CHAPTER 3

1046 Words
Ibinato ko ang aking dalang bag sa kama. Agad kong binuksan ang aking laptop. ,i need to talk to them. ,i miss them so much. , Kahit na kausap ko pa lang sila nung isang gabi. ,miss ko na agad sila. Napatalon ako ng biglang bumukas ang pinto. ,iniluwa nito ang apat na pare-parehong nakangisi. "Akala mo maiisahan mo kami ha?!. ,sabi ni Scott. Inagaw naman ni Dom ang laptop na hawak ko. ,kuminang ang kanilang mga mata ng makita nila ang taong kakausapin ko na sana. "Hello po sa inyo mga Daddy pogi namin. ,!!!!!. ,masiglang bati ng aking kambal. Yes,meron na akong kambal na anak. Apat na taon na sila. Dahil sa propesyon ko kaya malayo sila sa akin. Pero kaya kong tiisin lahat maibigay ko lang ang magandang kinabukasan nila. Ako lang naman kasi ang bumubuhay sa kanila. Ang mga kasama ko lang ang nakakaalam na meron na akong anak. Sila yung dahilan kung bakit nahinto ang initiation na ginagawa sa akin nitong apat na ito noon. As much as possible ayaw kong may makaalam tungkol sa kanila hindi dahil sa ikinakahiya ko sila kundi gusto ko silang protektahan. Dahil sikat ako alam kong yung mga taong nilayuan ko alam ang lahat ng nangyayari sa akin. Pero hindi nila alam ang tungkol sa mga anak ko. ,kahit ang mga kaibigan ko walang alam. ,gusto ko mang ipaalam sa kanila pero I don't want to take the risk. ,I don't want them to know about my twins. Especially their father. ,ang taong dati pagmamahal ang nararamdaman ko. ,pero ngayon kinamumuhian ko siya. ,when i left them.,i shut down my world to them. I made sure na kung alam man nila ang nangyayari sa akin ako walang pakialam sa kanila. Para sa akin ang tanging pamilyang meron ako ay ang aking mga kabanda. ,my manager at higit sa lahat ang aking mga anak. Konting panahon na lang makakasama ko na ng matagal ang aking mga anak. Pagkatapos kasi ng aming Asian tour,magpapahinga muna kami ng isang taon. ,pangako sa amin yun ni Shane kaya behave talaga kami ngayon sa kanya. Pero hindi ko rin maitatangging malapit ko na muling makaharap ang mga taong nilayuan ko. Ang mga taong dumurog sa pagkatao ko. Last stop namin ang Pilipinas. ,ang lugar na kung saan ako nanggaling. Ang lugar kung saan ko naranasan ang lahat ng sakit at hirap. But this time I'm gonna make sure na magkrus man muli ang aming mga landas hindi na nila makikita ang dating ako. . ,I'm gonna make them see the new Cassandra Kate Savilla. , Wala naman akong balak na maghiganti sa kanila. Naniniwala akong may karma sa lahat ng kasamaang gagawin mo sa ibang tao. I'll admit na noon gustong gusto kong makaganti sa kanila pero ng dumating ang mga anak ko nawala na sa isip ko ang bagay na yun. Ipinapasa-Diyos ko na lang ang lahat. Sa lahat ng biyayang natanggap ko sa aking buhay magagawa ko pa bang maghiganti,hindi na di ba? Pero aaminin kong hindi ko pa rin makuha ang magpatawad. Kinasusuklaman ko pa rin sila. ,na mas gugustuhin ko pang ituring silang hindi ko kakilala kung sakaling magkatagpong muli ang aming mga landas. Naipilig ko ang aking ulo ng maramdamang may kamay sa aking pisngi. Natunghayan ko ang apat na nagtatakang nakatingin sa akin. "Why are you crying?. ,Are you mad with us?. ,tanong ni Charles habang maingat na pinupunasan ang aking mga luha. Napailing naman ako bilang tugon sa tanong niya. Nakita kong patay na ang laptop. Napasunod naman ang tingin nila sa tinitingnan ko. Nakita kong napakamot sa kanilang mga batok ang apat. "They are looking for you but when we saw you crying we decided to say goodbye to them. You know your twins if ever they saw you in that situation. ,alam mo na. ,hindi na matatapos ang pagtatanong ng mga yun. ,sambit ni Alfred. , "What's the problem?. ,do you remember them?. ,those people who hurt you?. ,ani Scott. Muling tumulo ang aking mga luha. ,kapag talaga sumasagi sa isip ko ang lahat hindi ko maiwasang makaramdam ng sakit. Pakiramdam ko parang kahapon lang ang lahat. "Hush,baby. ,stop crying!. ,halos nagkasabay sabay pa nilang sabi. "Paano na pala kapag nasa Pilipinas na tayo. ,are you going to show that face to them? Baby,you have to show them especially to that asshole that you're okay. ,that you already moved on kasi kapag ipinakita mo sa kanila na hindi ka pa rin nakakalimot maaaring masaktan ka pa rin nila. ,at alam mong hindi namin mapapayagan na gawin nilang muli yun. ,mariing utas ni Scott na tinanguan naman ng tatlo. "Ano ba kayo? Okay lang ako. ,huwag kayong mag-alala. ,nakakainis naman kayo hindi ko nakausap ang mga anak ko. ,miss na miss ko na kaya sila. ,kunwaring inis na sabi ko sa kanila. Pinagtaasan lang nila ako ng kilay. Hinawakan ni Alfred ang buhok ko at bahagyang ginulo. "Don't worry baby. ,kung dati nag-iisa ka sa pagharap sa kanila ngayon kasama mo na kami. ,ikaw eh! Noon pa namin sinasabi sa iyo na kahit andito tayo kayang kaya naming pabagsakin yung Montenegro na yun,ikaw lang itong umaayaw. ,nakataas pa rin ang kilay na sabi niya sa akin. "Oo nga baby. ,sabay sabay namang sabi nung tatlo. Alam ko namang sinabi nila yun sa akin at alam ko ding tinanggihan ko ang alok nila. Problema ko naman ito at hindi ko sila pwedeng idamay. Sila na nga ang tumulong sa akin nung mga panahong lugmok na lugmok ako kaya hindi ko kakayanin kung madamay sila sa mga problema ko. Sila na ang pamilya ko ngayon at hindi ko kakayanin kung pati sila madadamay sa isyu sa aking nakaraan. Ang alam ko isang linggo ang itatagal namin sa Pilipinas. ,pagkatapos kasi ng aming concert,may naka-schedule kaming interview sa isang tv station. ,meron ding photo shoot para sa isang magazine cover. Sabi ni Shane hindi na daw siya nakatanggi kasi matagal na daw na nakabinbin yung offer na yun. ,tinapatan pa nga daw yung offer sa amin dito makuha lamang kami. ,bongga di ba? A week from now sa Pilipinas na ang punta namin. Sinigurado ni Shane na last stop namin ang Pilipinas dahil alam niya kung gaano kalaking pressure sa akin ang muling makapag-perform doon.
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD