Chapter 5

2091 Words
Maaga akong pumasok kasama sina Arki at Jayne. "Alam nyo, first time kong pumasok ng sobrang aga" sambit ni Jayne "wala pang gaanong tao sa campus at sobrang dilim pa ng kalangitan, wala naman sigurong lalabas na multo dito diba?" Natatakot na sabi ni Jayne habang umuupo sa mesa nito. Sinindi ko ang mga ilaw ng classroom upang magsilbing liwanag sa madilim na silid-aralan "Makulay ang buhay" pakantang sabi ni Jayne "Aga-aga ingay mo Kelsey" sabi ni Arki na nasa tabi nito. Nakapwesto ako ngayon malapit sa pintuan habang nakatutok sa cellphone. "Parang may inaabangan ah" sabi ni Arki "Wala" diin kong sabi habang nakatitig parin sa cellphone. "Don't sit on the table" sambit ng isang lalaki na nasa harap ko "I'm not sitting on it, nakasandal lang ako" sagot ko at tinignan sya ng walang expression. Hindi na siya umimik at pumunta na lamang sa upuan nito. Nang dumadami na kami na estudyante ay bumalik na ako sa pwesto ko. And as usual natutulog ulit ang katabi ko. ✜»✜«✜»✜«✜»✜«✜»✜ Madami dami na din kaming mga estudyante dito sa classroom. "Secretary dont forget the attendance" sambit ko hindi inaalis ang tingin sa cellphone ko "Yeah, I know" naiinis niyang sabi "Just reminding" I said with serious tone For someone who's confuse why I keep an eye on my cellphone, kasi nagpapatulong si kuya Liam sa mga stocks for the company, nasa akin kasi ang mga number ng mga investor namin. I tried giving it to them kaso sabi nila hindi raw sila marunong kumausap ng mga investor, pero syempre binigay ko parin bago ako umalis ng Amerika, dahil sabi ni mom ibigay ko nalang kina kuya yung number ng investors para hindi ako guguluhin pag nandito na ako sa Pilipinas, sina kuya ang tinutukoy ko ah. Minsan kasi kaming tatlong magkakapatid ang nag-aasikaso sa kompanya namin. For sure, nasa another bussiness trip sina mom at dad, at si Kuya Creed ay nasa school. Si Kuya Liam lang ang walang pasok kaya siya ang nagbabantay ng company. Alangan naman ako? Eh nasa Pilipinas ako. And there it goes tumawag na nga si Kuya Liam, ganito ito, kapag hindi nya macontact yung mga investors kasi ay ako lagi niyang pinupuntahan. Takbuhan kapag may kailangan? Joke, naiistress lang yan. Minsan na nga siyang napagalitan nina mom at dad kasi sinundo niya ako sa school ng walang paalam para lang tulungan sya sa company, kaya ayon na marked as absent ako. Lumabas ako ng room to take the call. Pagkasagot ko ng tawag ay bulyaw ng kapatid ko na may halong hikbi ang bumungad sakin. "Cressey help mee, kulang mga stocks ng company " mangiyak-ngiyak nyang sabi "Teka lang, I'm already contacting them. Relax ka lang, nagpadala na ako ng mensahe sakanila, don't worry parating na rin yung mga yon" sagot ko "Thank you, I love you ka sakin dahil dyan" sabi niya at may tunog pa mwuah pa syang habol "Yuck kadiri" reklamo ko "Ay hindi niya din ako mahal" sagot niya tas parang tuta kung humikbi "Aso yarn?" Pang-aasar ko "Edi wow" sabi niya kaya hindi ko mapigilang hindi matawa "Oo na sige na love you too, happy?" Saad ko ay nagpathank you naman sya ng marami sakin Hindi ko mapigilan mapangiti at mapailing sa kakulitan ng kuya ko. Kuya ko ba talaga to? Kung umakto kasi parang mas bata pa sakin. Pagkababa ni kuya ay naisipan ko na agad bumalik sa loob ng classroom, kaso bago man ako pumasok ay napansin kong nakasara ang pinto. Hmm that's weird, why is the door close? Hindi ko naman ito sinara nung pagkalabas ko. Hmm, better be ready for worst then, I guess. Sinuri ko ang pinto, may kaunting siwang ito kaya naisipan kong tumingin sa itaas and there I see something. Tsk I knew something isn't right. They even plan to bully me huh, sorry but I'm not that dumb to not realized that there is something wrong. Lumayo ako sa pinto at sinipa ang pinto, at doon at nahulog ang isang maliit na timba na may lamang