ผมแค่ต้องการใช้ชีวิตที่สงบในไร่ของผม

ตอนที่ 3 ปรุงยารักษา (2/2)

เมื่อดาวได้ฟัง ก็คิดวิเคราะห์ทันที หากเขาสามารถรักษาลูกของผู้มีอิทธิพลในจังหวัดได้ อย่างน้อยในอนาคต เขาคงขอให้คุณมณีคุ้มครองได้บ้าง

“หากผมอยากลองรักษาลูกคุณมณีดู จะได้ไหมครับ” ดาวพูดด้วยสีหน้าจริงจัง

“หากหนูอยากลองก็ได้นะ ป้าก็จนปัญญา จะหาหมอมารักษาแล้วเหมือนกัน” มณีคิดว่า หากไม่สำเร็จก็ไม่เป็นไร อย่างน้อยชายหนุ่มตรงหน้า ก็มีใจที่อยากช่วยคน

“คุณมณียังไปซื้อผัก ที่แผงป้าสาอยู่ไหมครับ?”

“ไปจ้ะ พรุ่งนี้ก็ไป”

“งั้นอีกสามวัน ผมจะฝากยา และวิธีการใช้ ไว้ที่ป้าสานะครับ”

“เร็วขนาดนั้นเลย”

“ยาของผม เป็นยาสมุนไพรครับ และก็เป็นสูตรลับในครอบครัว หากใช้แล้วได้ผล ผมอยากเจอลูกชายคุณมณีนะครับ จะได้ดูว่า ควรรักษาวิธีไหนต่อดี”

“เอางั้นก็ได้จ้ะ อีกสามวัน ป้าจะให้แม่บ้านไปรับยาจากแม่สา ขอบใจหนูนะ ที่มีน้ำใจช่วยคน”

“ผมเต็มใจช่วยครับ”

ไร่ของดาว

เมื่อกลับมาจากในตัวจังหวัด ดาวก็เดินตรงไปที่สวนสมุนไพรทันที เขามองดูต้นสมุนไพร ที่โตพอจะนำมาทำยารักษาโรคอัมพาตได้

ดาวเลือกเก็บสมุนไพร ต้นเกล็ดมังกร ต้นปีกปักษา ต้นสร้อยระกา ต้นหัวใจสิงขร ต้นเส้นเลือดมังกร ว่านตะวันฉาย และว่านมณีจันทร์

ดาวนำเอาสมุนไพรเหล่านี้ ไปทำการล้างและทำความสะอาด แล้วนำมาหั่นเป็นชิ้นไม่เล็กไม่ใหญ่ บางชนิดก็ใช้แค่ใบ จากนั้นดาวก็นำสมุนไพรเข้าตู้อบแห้งที่เพิ่งซื้อมา

ชายหนุ่มใช้เวลาอบสมุนไพรอยู่สองวัน ก็นำมาต้ม โดยใช้น้ำวารีทิพย์แทนน้ำเปล่า เพื่อให้สมุนไพร มีสรรพคุณที่ดียิ่งขึ้น

นอกจากนี้ ดาวยังทำน้ำมันนวด เพื่อให้ร่างกายของคนที่เป็นอัมพาต ตอบสนองเร็วยิ่งขึ้น ด้วยสมุนไพรจาก ว่านตะวันฉาย ว่านอัคคี ว่านหมื่นแมลง และว่านธาราพิสุทธิ์

เมื่อทำยาสมุนไพร และน้ำมันนวดเสร็จแล้ว ดาวก็นำมาบรรจุใส่ขวดแก้วที่เตรียมไว้ พร้อมจดวิธีการใช้ให้ครบครัน

คฤหาสน์พิริยวงศ์

เมื่อมณีให้แม่บ้านไปรับยา ตามที่นัดไว้กับดาว เธอก็อ่านวิธีการใช้ทันที ถึงแม้ยาอาจไม่ได้ผล แต่เธอคิดว่า เด็กหนุ่มคงไม่มีทางคิดร้ายกับครอบครัวของเธอแน่นอน

