Beste'nin sessiz sedasız gidişinin üçüncü sabahında, haftanın ilk günü saat sekizde okul için hazır olan Hazan, arabasını park edip amfiye giden koridoru arşınlarken telefonu çaldı. Tüm gün nefes almadan gireceği dersler için devam zorunluluğu olmamasını takmıyordu. Bu yüzden mendebur hocalarının yüzünü görmeden önce bir peri kızınınkini görmek önündeki saatler için oksijen tüpüydü adeta. Sınıfa girmeden aramayı kabul etti.
"Best'im çok özledim seni. Daha dün akşam görüştük ve sen niye Dilara Teyz..."
- Anneme söyledim. Daha doğrusu sen söyledin.
Hazan, Beste'nin annesinin telefonundan aramasına şaşırmak üzere kendini hazırlamışken lafını yarıda kesen hareketleriyle kapısına kadar geldiği amfiden gerisin geri yürüdü. Ayak üstü konuşulamayacak kadar önemli olan bu konuyu dersi ekerek bir