tubig. Akala niya madadaan ako sa mga pambubully nya tsk Prince Axle's POV God damnit, it didn't work. Argh! But don't worry Creselle, this isn't the last time, akala mo madali akong sumuko? Nagkakamali ka, you mess with the wrong person. Creselle Eleighn's PPOV Lunch break, jeez ang bilis ng oras. Parang kakapasok ko palang kanina ngayon lunch break na agad. "Mabuti nalang at nakaiwas ka sa prank nila kanina" Saad ni Jayne "Balak ka sana naming balaan, about sa prank na ginawa nila kaso kinuha nila ang mga phone namin" komento ni Arki "I've seen enough of bully tricks, that won't work to me" sabi ko habang nakangisi "Paano mo pala nalaman na may tubig sa ibabaw ng pinto?" Tanong ni Jayne saakin How? Well.... "Madali lang naman, for that I'll give you 2 reasons kung paano ko nalaman na may patibong ang pinto ng iyon. First, hindi natin sinasara ang pinto, so ang weird naman kung biglaan na lamang magsara ang pinto ng mag-isa tama ba ako?" Sabi ko at tumango naman ang dalawa "Baka naisara mo nung lumabas ka?" Saad ni Arki na sinang-ayunan ni Jayne "Nope, I know for the fact that I never closed that door" I said and they just nodded "Second, may siwang yung pinto, so naisipan kong sumilip mula sa siwang na iyon, and bam, nakita ko ang maliit na timba" sabi ko na may pa action pa "Alam ang talino mo talaga, no one can mess with you, with that level of IQ" sabi ni Jayne "Don't complement me much it's just a simple knowledge" sabi ko Atsaka, sa ilang years kong tumira sa America, never akong hindi nabully roon kaya parang Alam ko na mga galawan nila. And besides, even if they bully me, wala namang mawawala saakin kapag nalaman nila Kuya that her little sister is being bullied in the school, that's why takot na takot saakin ang mga estudyante doon, simula nung sumugod si Kuya Liam dahil sa muntik na ako madala sa hospital. But that was years ago, 12 years old palang ako non. And ever since then, kahit anong bully nila saakin ay never ng pumapasa dahil inaral ko na mga techniques nila. Prince Axle's POV "Paano nya nagawang malaman na may timba ng tubig sa pinto?" Naiinis na sabi ni Gia "Maybe because she's smart" sagot ni Nikolai or in short Niko "Wow, wonderful answer Niko, tsk" sabi ni Gia sabay irap "What now?" Tanong niya saakin na hanggang ngayon ay hindi parin alam ang susunod na hakbang "Axle" tawag muli sakin ni Gia "Shut up, I'm thinking, you're disturbing me" I said with a mad expression "Bro chill, everything's going to be fine" sabi ni Niko na naging dahilan kaya napuno ako "Fine? Walang okay sa sitwasyon ngayon Niko" sigaw ko dahilan para mapatingin ang mga tao sa gawi namin "Tol, huminahon ka una palang yan may mga susunod pa, malay mo makabawi ka sa mga susunod" Saad ni Niko "Then, I'll make sure she will suffer" Saad ko at ngumisi Creselle Eleighn Montallana, hinding hindi ko palalampasin ito. I may not have succeed now, but I'll make sure that you will never win again. Creselle Eleighn's POV Hays nakakapagod naman, kakauwi ko lang galing sa paaralan. Para akong binagsakan ng langit at lupa. "Ma'am Eleighn naihanda ko na po ang pampaligo nyo" nagulat ako ng biglang nagsalita si Cass, siya ang bagong katulong ni Mama Fey, kinuha sya para maging katulong ko. "Ginulat mo naman ako Cass" sabi ko habang hawak hawak ang dibdib ko "Pasensya na po Ma'am Eleighn hindi ko po sinasadya" sabi niya na nag-aalala "Ayos lang" sambit ko at tumayo na sa pagkakahiga. Dumeretso ako sa cr upang maligo na, nangangamoy pawis na kasi ako at ang lagkit sa feeling. ¸¸♬·¯·♩¸¸♪·¯·♫¸¸¸♬·¯·♩¸¸♪·¯·♫¸¸ Nang matapos akong maligo at magbihis ay umupo ako sa harap ng salamin na mabigat ang mga mata. Hinayaan ko na si Cass ang magpatuyo ng buhok ko dahil bumabagsak ng ang mga mata ko. Hindi ko namalayan na nakatulog pala ako habang pinapatuyo ang buhok ko, ginising na lamang