TBM41
Chapter 41 Nag matapos na ang aeremonyas ng aming kasal at nagpermahan na ng marriage contract ay pagaakala ko ay uuwi na kami. Pero nalakad lng kami sa kabilang bahagi ng karagatan na may malaking kubo , may bulwagan. May mga lamesa at mga upuan dij. May mga plato baso at mga kubyertos ng nakalatag sa bawat lamisa. Ginayak naman ako nito sa nakaharap sa lahat ng mga tao na narurunon. Hindi ako makapag salita sa mga nagyari.Hindi ma process aa utak ko ang lahat ng kaganapan kanina. Halos hindi rin ako nakakain dahil hanggang ngayon kinakabahan parin ako. Na para bang ngararambol din sa loob ng tiyan ko. Nagpaabot din ng mag minsahi ang mga taong malapit saamin at mga tito at tita ko. Huling nagpaabot ng minsahe ay si mama. “anak,” pasinuna nito “masaya ako ng dunating ka sa buha
- Writer
