Sabaha kadar orada yatmışım gözlerimi açtığımda mezar taşı kan olmuştu elim burnuma gittiğinde kurumuştu kan daha iyiydim sanki kalkıp yürüyebilirdim önce çeşmeye gidip elimi yüzümü yıkadım.
Ağır adımlarla mezarlıktan çıktım hava serindi Batı giderken ceketini vermişti nereye gidecektim ben şimdi üzerimde kimliğimde yoktu yok olmaz eve gidemezdim yeniden aynı şeylerin olmasına izin veremezdim.
Ara sokaklara girince yavaş adımlarla etrafı gezmeye başladım. Ne yapacaktım ki şimdi kimliksiz hafızam bu aralar canlanmıyordu da gerçekten ceza diyeceğim ama ben öldürmemiştim ki söylersem bile Periye inanacaktı.
Yürüyerek o uçuruma gittim başında oturmaya başladım. Yüzüme vuran rüzgar saçlarımı dalgalandırıyordu. Dilimde bir şarkı...
Ömür boyu benimle gelecek bir dert kaptım demi b
