“แต่...” ฉันไม่คิดว่าเขาจะตอบแบบนี้เลยพยายามนึกหาอะไรมาแย้งแต่มันก็นึกไม่ออก ฉันไม่ใช่คนที่เถียงกับใครเก่งซะด้วยสิคะ
“ไม่ตงไม่แต่อะไรทั้งนั้นล่ะเจ้าขา มีสองทางให้เลือกแค่นั้น จะเป็นเมียหรือจะเป็นแม่ก่อนกัน” เขาขัดขึ้นทำเสียงรำคาญใส่นิดหน่อยแล้วก็พูดพร้อมกับจ้องเพื่อกดดันฉันให้เลือก
“...เอ่อ”
“เลือกครับ พี่ให้เลือกได้แค่นี้ อย่างอื่นไม่ให้เลือก” ยังไม่ทันได้พูดอะไรเขาก็กดดันอยู่นั่นแหละ
“...ชอบบังคับ” ฉันทำปากขมุบขมิบว่าเขาเบาๆ ทีแรกอยากจะขึ้นเสียงใส่แต่แค่สบตากับเขาฉันก็ทำได้แค่นี้เพราะสายตาเขาที่มองฉันตอนนี้มันหวานจริงๆ หวานกว่าตอนที่เขามองตอนเราสองคนกำลังทำอะไรกันอีก
“ถ้าไม่อยากให้บังคับก็มาเป็นเมียพี่ดีๆ เพราะพี่เกรงใจเมียยังไงพี่ก็ไม่บังคับอยู่แล้ว” เหมือนคำพูดของฉันจะเข้าทางเขาเลยนะคะ พอค่อนขอดไปเขาก็มีข้อเสนอที่เข้าทางเขามาให้ทันที
“...” ไม่อยากเลือกอะไรทั้งนั้นแหละ ทำไมเขาถึงไ
