* Afra *
Nigel’in öpücüğüyle ayaklarım deyim yerindeyse yerden yükseklere havalandı. Kulaklarımda akan insan sesleri uğultuya dönüştü ve kalbim göğüs kafesimde adeta bir kuş gibi çırpınmaya başladı. Alt dudağımı emip bıraktığında sanki dağılmıştım. Yaptığından memnun bir gülümsemeyle bana baktığında ne hissettiğimden ne düşünmem gerektiğinden emin değildim.
Rüya kıkırdayarak “Afra ilk öpücüğünü kocana vermek isterdin hep, bak öyle de oldu.” dedi sesi kısıkta olsa eğlenen bir tavırla.
“Rüya!” diye kolunu çimçirdim. “Ah!” diyip ciyakladı. Bunun üzerine Nigel için gelenlerden biri Rüya’ya yaklaşarak gayet samimi bir şekilde “İyi misiniz?” diye sordu.
Rüya işveli bir şekilde “İyim.” dedi. El uzatan adam kendini “Yalçın!” diyerek tanıttı. Bizim kızda adama gülümsemeye devam ederek “Rüya!”
