พันธมิตรยามค่ำคืน
คืนถัดมา เมื่อทุกคนในบ้านใหญ่หลับใหล วิภาดา และ ศิริน ได้พบกันอย่างลับ ๆ ที่ห้องนั่งเล่นเล็ก ๆ ในมุมมืดของคฤหาสน์ พวกเธอตัดสินใจออกไปหาอะไรร้อน ๆ ดื่มที่ร้านกาแฟที่เปิด 24 ชั่วโมง
บรรยากาศสบาย ๆ นอกบ้านทำให้ศิรินเริ่มผ่อนคลาย ต่างจากในบ้านที่เต็มไปด้วยกฎและสายตาตัดสิน วิภาดาไม่ได้ถามอะไรมาก เธอเพียงแค่รับฟังอย่างตั้งใจ
"เมื่อคืน... ที่ฉันกลับมาในสภาพนั้น" ศิรินเริ่มเปิดปากเล่า เสียงของเธอสั่นเครือ "ฉันแค่ไปเที่ยวกับเพื่อนกลุ่มใหม่ พวกเขาชวนฉันไปงานปาร์ตี้... แล้วก็เริ่มมีคนเยอะแยะเข้ามายุ่งวุ่นวาย"
ศิรินก้มหน้าลงมองแก้วกาแฟร้อน ๆ ที่อยู่ในมือ "มีผู้ชายคนนึงพยายามจะลากฉันไปที่อื่นฉุดกระชากลากกันอยู่พักนึง ฉันขัดขืน... แล้วก็โดนผลักจนล้มลง แขนฉันเลยถลอกดีนะมีเพื่อนมาช่วยไว้ไม่งั้น......."เธอพูดแล้วก็เงียบไป
ความเจ็บปวดไม่ได้มาจากบาดแผล แต่มาจากความกลัวและความรู้สึกสิ้น
