MAHIMBING ang tulog ni Alec habang nakahiga sa kama niya. He got himself wasted for him to forget that he just lost his mother almost one week. I sighed and tilt my head, leveling it to him. His face was red yet peaceful.
"Alec," bulong ko sa pangalan niya at akmang hahawakan siya nang bigla siyang kumilos patagilid. Ilang araw na siyang ganito at hindi ko mapigilan ang sarili kong mag-alala sa kaniya.
Huminga ako nang malalim at tumayo nang tuwid. Pinakatitiginan ko siya nang ilang segundo bago ako nagpasyang lumabas ng kwarto. I brought him to my condo, since it's the nearest among all his places.
"How is he?"
Salubong na tanong ng lalaking tumulong sa aking dalhin si Alec dito. Prente itong nakaupo at nakatuon ang pansin sa palabas sa TV. Lumingon siya sa akin nang bahagya at nagtaa
