Kabanata 66
Ramdam ko ang paggapang ng lamig sa aking katawan nang marinig ko ang boses ni Uriel. At halos manigas ako nang makita ko kung paano balutin ng galit at pagkadismaya ang kanyang mga mata habang nakatingin sa akin. Hindi ko alam kung saang parte ng pag-uusap namin ni Lolo Henry ang narinig niya, pero hindi no’n mababago na dismayado at galit siya sa akin. Halos wala ng hangin na pumapasok sa baga ko dahil sa sobrang lakas ng kabog ng dibdib ko.
“Just fùcking tell me what you said a while ago,” malalim niyang sambit habang kay talim ng tingin sa akin. “Don’t make me say it, Kristine. Just don’t,” aniya bago siya huminga nang malalim, marahil ay upang kontrolin ang emosyon niya.
“Uriel…” Tanging pagsambit lang ng pangalan niya ang nagagawa ko dahil pinapangunahan ako ng bigat n
