Her POV
He's staring at me intently. I can't name those emotions that are written on his eyes. He look so troubled while looking at me.
"Are you okay?" I asked him. He blinked twice and force a smile. Napa-iling ako at mariin na pumikit. Bakit ganito ako? Bakit parang mas nagiging malinaw na sa 'kin ang mga nangyayari lalo na ang mga kilos ng tao. Dati kapag may ngumiti, ang tingin ko lang talaga ay ngumiti. Pero ngayon, I can already name it, if it is genuine or fake.
"Silly. I think I should be the one who'll ask that, kitten. Are you already okay?" He asked. Suminghap ako ng hangin at ngumiti.
Pinakiramdaman ko ang sarili at tumango. Kahit kahapon lang nangyari 'yon, hindi ko na masyadong nararamdaman ang sakit. Hindi gaanong masakit ang katawan ko. Maybe dahil sa mga gamot na in-ab
