“ไม่ได้ครับ เอามือมา” พอเขาปฏิเสธฉันก็เลยขยับตัวหนีแล้วก็ซุกมือเข้าที่หน้าท้อง
จะว่าฉันดื้อก็ได้นะคะแต่ฉันเกลียดแอลกอฮอล์ที่สุดเพราะมีประสบการณ์ที่ไม่ดีกับมัน ตอนเป็นเด็กแม่เคยฝากฉันให้คนข้างบ้านเลี้ยง ไม่เชิงฝากหรอกค่ะก็มีค่าจ้างให้นั่นแหละ ฉันล้มเป็นแผลที่หัวเข่านอกจากจะไม่มีใครปลอบเด็กผู้หญิงตัวเล็กๆ ที่เผลอล้มจนแผลเหวอะเลือดไหลเต็มขาก็ยังโดนดุด่าซ้ำ แถมยังได้รับการทำแผลที่ฝังใจเพราะคนที่แม่ฝากเลี้ยงเอาแอลกอฮอล์ทั้งขวดเทราดมาที่แผลของฉันนับจากวันนั้นฉันก็เลยเกลียดแอลกอฮอล์มาตลอด เพราะมันแสบมาก ยิ่งแผลสดมันก็ยิ่งแสบ เด็กแค่ไหนฉันก็ยังจำความรู้สึกเจ็บแสบทรมานได้ขึ้นใจ
“...”
“เอามือมาเจ้าขา” เขามองฉันที่มองเขาอยู่ก่อนแล้ว พร้อมกับยื่นมือมาขอมือฉันแต่ฉันก็จ้องเขาแล้วก็เอาแต่ส่ายหน้า
“อย่าดื้อ เอามือมาพี่จะทำแผลให้”
“...มันแสบ” ฉันบอกเขาเสียงสั่นแล้วก็มองไปที่ขวดแอลกอฮอล์สีฟ้าขวดใหญ่ที่
