CHAPTER 33

2083 Words

Kaibigan "Marami pong salamat," ani ni Laiceia nung receptionist na nagbigay ng mga tuwalya sa amin. Hindi nga nila nakita pero paano na ito? Ang basa naming dalawa ni David tapos magmomotor lang kami, giginawin talaga kami nito sa byahe kapag hindi kami makapagpalit ng damit. Agad kong inabot ang tuwalyang ibinigay ni Laiceia at ipinunas sa basa kong buhok. Pinandilatan niya ako ng mata bago nagtungo kay David para bigyan din ito ng tuwalya. "Bakit kayo nabasa eh? Ang lapit-lapit lang ng reception area sana tinakbo niyo na lang?" Tanong sa akin ni Laiceia habang nakaupo ito. Nakatayo lamang kami ni David kasi mababasa labg ang sofa kung uupo man kami. Isa pa ito si Laiceia ang daming tanong. Gusto niya talagang alamin kung may nangyari nga ba sa amin ni David kasi pareho kaming basa s

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD