MAGKASUYO (SSPG)

CHAPTER: 1

Tahimik ako na nakaupo sa labas ng bahay habang nagpapahangin. Nang makita ko si Lorna na papalapit sa aking kinauupuan, kasunod nito sa hindi kalayuan si Oliver na kaibigan ko.

“Kuya William, tuli ka na ba?” tanong sa akin ni Lorna na pinsan ko. Tinitigan ko ito at tinaasan lang ako ng isa nitong kilay, habang nakangisi.

“Hindi pa! Magpapatuli lang ako, once I’ve meet the woman that I will love,” seryoso na sagot ko dito, na ngumuso lang. Dahil ang totoo, sabay kami tinuli ni Oliver ilang taon na ang lumipas.

“Tama pala sabi ni Oliver,” naiinis na sabi nito.

“What nonsense did Oliver tell you this time?” tanong ko pa dito.

“Sabi niya, hindi daw kita pwede maging crush, dahil bukod sa supot ka pa daw, pinsan pa kita,” sagot nito habang nakapalumbaba.

Naiiling na lang ako sa kalokohan ni Oliver. May pagka-isip bata kasi itong si Lorna, palibhasa spoiled brat. Kaya't kahit high school na, inosente pa rin. Masyadong protected ito sa tao sa labas, tanging mga kaibigan lang ng pamilya ang kilala nito, at pinapayagan ni Uncle Matteo na makalapit dito.

Lihim ako na napangiti ng maisip ko na crush pala ako nito. Pilit ko na itinatago ang pagkagusto ko dito na noon ko pa, na mga bata pa lang kami, nararamdaman ko na.

“Hi sexy,” pagbati ni Oliver na agad naman inakbayan si Lorna, at nag dirty finger naman sa akin ang lalaki, na sinenyasan ko rin pabalik.

“Bakit malungkot ang baby ko?” tanong pa ng gago habang ang hita ni Lorna ay hinahaplos ng palad nito.

“Take your filthy hands off Lorna's leg, or I'll break your fingers,” pagbabanta ko kay Oliver na nakangisi pa na pinipisil ang hita ng aking pinsan.

“Bakit ka ba nagagalit? Si Lorna nga hindi nagrereklamo ‘e. Baby sexy, sabihin mo nga, masarap hawakan sa legs hindi ba? Nakakakiliti tama?” si Oliver na gusto ko sapakin sa mukha.

“It's okay lang naman, nakikiliti ako hanggang sa p***y,” sagot ng pinsan ko na nakangisi din sa akin. Kaya't tumayo na lang ako at nilayasan ang dalawa, iniwan ko ang mga ito. Wala akong pasensya sa kalandian nila. Dahil ako dapat ‘yun, hindi si Oliver.

Pagdating ko sa loob ng bahay, hinawi ko ang mga display na figurine na ikinagulat ng aking ina.

“What happened, William?” tanong nito sa akin na tiningnan ko lang gamit ang blangko ko na mukha. Diretso ako sa aking silid at nahiga ako sa aking kama. Nakatitig lang ako sa kisame at iniisip ang mukha ni Lorna.

Hindi lihim sa lahat na baliw ang tingin sa akin ng ibang miyembro ng aking pamilya. Dahil pag gusto ko ang isang bagay, wala silang magagawa kundi ibigay sa akin.

Hindi ko rin alam kung bakit pakiramdam ko, kakaiba ako. Kakaiba si Lorna, dahil masaya ako tuwing nakikita ko ang aking pinsan, alam ko na kakaiba at natatangi ang pakiramdam na ito, na sa kanya ko lang din naramdaman. Hindi ko alam kung hanggang kailan ko ito kayang pigilan.

Ipinikit ko ang aking mga mata ng marinig ko na bumukas ang pinto ng aking silid. Si Oliver ito sigurado, dahil ito lang naman ang nag-iisang kaibigan ko, na handang makipag suntukan sa akin na hindi ko alam kung bakit hindi ko nagagawang saktan ng tuluyan.

“Anong problema mo?” tanong nito na sinuntok ako ng mahina sa braso.

“I like Lorna,” tanging sagot ko dito na tumawa ng malakas.

“Gago ka ba? Kung hindi mo pinsan si Lorna, sasabihin ko sayo na “may the best man win,” pero gago, kadugo mo ‘yun! Siraulo ka talaga!” sabi nito na hindi ko sinagot, dahil hindi ko alam kung ano ang salita na pwede ko sabihin.

Ilang taon na ako nababaliw sa kakaisip kung paano ko pipigilan ang pagkagusto sa pinsan ko. Tuwing iiwasan ko ito, may mga pangyayari na pinaglalapit kami.

Tulad na lang ng ilang araw ko na ito pinagtataguan, si Oliver nga ang pinayagan ko na lumapit at magbantay dito, pero nagkasakit naman si Lorna at nag-alala ako, wala akong nagawa kundi dalawin ang aking mahal na pinsan sa kanilang bahay.

“Ang daming babae William, bakit kasi si Lorna pa? Isa pa, akala ko ba pinaubaya mo na sa akin ang pinsan mo?” seryoso na tanong nito sa akin.

“Wala akong sinabi na sayo na, ang sabi ko lang, take care of her,” sagot ko dito sabay tulak, tumayo ako para kumuha ng bottled water sa mini refrigerator dito sa aking silid.

“Tang*na, ang labo mo! Bahala ka nga, baliw!” sabi nito sabay labas ng aking silid, pero hindi naman kinabig ang pinto para isarado.

“Kalmado naman ang anak mo na baliw, Tita,” narinig ko pa na sabi ng aking kaibigan sa aking ina.

Ako na lang ang lumapit sa pinto at isinara ito. Linggo ngayon at wala akong training sa trabaho. Kaya't nahiga at ginawa kong unan ang aking dalawang braso. Ipinikit ko ang aking mga mata at hindi pa nga ako nakaka-idlip man lang, may pumasok na naman.

“Ay! Sorry, Kuya William,” sabi ni Lorna.

Umikot ako ng higa padapa, dahil ang pasaway na pinsan ko, pasimple na naman na dinakma ang bukol ko sa gitna, na agad naman nag react ang alaga ko. Kaya ngayon, nagkasya na lang ako sa pagdapa.

“Go home, Lorna! Magpapahinga ako, wala akong oras makipagkulitan sayo. Doon ka sa bestfriend mo na si Oliver!” sigaw ko dito.

“Hahahaha! Uy! Nagseselos siya, nagseselos si Kuya William! Halika na, hawakan mo na rin ang legs ko,” sabi pa nito na hinihila ang kamay ko.

“Tumigil ka nga! Umuwi ka na! Ang kulit mo!” sigaw ko dito na tumawa lang ng malakas.

“Dito ako matutulog, tabi tayo! Holiday bukas, walang pasok,” sabi pa nito, kaya't napapihit ako paharap ng higa dito.

“OMG, Kuya! Nag flag ceremony ang alaga mo,” sabi nito. Kaya't agad ko dinampot ang unan at tinakip ko sa aking alaga. Sino kaya ang hindi titigasan pag dinakma ang sandata, tapos ang suot pang shorts, kita na halos ang singit na maputi.

“Saan ka pupunta, Kuya William?” tanong nito na hindi ko na sinagot, ako na ang umiwas at sa guest room na lang ako matutulog. Hindi ko alam kung hanggang kailan ko kayang takbuhan si Lorna at ang nararamdaman ko dito. Sana lang ay mapanindigan ko, dahil ang totoo, kunti na lang, mapapatulan ko na ang kakulitan nito.