Pazar sabahı Çağatay en fazla iki saat uyumuş halde uyandığında tam odadan çıkarken Harun gözlerini araladı. Tüm akşam ve gece ara ara uyandığında Çağatay'ı elinde telefon camdan dışarıyı izlerken görmüştü.
"Ne o, beni yatakta bırakarak çekip gidiyor musun? Paramı da komodine mi bıraktın? Ciddiyiz sanmıştım."
Çağatay hafif sesli gülmekten kendini alamadı. Berbat ruh haline ufak bir esinti gibi gelmişti onun edepsiz iması. Dönüp Harun'a baktı.
"Birincisi, teknik olarak seni bırakmam mümkün değil çünkü burası benim evim. İkincisi, espri yeteneğin Hazan'la birkaç kez dalaşmanın etkisiyle olsa gerek seviye atlamış. Tebrikler."
"Nereye gidiyorsun?"
"Hazan'a Beste'nin yerini sormaya gidiyorum. Dün sabahtan beri telefonlarıma dönmedi. Dünkü sinirle gitseydim... Neyse."
"Gittiğinde kapıyı a
