“Nothing,” sagot ni Lucas bago ako talikuran.
Napakasuplado talaga. Bahala nga siya sa buhay niya. Kimkimin niya ‘yung galit niya. Pabor nga ‘yon sa ‘kin. Hindi ko na kailangan na magmakaawa para sa buhay ko. Mas mabuti ‘yung gan’yan. Matulog na lang siya. Baka sa paggising niya, okay na uli ‘yung ulo niya. Nakalimutan na niyang galit siya, tapos pauuwiin na niya ‘ko.
Napabuntong hininga ako, pagkatapos kong maisip ‘yon. Asa naman akong gagawin niya ‘yon. Pinalibutan nga niya ng bantay ‘tong buong ospital. Kulang na lang ay magpapasok rin siya ng bodyguard dito sa loob ng kwarto para sundan ako hanggang sa banyo, para lang ‘di ako makatakas.
Tiningnan ko siyang muli. ‘Yung malapad na likod niya ang nakaharap sa akin. Sa totoo lang, bagay siyang maging model. Ang tangkad kasi niya at mag
