"I'm sorry. Alam kong magagalit ka sa akin. But please... I'm not here to hurt you. I'm here to save you. Just calm down okay? Pupunta tayo sa hospital namin ngayon." aniya at muling binuhay ang sasakyan.
Napatingin siya sa rearview mirror at kitang kita ang gulat sa kaniya. Maging ako tuloy ay tinignan ang likuran. My hands flew to my mouth when I saw Hervi's car trailing us.
Lahat na yata ng mura ay nasabi na niya. Bumilis din ang andar ng sinasakyan namin. Kaya kahit puro bundok ay matulin ang takbo ng kotse. Kapit na kapit ako sa kinauupuan ko. Takot na takot ako.
Sinusundan niya kami! at kapag nahuli niya kami, kukunin niya akong muli! Hindi! Hindi pwedi! Mas gugustuhin kong mamatay nalang kaysa ang mapunta ulit sa mga kamay niya!
Hanggang sa makarating kami sa highway ay patuloy
