วิวาห์แค้นแสนรักของศรัน

กลยุทธ์ของโยธิกา

💄 กลยุทธ์ของโยธิกา

"วันนี้ลูกชายเจ้าของห้างจะเข้ามาเรียนรู้งานที่นี่วันแรก ขอให้ทุกคนมายืนต้อนรับบริเวณหน้าห้างในตอนเช้า"

เสียงผู้จัดการห้างประกาศผ่านเครื่องขยายเสียงในห้องประชุม พนักงานทุกแผนกต้องไปยืนต้อนรับผู้บริหารหนุ่มคนใหม่ หลังจากจบการประชุม โยธิกา เดินกลับมาที่เคาน์เตอร์ขายเครื่องสำอางของตัวเอง

"นี่แก! เห็นเขาว่าลูกชายเจ้าของห้างหล่อมากเลยนะแก!" เพื่อนร่วมงานกระซิบกระซาบพร้อมกับส่งเสียงวี้ดว้ายอยากเจอตัวจริง

"อืม... ฉันไม่สนหรอก" โยธิกายิ้มบาง ๆ "ฉันขอไปเข้าห้องน้ำก่อนนะ ฝากแป๊บนึง"

โยธิกาใช้เวลาในห้องน้ำพักใหญ่ เธอตั้งใจเข้าไปแต่งหน้าใหม่ที่เมื่อเช้าแต่งเบาไปหน่อยเพราะตื่นสาย คิ้วถูกเขียนให้คมชัด ดวงตาถูกแต่งแต้มอย่างมีเสน่ห์ดึงดูด และเธอฉีดน้ำหอมกลิ่นเย้ายวนเบา ๆ ที่ต้นคอ

ด้วยใบหน้าที่สวยคมอยู่แล้ว ประกอบกับรูปร่างที่สมส่วนไม่ว่าจะใส่ชุดไหนก็ดูเซ็กซี่ไปหมด ส่วนเว้าส่วนโค้งของเธอทำให้ดึงดูดสายตาเพศตรงข้ามได้ทันที ชุดพนักงานของเธอถูกสั่งตัดให้ฟิตเน้นสัดส่วนอย่างชัดเจน กระโปรงสั้นเหนือเขามองเห็นเรียวขาที่สวยงาม และเสื้อเชิ้ตที่รัดรูปจนมองเห็นหน้าอกที่ดันเด่นออกมาอย่างจงใจ ล่อสายตาของใครต่อใครให้มองตาม

"แหม... ไหนบอกไม่สนไงยะ? ออกมาหน้าเป๊ะ ชุดเป๊ะ ขนาดนี้ แกกะจะเก็บผู้ชายทั้งห้างเลยว่างั้น?" เพื่อนของโยธิกาเบะปากแซวอย่างรู้ทัน ก่อนจะเดินหนีไป

การพบกันครั้งแรก

ทันทีที่รถยุโรปสุดหรูจอดสนิทหน้าทางเข้า ศรัน ก้าวลงมาด้วยท่าทีสง่างาม พนักงานต้อนรับรีบเดินไปเปิดประตูให้เขา ศรันเดินเข้ามาภายในห้างสรรพสินค้าที่เต็มไปด้วยพนักงานที่ยืนเรียงแถวต้อนรับอย่างพร้อมเพรียง

เขาเดินอย่างมั่นใจผ่านแถวพนักงาน ทุกคนกล่าวสวัสดีและพูดสโลแกนของห้างอย่างเป็นระเบียบ ศรันกล่าวทักทายและแนะนำตัวอย่างสั้น ๆ ก่อนที่ผู้จัดการแต่ละแผนกจะเดินพาทัวร์และแนะนำการทำงาน จนกระทั่งมาถึงแผนกเครื่องสำอาง

โยธิกา ที่ยืนรออยู่แล้ว เดินเข้ามาหาศรันอย่างมั่นใจและสง่างาม ก่อนจะกล่าวสวัสดีและแนะนำตัวเอง

"สวัสดีค่ะ แผนกเครื่องสำอางยินดีต้อนรับค่ะ ดิฉันโยธิกา จะเป็นคนพาคุณศรันเข้าชมแผนกของเราค่ะ"

โยธิกายิ้มหวานให้ศรัน ดวงตาของเธอมองสบเขาอย่างมีเสน่ห์ ใบหน้าที่สวยเย้ายวนและท่าทางที่มั่นใจดึงดูดสายตาของศรันให้มองสำรวจเธอตั้งแต่หัวจรดเท้าอย่างฉวยโอกาส

"เอ่อ... แล้วผู้จัดการแผนกไปไหน?" ศรันถามด้วยน้ำเสียงสงสัย เมื่อเห็นป้ายชื่อของเธอเป็นเพียงพนักงานขายทั่วไป "ป้ายชื่อคุณ..."

"พอดีผู้จัดการไปส่งลูกที่โรงเรียนค่ะ" โยธิกาตอบเสียงอ่อยลงเล็กน้อย "ฉันเลยมาทำหน้าที่แทนไปก่อน... เอ่อ มันเป็นเหตุสุดวิสัยค่ะ เธอไม่ทราบว่าคุณจะมาตอนนี้" โยธิกาพูดอ้ำอึ้งพร้อมกับหลบตาเขาเล็กน้อย เหมือนกลัวความผิด

"นี่มันเวลางาน! เอาเวลางานไปทำเรื่องส่วนตัวได้ยังไง?" ศรันมีสีหน้าไม่พอใจอย่างเห็นได้ชัด "เป็นถึงผู้จัดการแต่ทำตัวไม่เป็นแบบอย่าง แล้วให้พนักงานมารับหน้าที่แทนอย่างนี้ใช้ไม่ได้!"

โยธิกาพาเดินชมรอบแผนกและอธิบายรายละเอียดการทำงานได้อย่างคล่องแคล่ว พูดจาฉะฉาน น้ำเสียงไพเราะใสซื่อ ทำให้ศรันรู้สึกเพลินกับสิ่งที่เธอกำลังพูดและเผลอมองใบหน้าสวย ๆ ของเธออยู่บ่อยครั้ง หลายครั้งที่โยธิกาส่งสายตาเชิญชวนกลับมาให้เขา ทำให้ลึก ๆ แล้ว เขารู้สึกชอบและสนใจเธอขึ้นมาอย่างรวดเร็ว แม้จะเพิ่งเจอเธอเป็นครั้งแรก

"เอ่อ... ถ้าผู้จัดการของคุณกลับมา ให้ไปเจอผมที่ห้องด้วย" ศรันสั่งโยธิกาก่อนที่จะเดินต่อไปยังแผนกอื่น

"คุณศรันคงไม่ได้ลงโทษอะไรเธอใช่ไหมคะ?" โยธิกาพูดด้วยน้ำเสียงออดอ้อนเหมือนรู้สึกผิดแทนผู้จัดการ

"คุณไม่ต้องคิดมาก" ศรันตอบอย่างเยือกเย็น "ผมแค่ทำตามสิ่งที่สมควรทำ ไม่งั้นก็จะเป็นเยี่ยงอย่างที่ไม่ดีต่อไป" ศรันพูดจบก็เดินออกไปทันที

ทิ้งให้โยธิกายืนยิ้มมุมปากอย่างพึงพอใจ แผนการกำจัดผู้จัดการเพื่อให้ตัวเองได้ใกล้ชิดกับทายาทหนุ่มดูเหมือนจะเริ่มได้สวยแล้ว