วิวาห์แค้นแสนรักของศรัน

⚡วิภาดาตกในสถานะจำยอม

วิภาดา จำต้องปกป้องแม่ของเธอ เพราะตอนนี้ครอบครัวนี้ไม่มีเสาหลักเหลืออยู่แล้ว...

บิดาของวิภาดาป่วยและจากไปตั้งแต่เธอกำลังเข้าเรียนมัธยมปลาย ทิ้งไว้เพียงเงินประกันก้อนหนึ่งที่พอจะให้วิภาดาและพี่สาวเรียนจบได้ แต่นั่นก็ไม่ใช่จำนวนที่มากมายนัก วิภาดา เลือกที่จะทำงานพาร์ทไทม์หาเงินเรียนเองจนจบมหาวิทยาลัย เพื่อไม่ให้เงินที่พ่อทิ้งไว้ต้องหมดไปอย่างรวดเร็ว ส่วนมากเธอจะไม่ค่อยได้นำเงินจากทางบ้านมาใช้เลย เพราะรู้ว่าครอบครัวต้องประหยัด

ส่วน โยธิกา นั้นแตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง เธอชอบเที่ยวเตร่ แต่งตัวสวย และใช้เงินเก่งกว่าจะเรียนจบก็ไล่เลี่ยกับวิภาดา ทั้งที่อายุห่างกัน 2 ปี

โยธิกาเป็นคนปากหวาน พูดเอาใจเก่ง หากเธออยากได้อะไรก็จะใช้คำพูดหว่านล้อมจนคนใกล้ตัวยอมตามใจ หรือไม่ก็ใช้น้ำตาเป็นไม้ตายเสมอมา

พ่อและแม่ของพวกเธอตามใจพี่สาวมาตั้งแต่เด็ก ไม่ว่าโยธิกาอยากได้อะไรก็จะได้รับมันเสมอ ส่วนวิภาดา พ่อแม่ไม่เคยตามใจ ไม่ว่าเธออยากได้อะไร ก็ต้องเป็นของที่พี่สาวไม่ใช้แล้ว หรือไม่อยากเล่นแล้ว ถึงจะตกเป็นของเธอ

ความผิดหวังซ้ำ ๆ และการที่ไม่เคยถูกตามใจตั้งแต่เด็ก ทำให้วิภาดาเติบโตมาแบบพึ่งพาตัวเองมาโดยตลอด มันทำให้เธอเข้มแข็งกับเรื่องที่เจอ น้อยครั้งมากที่จะเห็นวิภาดาร้องไห้เสียใจกับเรื่องเล็ก ๆ น้อย ๆ

ครั้งนี้ก็เช่นกัน... มันเป็นเรื่องใหญ่ในชีวิตเธอที่ต้องมาทำเรื่องที่เธอไม่ได้ก่อ ในใจก็คิดว่ามันไม่ยุติธรรมเลยสักนิดที่ต้องมาแบกรับความผิดนี้ แต่ถ้าไม่นึกถึงแม่ของเธอว่าจะต้องเผชิญกับอะไร หากเธอไม่ยอมทำตามที่ศรันสั่ง เธอก็จะไม่ยอมทำเรื่องแบบนี้แน่ ที่ผ่านมาเธอยอมพี่สาวมาตลอดตั้งแต่เด็กจนโต

โยธิกาใช้เงินเก่ง เที่ยวเก่ง จนเงินที่บ้านร่อยหรอ แต่เธอก็ไม่ยอมทำงานหาเลี้ยงตัวเอง มีแต่วิภาดาที่ออกไปทำงานทุกวันและต้องรับภาระค่าใช้จ่ายในบ้านแทบทุกอย่าง

จุดเปลี่ยนและหายนะ

ประมาณสองเดือนก่อน เพื่อนของโยธิกามาชวนเธอไปทำงานที่ห้าง บอกว่าเป็นงานสบาย แค่ไปขายเครื่องสำอาง แถมมีโอกาสได้เจอผู้ชายดี ๆ รวย ๆ พี่สาวของเธอจึงตกลงไปทำ ทำได้แค่เดือนเดียวก็มีผู้ชายมารับมาส่งไม่ซ้ำหน้า พี่สาวของเธอซื้อข้าวของพะรุงพะรังกลับมาบ้านแทบทุกวัน ช่วงนี้ก็ไม่ได้มาขอเงินจากเธอเหมือนเมื่อก่อน และบางวันก็ไม่กลับบ้าน

พอวิภาดาบอกแม่ของเธอให้เตือนเพราะเป็นห่วง กลัวพี่จะโดนหลอก แม่ก็บอกว่า "พี่โตแล้ว อยากทำอะไรก็ทำ ถ้ามีแฟนรวยเราจะได้สบาย"

วิภาดาเหนื่อยใจที่แม่คิดแบบนั้น แต่ก็ไม่ได้พูดขัดอะไร เพราะเธอรู้ดีว่า ผู้ชายดี ๆ โสด ๆ มันหายาก ถ้าหล่อ รวย และหน้าที่การงานมั่นคง ส่วนมากมักจะมีเมียแล้วทั้งนั้น... เธอรู้ว่าพี่สาวกำลังเล่นกับไฟ แต่ไม่คิดว่าผลลัพธ์จะเลวร้ายจนเธอต้องมาแบกรับชดใช้แบบนี้

ตอนนี้วิภาดาได้ตกลงที่จะแต่งงานแทนพี่สาวแล้ว