KALUSKOS sa paligid ang naririnig ko dahilan para dahan-dahan kong imulat ang aking mata. Nang luminaw na ang aking paningin ay agad akong napabalikwas ng bangon. My eyes travelled all over the white room. I flinched when someone touch my arms trying to stop me from struggling.
"Jeez! Sophia, calm down." I looked up to the man who spoke.
"D-danise?" I mumbled when I finally recognized him.
He sighed. "Are you okay?"
I nodded. "N-nasaan si..si A-alec?"
"Okay lang siya at 'wag mo siyang isipin." Binitawan niya ako at hinila ang isang upuan at umupo sa harap ko.
He was looking at me intently as if he's looking something behind my soul. Nag-iwas ako ng tingin dahil hindi ko nakayanan ang kaniyang paraan ng pagtitig sa akin.
"I know your secret.." aniya. Marahas ko siyang nilingon.
"W-w
