บทที่14

971 Words

“ขะ...ขอบคุณนะคะ”หญิงสาวต่างภพรับคืนด้วยความเขิน..ใบหน้านวลขึ้นสีแดงระเรื่อ เขาพยักหน้ารับเล็กน้อย..มือเล็กรีบถลาไปดึงเสื้อคนตรงหน้าทันที “หืม” “เอ่อ...ฉันไม่มีเงินเลยค่ะ แต่...ฉันเลี้ยงกาแฟคุณเป็นการตอบแทนได้นะคะ”คนตัวเล็กพูดเสียงซื่อ..ในขณะที่ฮีโร่ผู้ช่วยเซพค่าอาหารให้เธอยังคงยืนอึ้ง...มนุษย์ป้าก็รีบดึงเสื้อชายหนุ่มให้ตามมา...คนกระทำไม่ได้คิดมาก..แต่คนโดนกับนึกในใจว่ากำลังโดนจีบ กว่าจะทันรู้ตัวคนตัวเล็กตรงหน้าก็ลากเขาเข้าร้านสะดวกซื้อที่อยู่ติดกับห้าง เพียงแต่จะจีบเขาทั้งที..กาแฟร้านสะดวกซื้อนี้นะ? “ปกติคุณชอบดื่มอะไรคะ”เสียงใสตั้งคำถาม..ดวงตายาวรีสีน้ำตาลธรรมชาติใสกระจ่าง..พอจ้องเข้าไปลึกๆ จะเห็นเหลือบสีทองจางๆ “หืม ว่าไงคะ?” มนุษย์ป้าหลงภพยังทวนคำ..เมื่อเห็นฮีโร่หนุ่มสุดหล่อเงียบไป “อ้อ อเมริกาโน่ไม่หวานครับ” หลังเขาพูดจบยัยตัวเล็กก็หันไปสั่งพนักงานเสียงแจ๋วๆ ก่อนขาสั้นๆ จ้ำอ้

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD