"Alec, you can go home and rest."
Dumako ang tingin ko kay Sophia na nakahiga sa hospital bed. I smiled at her and shake my head. I yawned when I suddenly felt sleepy. Dalawang araw na rin akong hindi nakakatulog dahil sa pagbabantay sa kaniya.
"Okay lang ako, Phi. Pahinga ka lang diyan at magpalakas."
"Pero mukhang pagod kana—"
"I will never get tired of you, Sophia." Lumapit ako sa kaniya at hinalikan siya sa noo. "Kahit habangbuhay ako mag-alaga sa 'yo, hinding-hindi ako magrereklamo."
"Alec.."
"Kaya 'wag kana mag-isip ng kung ano, okay?"
"I love you, Alec."
"I love you, Sophia." I smiled sweetly. "Mahal na mahal kita ng higit pa sa iniisip mo."
Her pale cheeks turned pink. Damn, my wife still flutters with my sweet words.
Napapitlag ako nang bumukas ang pinto ng private roo
