“Subukan mo lumabas ng silid na ‘to, tandaan mo. Wala ka ng babalikan,” Ella, seemed serious about what she said. It's frightening now. Far from the gentle and calm Ella.
Kaya't wala akong magawa kundi ang kumuha ng comforter. Inilatag ko sa carpeted na sahig. Hinagisan lang ako ni Wisley ng isang unan at isang hotdog na dantayan ng hita.
I tossed and turned in bed and couldn't sleep. Hindi ako sanay na hindi ko naamoy o pinaglalaruan ang dibdib ni Ella na aking stress ball sa nagdaan na taon. Kaya ngayon, nagsisisi ako kung bakit hinayaan ko lang si Yna na kumandong sa akin.
Parang kapatid lang ang turing ko sa aming kaibigan, isip bata kasi ang dalaga at malambing noon pa. Hindi ko naman akalain na pinagseselosan ni Ella ang ganun na tagpo. Nakalimutan ko na laking probinsya pala an
