Söz Ver / Feridun Düzağaç (ŞARKI SÖZÜ)
Mora çalan ten rengiyle boğulurcasına nefessiz kalan Beste bu hale nasıl geldiğini düşünecek halde değildi. Ne kadar nefes alırsa alsın yeterli değildi. Uykusunda başlayan göğsündeki sıkışma hissinin mutfağa su içmeye gittiğinde geçeceğini düşünmüştü. Bunun yerine mutfak zemininde sürünüyordu şimdi. Tüm derisi kaşıntı içindeydi; ama yaşamaya odaklanmıştı. Bilincinin kapanmaya başladığı anda bir anlığına Çağatay'ı görür gibi oldu. Sadece bir an... Sonrası karanlıktı.
Çağatay'ın Beste'yi kucağına alması ve taksiye binmesi sadece otuz saniye sürdü. Taksi durağı evin tam karşısındaydı. Hastaneye varmaları taş çatlasa beş dakikaydı. Almak için bu evin seçilme nedeni tamamen Beste'nin çıkarını gözetmekti. İyi ki diye düşündü Çağatay. Ne olduğunu bilmiyord
