วันรุ่งขึ้น วิภาดา ต้องเดินทางไปเชียงใหม่พร้อมกับ พีท เพื่อเริ่มต้นโครงการเปิดสาขาใหม่ พีทมารอรับวิภาดาด้วยสีหน้าจริงจัง แต่ก็เต็มไปด้วยความเป็นมิตรและดูอบอุ่นอย่างที่เขาเป็น
"ผมดีใจนะครับที่คุณวิภาดาถูกเลือกให้มาช่วยงานนี้" พีทกล่าวอย่างจริงใจขณะที่เขาช่วยถือกระเป๋าเดินทางขนาดกลางของเธอ "ถึงแม้ว่างานจะหนัก แต่ก็เป็นโอกาสที่ดีในการเรียนรู้ระบบของบริษัทเรา"
วิภาดาพยักหน้าเล็กน้อย "ค่ะ ฉันจะพยายามทำหน้าที่ให้ดีที่สุด"
ตลอดการเดินทางด้วยเครื่องบิน พีทดูแลวิภาดาอย่างดีเยี่ยมในทุกรายละเอียด พีทจัดการเรื่องตั๋วที่นั่งอย่างรวดเร็วและให้วิภาดาได้นั่งริมหน้าต่าง
พีทสังเกตเห็นว่าวิภาดาดูอ่อนล้าจากการทำงานหนัก เขาจึงหาหมอนรองคอและผ้าห่มมาให้เธอทันที
"คุณดูเหนื่อยมากนะครับ" พีทกระซิบเบา ๆ "คุณศรันคงให้งานคุณเยอะจริง ๆ คุณพักผ่อนเถอะครับ เดี๋ยวถึงแล้วผมจะปลุกเอง"
ความเทคแคร์ของพีทไม่ได้ลดน้อยลงไป
