Diyarbakır surlarının üzerinde gezerken her şey olağan akışındaydı, sıcaklık hariç sorun edilecek hiç mesele yoktu, ta ki; Bedirhan, Şeref’in uzaktan kendilerini izlediğini fark edene kadar.
Kızgınca bakıyordu arkadaşı kendine, acayip bir öfkeye bulanmış öylece dikiliyordu.
Babası, sabah Gaffur amcasıyla konuşacaktı, Şeref’in öfkeyle bakmasından konuşmanın yapıldığını ama hiç kolay olmayan o ana geldiklerini anlıyordu.
Bedirhan durup arkadaşına bakınca yürüyüşe katılmadığını fark eden Beste, birkaç adım geri gelip “Bir sorun mu var?” diye sordu.
Ona döndü Bedirhan, “Yok, siz devam edin. Az kaldı zaten inin aşağı, arkadaşımı gördüm ona bir selam vereyim bende geliyorum.”
Bedirhan Şeref’e doğru ilerleyince Beste’de Dicle’lere yetişti, surun kalan kısmını gezmeye devam ettiler.
Ancak ga
