THE BROKEN QUEEN

CHAPTER 6

I can't help but open my eyes ng maramdaman kong may tumatalon sa aking kama.

"Mommy. . ,Mommy!!! Wake up na po. ,we cooked breakfast. ,masiglang sabi ni Zoey. Patalon talon pa siya sa aking kama samantalang seryosong nakatayo sa aking gilid si Kiel. ,I stared at him longer. . ,kamukhang kamukha niya talaga ang kanyang ama lalo na pag ganyang ang seryoso ng aura niya.

Bumangon ako at binuhat ko siya. I give him a smack on his lips,wala akong keber kahit na alam kong hindi pa ako nakakapag-toothbrush. ,tumawa naman siya sa ginawa ko. Ganyan naman siya kapag seryoso siya isang halik ko lang tatawa na siya.

Tiningnan ko naman ang aking dalaga. Nakangiti naman siyang nakatingin sa amin. ,hinila ko siya at agad na binigyan ng halik.

Maya maya pa nagpagulong gulong na kaming tatlo sa higaan. This is how my day start.

Napapangiti na lang ako sa aking kambal na hindi magkandaugaga sa pagsisilbi sa akin.

Baliktad di ba? Imbes na sila ang pagsilbihan ko. ,sila ang nagsisilbi sa akin. Hindi daw kasi sila naka-bwelo nung birthday ko kaya they want to pamper me ngayon.

"Mommy,tuloy na tuloy na po yung concert niyo sa Philippines?. ,halos sabay pa nilang tanong sa akin.

Tiningnan ko silang dalawa. Napakunot noo naman ako sa tanong at itsura nila.

Why are they looking at me like they were expecting something? Are they expecting that I'm gonna bring them there?

Biglang naramdaman ko ang paninikip ng dibdib ko. I remember wala nga pala akong inilihim sa kanila tungkol sa akin at kung ano ako noon.

Alam din nila na andoon ang aking mga relatives. Alam ko naman na gusto nilang makakilala ng kapamilya ko. Paano ko ba ipauunawa sa kanila ang lahat?

I know my kids are smart but if ever I tell them the situation,will they understand? Masyado silang matalino para hindi maintindihan ang mga bagay bagay pero pagkatapos ng lahat iniisip ko kung ano ang magiging epekto nito sa kanila. They're just kids. ,hindi sila dapat naiistress.

I give them a small smile.

"Yes,why?. ,tanong ko naman sa kanila.

Nagulat ako ng bigla silang bumaba sa upuan at magkahawak kamay na tumalon talon. Hindi ko alam kung bakit sila masaya pero just by looking at them jumping with happiness visible on their faces ang sarap lang sa pakiramdam.

"Yes! Yes! Yes! Finally,we can go to Philippines na. . ,yehey!!!. ,they keep on chanting happily.

Wait! What? What are they saying?

Magtatanong pa lang sana ako sa kanila kaya lang dumating ang apat na ugok kasama si Shane at si Ditas.

Lalong sumigla ang itsura ng mga anak ko.

"Parang ang saya niyo,twins ah!. ,ginulo ni Scott ang buhok ni Kiel. Dati kapag ginugulo ang buhok ang buhok niyan nagagalit siya pero ngayon kumindat pa siya kina Scott.

Laglag ang panga ng apat habang nakatingin kay Kiel. Kahit ako hindi makapaniwala na gagawin niya yun. He was always serious. ,

Tumikhim si Shane at ngumiti sa kambal. Masiglang nagpakarga sa kanya si Zoey. ,"Why are you guys so cheerful today considering that it's still so early?. ,tanong niya kay Zoey.

Dahil sa sinabi niya muling napapalakpak si Kiel. Masaya siyang tumingin sa aming lahat.

"Because finally matutuloy na ang concert nina Mommy sa Philippines which means makakarating na rin po kami doon and finally we can meet our Lolo's and Lola's. ,di ba Mommy?at sana po mameet na rin namin ang Daddy namin. ,di ba po,Mommy?!. ,Kiel turn to me and show me his face which i know expect a positive answer.

