Gözlerimi açtığımda hava aydınlanmak üzereydi. Kalkmaya çalıştım ama karnıma giren ağrıyla yüzümü buruşturup gene yatmak zorunda kaldım hava aydınlanıyordu ve ben Güneşin doğuşunu izlemek istiyordum.
Yine kalkmaya yeltendim bu sefer başarılı olmuştum yaramı tuta tuta kalktım pencerenin kenarından sabahın oluşunu izledim güneşin yavaş yavaş doğuşunu ne muhteşem bir manzaraydı bu böyle kocaman Güneş nasıl da doğuyordu da havayı aydınlatıyordu o gecenin simsiyah karanlığına bir Güneş yetiyordu.
Penceyi açtım pervazına ellerimi koydum dışarısı soğuktu.Asiye anne üçlü kanepede uyuyordu.Yüzüme vuran rüzgarla biraz daha pencerenin dışına çıktım.Tam karşı yolda bana bakan tanıdık bir surat gördüm bu bu.
"Hey sen"diye seslendim
Karşıdaki kişi bana baktı gülümseyerekten koşmaya başladı
