İstanbul’un lodos kokan ılık akşamları, Moda sahilinde yapılan uzun yürüyüşler ve Beyoğlu’nun arka sokaklarındaki o huzurlu saatler çok geride kalmıştı. Aradan geçen üç ay, baharın son kırıntılarını da süpürmüş, Çukurca’nın çetin coğrafyasını kavurucu bir yaz sıcağının ve toz bulutlarının kucağına bırakmıştı. Güneş, Kırmızı Dere’nin dik ve çıplak kayalıklarına bir kor gibi düşüyor, kışla bahçesindeki toprağı çatlatıp etrafa keskin, kuru bir toz kokusu yayıyordu.
Revirin kalın taş duvarları, dışarıdaki o boğucu sıcağı bir nebze olsun engellese de içerideki hava tentürdiyot, dezenfektan ve taze kan kokusuyla ağırdı. Tuana, beyaz önlüğünün kollarını dirseklerine kadar sıvamış, masadaki ameliyat tepsisinin başında duruyordu. Şakaklarından süzülen ince ter damlası alnına düşmek üzereyken, sol