Natahimik kaming lahat sa sinabi niya. Hindi ko alam kung ano ang sasabihin ko sa kanya rather sa kanila ni Zoey.

I looked at Ditas. ,she gave me a look of sympathy. Hinimas ko ang aking noo,paano ba ito?

Magsasalita na sana ako but Ditas cut me off.

"Kids,come. ,mukhang hindi pa kayo naliligo. ,Mama Ditas will help you. ,agad namang sumunod sa kanya ang mga bata. They just kiss us goodbye at mabilis na silang nawala sa harap namin. Nakalayo na sila pero naririnig pa namin ang pag-uusap nila patungkol sa pag-uwi ng Pilipinas.

Umupo sa harap ko si Shane. Tahimik silang lima pero alam kong pinagmamasdan nila ako.

Itinukod ko ang aking dalawang siko sa mesa at paulit ulit na minasahe ang aking ulo. Pakiramdam ko susumpungin ako ng migraine early in the morning.

"What's your plan?. ,halos sabay na tanong ni Dom at ni Alfred. ,

Nagkibit balikat lang ako sa tanong nila kasi hindi ko naman talaga alam ang gagawin. Paano ko sasabihin sa kanila na hindi ko sila maaaring isama. Na maiiwan sila dito kasama si Ditas.

"Actually,we have a problem that's why Ditas is with me. ,napaangat ang tingin ko kay Shane ng sabihin niya yun. Kahit ang apat naghihintay sa sasabihin ni Shane.

"Ditas family wants to see our daughter. ,nalaman nilang matutuloy na ang concert kaya gusto nilang sumabay na sa atin ang mag-ina ko. ,which means........,bitin niyang utas.

Oo,alam ko kung anong ibig niyang sabihin. Wala akong mapag-iiwanan ng mga anak ko. ,kay Ditas ko lang naman ipinagkakatiwala ang mga anak ko. At kung sasama si Ditas sa Pilipinas paano ang mga anak ko?

I guess i have no choice but to bring them. One week din kasi yun. ,I'm sure kapag ibinilin ko sila sa kung sino sino lang magagalit na sila sa akin,at ayaw kong mangyari yun.

"Left with no choice,eh!. ,tila pang-aasar pa sa akin ni Charles. ,tumayo siya at humalukipkip sa gilid ng ref. Matiim ang kanyang tingin sa akin. "You know what? I don't get you. ,why do you keep on hiding your twins from them? Your children doesn't deserve to be hide. ,you should be proud of them not hide them. ,madiin niyang utas sa akin.

Marahas akong tumingin sa kanya. Why is he like this? Agad namang napatayo ang apat.

"What do you mean? Alam niyo ang dahilan kung bakit ko ito ginagawa at hindi ko ikinakahiya ang aking mga anak. ,how dare you say that??. ,sigaw ko sa kanya.

Nanatili siyang nakahalukipkip at seryosong nakatingin sa akin. He smirked at me.

"Don't give me your pathetic reason about their asshole father. ,dahil sa ginagawa mong pag-iwas na malaman nila ang tungkol sa mga anak mo,malaki ang nawawala sa parte ng buhay ng mga anak mo. Do you think habambuhay nilang maiintindihan na kailangan mo silang itago sa walanghiyang ama nila? Why don't you tell them how asshole and jerk their father is in that way hindi ka na mahihirapang ipaintindi sa kanila kung bakit itinatago mo sila?, they're just kids they deserve to act and live like that hindi yung ganito. ,home schooled? With no friends at all. ,is that how you want them to grow up?. ,f**k!!. ,

Hindi ako nakahuma sa sinabi ni Charles. Suddenly ngayon ko lang naintindihan ang sinabi niya. Ang hirap tanggapin pero tama siya my twins are not living their life normally. Napahagulhol ako sa realisasyong iyon. They're just kids,they are supposed to enjoy life hindi yung ganitong itinatago ko sila.

They don't even have friends na pwede nilang maalala kung matatanda na sila.

Ang sama kong INA. ,

Akala ko tama pa ang ginagawa ko,gusto ko lang naman silang protektahan pero hindi ko namamalayang hindi na pala normal yun.

Am I depriving them of their rights to live just like what normal children's do?

I can't help but open my eyes ng maramdaman kong may tumatalon sa aking kama.

"Mommy. . ,Mommy!!! Wake up na po. ,we cooked breakfast. ,masiglang sabi ni Zoey. Patalon talon pa siya sa aking kama samantalang seryosong nakatayo sa aking gilid si Kiel. ,I stared at him longer. . ,kamukhang kamukha niya talaga ang kanyang ama lalo na pag ganyang ang seryoso ng aura niya.

Bumangon ako at binuhat ko siya. I give him a smack on his lips,wala akong keber kahit na alam kong hindi pa ako nakakapag-toothbrush. ,tumawa naman siya sa ginawa ko. Ganyan naman siya kapag seryoso siya isang halik ko lang tatawa na siya.

Tiningnan ko naman ang aking dalaga. Nakangiti naman siyang nakatingin sa amin. ,hinila ko siya at agad na binigyan ng halik.

Maya maya pa nagpagulong gulong na kaming tatlo sa higaan. This is how my day start.

Napapangiti na lang ako sa aking kambal na hindi magkandaugaga sa pagsisilbi sa akin.

Baliktad di ba? Imbes na sila ang pagsilbihan ko. ,sila ang nagsisilbi sa akin. Hindi daw kasi sila naka-bwelo nung birthday ko kaya they want to pamper me ngayon.

"Mommy,tuloy na tuloy na po yung concert niyo sa Philippines?. ,halos sabay pa nilang tanong sa akin.

Tiningnan ko silang dalawa. Napakunot noo naman ako sa tanong at itsura nila.

Why are they looking at me like they were expecting something? Are they expecting that I'm gonna bring them there?

Biglang naramdaman ko ang paninikip ng dibdib ko. I remember wala nga pala akong inilihim sa kanila tungkol sa akin at kung ano ako noon.

Alam din nila na andoon ang aking mga relatives. Alam ko naman na gusto nilang makakilala ng kapamilya ko. Paano ko ba ipauunawa sa kanila ang lahat?

I know my kids are smart but if ever I tell them the situation,will they understand? Masyado silang matalino para hindi maintindihan ang mga bagay bagay pero pagkatapos ng lahat iniisip ko kung ano ang magiging epekto nito sa kanila. They're just kids. ,hindi sila dapat naiistress.

I give them a small smile.

"Yes,why?. ,tanong ko naman sa kanila.

Nagulat ako ng bigla silang bumaba sa upuan at magkahawak kamay na tumalon talon. Hindi ko alam kung bakit sila masaya pero just by looking at them jumping with happiness visible on their faces ang sarap lang sa pakiramdam.

"Yes! Yes! Yes! Finally,we can go to Philippines na. . ,yehey!!!. ,they keep on chanting happily.

Wait! What? What are they saying?

Magtatanong pa lang sana ako sa kanila kaya lang dumating ang apat na ugok kasama si Shane at si Ditas.

Lalong sumigla ang itsura ng mga anak ko.

"Parang ang saya niyo,twins ah!. ,ginulo ni Scott ang buhok ni Kiel. Dati kapag ginugulo ang buhok ang buhok niyan nagagalit siya pero ngayon kumindat pa siya kina Scott.

Laglag ang panga ng apat habang nakatingin kay Kiel. Kahit ako hindi makapaniwala na gagawin niya yun. He was always serious. ,

Tumikhim si Shane at ngumiti sa kambal. Masiglang nagpakarga sa kanya si Zoey. ,"Why are you guys so cheerful today considering that it's still so early?. ,tanong niya kay Zoey.

Dahil sa sinabi niya muling napapalakpak si Kiel. Masaya siyang tumingin sa aming lahat.

"Because finally matutuloy na ang concert nina Mommy sa Philippines which means makakarating na rin po kami doon and finally we can meet our Lolo's and Lola's. ,di ba Mommy?at sana po mameet na rin namin ang Daddy namin. ,di ba po,Mommy?!. ,Kiel turn to me and show me his face which i know expect a positive answer.

Natahimik kaming lahat sa sinabi niya. Hindi ko alam kung ano ang sasabihin ko sa kanya rather sa kanila ni Zoey.