ako ni Cass ng matapos ito. Pumunta na ako sa higaan ko at dumapa ako doon. Inutusan ko kasi si Cass na hilutin ang likod ko dahil sumasakit ito. At muli, ako ay nilamon ng kadiliman. Wala din kasi akong tulog simula kahapon dahil sa stocks na pinoproblema ko. "Ma'am Eleighn sorry for interupting your sleep, but your phone keeps ringing po" Saad ni Cass, nilahad ko ang kamay ko senyales na hinihingi ko ang phone ko. Inabot naman niya ito at nakita ko ang 5 unread message niya. Sinenyasan ko si Cass na itigil ang kaniyang ginagawa. Tumango naman ito at nagbow bago umalis sa aking kuwarto. ??? :Hey Pres, busy ka ba? :Hindi ka online? :Nare-receive mo ba mga chats ko? :Busy ka ata, sorry sa istorbo. :Chat mo ako kapag hindi ka na busy. You: Hey, sorry for late reply, makatulog kasi :Oh, sorry naistorbo ba kita? You: Not at all, do you need something? :Ahh well, patutor sana ako sa Math, medyo nahihirapan kasi ako You: Sure, sure sa library tayo bukas, after class. : Yown, thank you pres You: No, problem. : Bayaran nalang kita kapag nagsahod na ako You: No need. I insist naman na tulungan ka. :Kahit na, nakakaabala ako eh You: Hindi naman, ayos lang saakin. As long as I can help my classmates. I'm free. :Kahit na pres, babayaran kita I promised. You: Like I said, it's okay, atsaka mas kailangan mo yung pera mo kaysa sakin. : Thank you talaga, pres. :Hayaan mo libre nalang kita ng tusok tusok You: Nag-abala ka pa :Eh nakakahiya kasi, dahil naabala pa kita You: Ayos lang naman sakin You: Anyways, tulog na ako, see you nalang bukas :See you pres. Salamat ulit You: Welcome :*reacted ❤ to your chat" Nilapag ko ang cellphone ko sa bedside table ko at saka nag-unat unat. Pumasok si Cass kasama ang dinner ko. "Salamat" sabi ko at tumango naman siya bago lumabas. Pagkatapos ko kumain ng dinner ay nagtoothbrush na ako. Paglabas ko ng banyo ay nakita ko si Cass na nililiglit ang pinagkainan ko, at chinarge ang cellphone ko. "You did a good job on your first day" Saad ko habang tinapik ang balikat nito. "Salamat po" sambit nya sabay yuko. "Here take this, don't let anyone know I gave you this huh, consider it as a tip" Saad ko at inabutan sya ng 5,000. Maliit man bigay ko pero alam kong mapapasaya ko naman siya rito "Nako po Ma'am Eleighn huwag na po, papasahurin naman po ako ng lola nyo" Saad nya habang tinatanggian ang bigyan ko. Kinuha ko ang kamay niya at nilagay ang pera "take it, it's just a small amount" I said at umupo sa higaan ko "Pero Ma'am Eleighn, 5,000 dollars po ito" Saad niya kaya napangisi nalang ako Oops, I forgot to tell you na dollars ang binigay ko at hindi pesos, wala akong barya eh, nakalimutan kong magpapalit sa banko. "Hayaan mo na, sige na itago mo na yan baka magbago pa ang isip ko" sabi ko Nagulat na lamang ako ng bigla itong lumuhod sa sahig at yumuko. "Hu-huy" nabubulol kong sabi "Maraming salamat po Ma'am Eleighn, pinapangako ko po na hindi lang po ngayon, masisipag po ako parati, bilang bayad na din po sa tulong nyo" Saad nya "O sya umayos ka na" saad ko at tinulungan syang makatayo. "Pakisabi sa kapatid mo pagaling sya" sabi ko habang pinupunasan luha ni Cass Tumango ito at umalis na sa kwarto ko. Narinig ko kasi habang iniinterview sya ni Mama Fey na may sakit ang kapatid nya na cancer at kailangan niya ng pera upang mapagamot ito. Kaya tumigil sya sa pag-aaral at namasukan bilang katulong para matustusan ang pangangailangan nito. Sa totoo lang pandagdag lang ang binigay ko dahil sasahuran pa sya ni Mama Fey. Dalangin ko lang na sana ay gumaling ang kaniyang kapatid. Nahiga na ako sa kama ko at hinayaan ko na lamunin ako ng kadiliman. Author' POV Another short update guys, hope your enjoying reading my story. If you do, thank you i will do my best to update the best chapter for you.
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD