ฟอด...
“ฟีฟ่า!”
ฉันยกมือปิดแก้มที่โดนฉกหอมไปเมื่อครู่ นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่เขาฉวยโอกาสกับฉัน และมันคงไม่ใช่ครั้งสุดท้าย แต่ฉันก็ไม่ได้โกรธอะไรเขา ฉันพยายามแล้วที่จะห้ามใจไม่ไห้หวั่นไหวไปกับการกระทำนั้น และวันนี้เขาก็รุกหนักเกินไปใจมันบางเกินกว่าจะเฉไฉ ช่วงแรกๆ ฉันสับสนมากสุดท้ายก็ต้องยอมรับอย่างไม่อายว่า ...ฉันชอบฟีฟ่า
แต่ก็นั่นแหล่ะ มันมาพร้อมกับความรู้สึกผิดที่มีต่อแฟนของตัวเอง
“มีอะไรกินบ้างน้า...”
ฟีฟ่าปล่อยร่างเล็กออกจากอ้อมกอด ทำราวกับว่าสิ่งที่เขาทำเมื่อสักครู่ไม่ใช่ความผิดอะไร ฉันอยากจะกรีดร้องให้ดังๆ กับความหน้ามึนของเขาเสียจริง เขาค้นถุงที่ฉันหอบพะลุงพะลังมา มีข้าวกล่องอยู่ในนั้นสามกล่อง ลอดช่องสิงคโปร์สองถุง หนังสือเรียน และถุงเสื้อผ้าของใช้จำเป็นของฉันอีกนิดหน่อย
ตั้งใจไว้แล้วว่าวันนี้ยังไงก็คงต้องดูแลเขา ฉันปล่อยให้เขาอยู่คนเดียวไม่ได้จริงๆ ยิ่งเห็นว่าเขาอาบน้ำยิ่งทำให้ฉั