I looked at Ditas. ,she gave me a look of sympathy. Hinimas ko ang aking noo,paano ba ito?

Magsasalita na sana ako but Ditas cut me off.

"Kids,come. ,mukhang hindi pa kayo naliligo. ,Mama Ditas will help you. ,agad namang sumunod sa kanya ang mga bata. They just kiss us goodbye at mabilis na silang nawala sa harap namin. Nakalayo na sila pero naririnig pa namin ang pag-uusap nila patungkol sa pag-uwi ng Pilipinas.

Umupo sa harap ko si Shane. Tahimik silang lima pero alam kong pinagmamasdan nila ako.

Itinukod ko ang aking dalawang siko sa mesa at paulit ulit na minasahe ang aking ulo. Pakiramdam ko susumpungin ako ng migraine early in the morning.

"What's your plan?. ,halos sabay na tanong ni Dom at ni Alfred. ,

Nagkibit balikat lang ako sa tanong nila kasi hindi ko naman talaga alam ang gagawin. Paano ko sasabihin sa kanila na hindi ko sila maaaring isama. Na maiiwan sila dito kasama si Ditas.

"Actually,we have a problem that's why Ditas is with me. ,napaangat ang tingin ko kay Shane ng sabihin niya yun. Kahit ang apat naghihintay sa sasabihin ni Shane.

"Ditas family wants to see our daughter. ,nalaman nilang matutuloy na ang concert kaya gusto nilang sumabay na sa atin ang mag-ina ko. ,which means........,bitin niyang utas.

Oo,alam ko kung anong ibig niyang sabihin. Wala akong mapag-iiwanan ng mga anak ko. ,kay Ditas ko lang naman ipinagkakatiwala ang mga anak ko. At kung sasama si Ditas sa Pilipinas paano ang mga anak ko?

I guess i have no choice but to bring them. One week din kasi yun. ,I'm sure kapag ibinilin ko sila sa kung sino sino lang magagalit na sila sa akin,at ayaw kong mangyari yun.

"Left with no choice,eh!. ,tila pang-aasar pa sa akin ni Charles. ,tumayo siya at humalukipkip sa gilid ng ref. Matiim ang kanyang tingin sa akin. "You know what? I don't get you. ,why do you keep on hiding your twins from them? Your children doesn't deserve to be hide. ,you should be proud of them not hide them. ,madiin niyang utas sa akin.

Marahas akong tumingin sa kanya. Why is he like this? Agad namang napatayo ang apat.

"What do you mean? Alam niyo ang dahilan kung bakit ko ito ginagawa at hindi ko ikinakahiya ang aking mga anak. ,how dare you say that??. ,sigaw ko sa kanya.

Nanatili siyang nakahalukipkip at seryosong nakatingin sa akin. He smirked at me.

"Don't give me your pathetic reason about their asshole father. ,dahil sa ginagawa mong pag-iwas na malaman nila ang tungkol sa mga anak mo,malaki ang nawawala sa parte ng buhay ng mga anak mo. Do you think habambuhay nilang maiintindihan na kailangan mo silang itago sa walanghiyang ama nila? Why don't you tell them how asshole and jerk their father is in that way hindi ka na mahihirapang ipaintindi sa kanila kung bakit itinatago mo sila?, they're just kids they deserve to act and live like that hindi yung ganito. ,home schooled? With no friends at all. ,is that how you want them to grow up?. ,f**k!!. ,

Hindi ako nakahuma sa sinabi ni Charles. Suddenly ngayon ko lang naintindihan ang sinabi niya. Ang hirap tanggapin pero tama siya my twins are not living their life normally. Napahagulhol ako sa realisasyong iyon. They're just kids,they are supposed to enjoy life hindi yung ganitong itinatago ko sila.

They don't even have friends na pwede nilang maalala kung matatanda na sila.

Ang sama kong INA. ,

Akala ko tama pa ang ginagawa ko,gusto ko lang naman silang protektahan pero hindi ko namamalayang hindi na pala normal yun.

Am I depriving them of their rights to live just like what normal children's do?