เฮ้อ! ไม่รู้ว่าตัวเองถอนหายใจไปกี่รอบแต่รู้ตัวอีกทีผมก็ถอนหายใจทุกครั้ง มันเป็นความรู้สึกที่อธิบายไม่ถูกจริงๆ ผมทำผิดต่อเธอมากจนผมรับผลของการกระทำนั้นไวมากเช่นกัน เธอทำเหมือนที่ผมทำแต่คนอย่างรันเวย์จะต้องรู้ให้ได้ว่าผู้ชายคนนั้นเป็นใครถึงกล้าหยามผมขนาดนี้มันจงใจทำให้ผมเห็น เพราะฉะนั้นไอคนนี้ต้องรู้จักพวกเราเป็นอย่างดี
“คิดเหี้ยอะไรของมึง!” เสียงด่าที่คุ้นหูของคนที่หน้าตาขี้เหร่
“กูกำลังคิดว่าผู้ชายที่มันกล้าทำรอยไว้ที่คอเมียกู มันต้องรู้จักกูแน่ๆ” ผมเอ่ยออกไป
“เหอะ! กูชอบน้องสะใภ้คนนี้มากบอกเลย สมน้ำสมเนื้อ กิ่งทองใบหยก ทันกันทุกเรื่องเจ็บทั้งคู่สมควร!”
“ไอโรปากมึงนี่นะ กูน้องมึงนะมึงควรให้กำลังใจและช่วยคิดสิไม่ใช่มาซ้ำเติม”
“คนอย่างมึงคู่ควรกับคำว่าสมน้ำหน้า! ไอควาย!” มันเป็นคนที่กวนประสาทผมมากที่สุดและด่าผมเยอะที่สุด คงจะมีแต่มัน คิง และก็บรรดาพ่อๆ ที่คุยกับผมส่วนพวกผู้หญิงในบ้านมีแ
