Şarkı bittiğinde kopan alkış ile sahneden indim o siyah kare dilek yazısına doğru gidiyordum. Yanına adım adım yaklaşırken kalbim deli gibi atıyordu birkaç kişi daha vardı. Siyah olan kağıtta beyaz yazıyı okudum "Pişman olduğum şeyin yaşanmamasını dilerdim" yazmış.
Derin bir nefes aldım masalara geçerken oyun bölümünde çocukların cıvıltısı geliyordu. O tarafa doğru yöneldim. Çocuklara bir duvara yaslanıp bakmaya başladım kız çocuklarını prenses gibi giyinmişlerdi. Erkek çocuklarına ise küçük küçük simokin.
"Çok masumlar değil mi" tanıdığım ses yanımda benim gibi duvara yaslanmış çocuklara bakıyordu. Ona bir şey demedim haklıydı kendine göre tabi
"Bekir'e Holdingi mi verdin"
Gene bir şey demedim "Uçurum "diye beni kendine çevirince nefesimi sesli bir şekilde dışarıya verdim.
