THE BROKEN QUEEN

CHAPTER 17

Hindi mawala ang ngiti sa mukha naming lima habang nagpapakuha ng litrato sa ilang fans na maswerteng nakalapit sa amin. Matapos kasing gawin nitong apat ang kanilang "final act" bumaba sila at lumapit sa mga fans kaya napasunod na lang ako sa kanila.

Pinagmasdan ko ang mga mukhang nasa harap ko. Napakurap ako ng makita ang isang pamilyar na mukha,umiiyak siya habang nakatingin sa akin. Napalunok ako. Sa kanyang tabi ay ang ilan pang mukhang hindi ko kayang ipagkaila sa sarili kong namiss ko.

Dahan dahan akong lumapit sa kanila. Nararamdaman ko na rin ang mga luha ko. Nakangiti sa akin ang mga katabi niya at kahit hindi ko siya tingnan nararamdaman ko ang intensidad ng kanyang mga titig sa akin.

Nang ganap akong makalapit sa kanila,niyakap ko siya ng mahigpit.

"I'm so happy for you,Cassy. ,very happy! You were so great up there,sabi ko sa iyo meant to be ka sa kahit na anong entablado. ,Misty wipe the tears on my face. Lalo akong napahagulhol. Hindi ko makakalimutan ang lahat ng ginawa niya para sa akin. Kahit na alam niyang malaking kawalan sa dati kong banda ang binabalak kong pag-alis noon sinuportahan niya pa rin ako. She told me that whatever decisions i would make she'll support me. ,kahit na ikasira pa ng banda.

Sayang nga lang nang ganap akong makalayo saka ko lang nalaman na buntis ako kung kaya kahit siya walang alam. Hindi ko masabi kung kaya ko ng sabihin sa kanya ngayon. ,it's too risky. Hindi pa siguro sa ngayon.

Inalis niya ang pagkakayakap sa akin,ikinulong niya ang aking mukha sa kanyang dalawang palad. "I missed you,Cassy. ,or rather CK?. ,I smile at her.

"It's Cassy for you,Misty. I missed you too. ,i'm sorry for not being able to communicate with you. ,i-it's j-just that. ,

"Sshh. ,i know. I understand.,don't worry about it. ,masuyo niyang sabi sa akin.

She was still the same Misty that I've known. ,soft spoken. Paano kaya niya nakayang mag-handle ng banda sa ugali niyang yan. Tiningnan ko ang mga katabi niya. Lahat sila nakangiti.

Now I wonder kung masama kaya ang loob nila sa akin dahil sa ginawa kong pagtalikod sa kanila.

Wala akong naging balita sa kanila dahil ayaw ko talaga.

I felt bad na ako kahit papaano natupad ko yung pangarap kong maging sikat na singer. Sila kaya?

Hinila ako ni Alden.

"Ano ba yan? Kanina ka pa diyan kay Misty,kami ba hindi mo namiss?. ,tanong niya.

Naluluha ako habang nakatingin sa kanila. I miss them,I won't deny it. I miss this guys.

Magsasalita na sana ako nang hilahin nila ako at yakapin.

"Hay! Sikat ka na't lahat pero kapag wala ka sa stage mahiyain ka pa rin,Cassy. ,sabi ni Richard.

Sila ang mga dati kong kabanda. Alden,Zachary,Richard and Ezekiel. Si Misty naman ang aming manager.

"Hey!. ,dinig kong sabi ni Scott.

Humiwalay ako sa yakap ng tatlo.

"Hey,Scott. ,pinahid ko ang aking mga luha. May suot na siyang damit,kita ko sa kanyang likuran yung apat kasama si Shane. Nag-aalisan na ang mga tao,pero may ilan pa rin na kumukuha ng litrato.

"Are you okay?. ,tanong niya.

Tumango ako sa kanya. Tumingin naman siya sa mga kasama ko. Nakipagkilala siya kahit na alam niyang kilala naman siya ng mga ito.

"So,they were your bandmates before?. ,tanong niya.

Muli akong tumango. Hinila niya ako,inilagay niya ang kanyang kamay sa aking bewang. Nginitian ko siya.

"By the way,this is Misty. ,kaibigan ko. ,

Nakipagkamay naman si Misty.

"Shane said we should go.,may naghihintay na reporter sa atin sa dressing room. Ngayon na lang daw gagawin yung interview, is it okay with you or tomorrow na lang?. ,masuyo niyang tanong sa akin.

"Ahhm,i t-think mas okay kung ngayon na para bukas wala na tayong alalahanin. ,sagot ko naman.

"Oh,okay.,nilingon niya sina Shane at sumenyas. ,tumango naman ito.

"So,paano guys. ,Misty. ,we'll go ahead na muna. I hope makapagkwentuhan pa tayo uli. ,paalam ko sa kanila.

Niyakap ko si Misty.

"We'll talk. ,we have to. ,bulong niya sa akin.

Kumunot ang aking noo pero tumango na rin ako.

Ngumiti siya sa akin. Inakbayan ako ni Scott,tiningnan ko silang muli. Lihim akong napamura ng muli ay masalubong ko ang madilim na tingin ni Zeke. Nakikita ko ang mariing pag-igting ng kanyang mga panga. Kung nakakamatay lang ang tingin malamang sabay na kaming namatay ni Scott.

Umirap siya mabilis na naglakad paalis.

"Tangina,mamatay ka sa selos ngayon,Montenegro. ,sabay humagalpak ng tawa si Richard. Tumawa na rin sina Misty.

Pinisil naman ni Scott ang aking balikat.

Seriously, anong nakakatawa doon?