Bakışlarım bahçede dolanırken heyecandan bir sağa bir sola gidip geliyordum. Yemeğe gitmemizin daha doğrusu o kadının gelip bana vurmasının üstünden iki hafta geçmişti. Bu iki hafta rüya gibiydi. İlk sevgilimin kocam olacağını hayal bile edemezdim ama öyle olmuştu. Resmen sevgili gibiydik. O şirkete gidince mesajlaşıyor, eve geldiğinde hiç ayrılmıyorduk. Artık evdekilerde bu halimizden mutluydu. Reyhan abla sürekli sıkıştırıyordu. Ben de o konudan korkup, kaçıyordum. Mehmet hiçbir şekilde konusunu dahi açmıyordu. Sanki o evde konuştuğumuz an bebek mevzusu kapanmıştı. Çünkü ona hislerimi itiraf etmiştim. Ve bizim gündemimiz de benim ona hissettiklerim olmuştu.
Şaşırıp, heyecanla nasıl diye sormuştu. Sanırım benim onu sevmemi beklemiyordu. Yani bende beklemiyordum zaten ama onun o şaşkın