มณีอ่านข้อความการใช้ยาสมุนไพร ที่ดาวให้มา ใช้ได้สามวัน ให้ดื่มยาหลังอาหาร หลังดื่มยาอาจมีอาการเจ็บปวด ให้หาคนมาคอยจับ หรือหาเชือกรัดไว้ กระบวนการนี้ต้องใจแข็ง ห้ามให้หยุดดื่มยาเด็ดขาด เพราะการรักษาจะไม่ต่อเนื่อง จะเสียโอกาสทางการรักษา

ดาวเขียนบอกมณี ให้หาผ้า หรือแผ่นพลาสติกมาคลุมเตียงไว้ เพราะอาจมีสิ่งไม่พึงประสงค์ออกจากร่างกาย

ส่วนยานวด ให้นวดหลังจากดื่มยาแล้ว 2 ชั่วโมง และต้องหลังชำระล้างร่างกายแล้วเท่านั้น จึงจะเห็นผลดี อาจมีอาการเจ็บปวดเล็กน้อย แต่ให้อดทน

เมื่อมณีอ่านวิธีครบถ้วนแล้ว ก็ชั่งใจอยู่ครู่หนึ่ง เพราะหลังดื่มยา ลูกชายของเธอ ต้องพบกับความเจ็บปวด แต่ก็ต้องลองดู

เมื่อลูกชายของเธอทานอาหารเช้าแล้ว เธอจึงเดินเข้าไปบอกลูกชาย ถึงยาที่จะให้ดื่ม

“สน วันนี้แม่มียาให้ลูกดื่มนะ เป็นยาสมุนไพรที่รักษาอาการป่วย เขาบอกว่า หายมานักต่อนักแล้ว จากอาจารย์ชื่อดัง หลังลูกดื่ม อาจเจ็บปวดเล็กน้อย ให้ลูกอดทนนะ” มณีจำเป็นต้องพูดเช่นนี้ เพราะถ้าบอกว่า เด็กหนุ่มวัยรุ่นเป็นคนให้ยามา ลูกเธอคงไม่ยอมดื่มแน่ ๆ

“แม่ครับ โดนหลอกมาอีกหรือเปล่า กี่หมอก็ไม่เห็นจะรักษาได้เลย” สนไม่ค่อยเชื่อกับการรักษาแล้ว เขาทำใจไว้แล้ว ยังไงชั่วชีวิตนี้ คงกลายเป็นผู้ป่วยติดเตียงตลอด

“เชื่อแม่สักครั้งนะลูก หากไม่ได้ผล เราก็แค่หยุดไม่ดื่มต่อเท่านั้น” เธอตะล่อมลูกชายให้ดื่มยา

“ก็ได้ครับ” หลังจากที่สนคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก็รับปากมารดา เธอคงอยากให้เขาหาย จึงหาหมอหายามาให้เขา คงหมดเงินไปเยอะ เพื่อความสบายใจของมารดา คงได้แต่ตอบตกลง

“ดีลูก ดี”

มณีหันไปหาสาย แม่บ้านคนสนิท แค่มณีพยักหน้า สายก็เข้าใจได้ทันที เพราะมณีได้เล่าถึงการรักษานี้ให้ฟังแล้ว จึงรีบลุกไปบอกให้คนอื่น ๆ เตรียมตัว และนำแผ่นพลาสติกมาคุมเตียง

สนแปลกใจ ที่แม่บ้านนำแผ่นพลาสติกมาคลุมเตียง แต่มารดาก็บอกว่า ป้องกันไม่ให้เตียงเลอะ แค่เฉพาะตอนดื่มยาเท่านั้น สนก็พยักหน้าเข้าใจ ไม่คิดอะไรมาก

มณีเปิดฝาขวดยา ที่มีน้ำสีน้ำตาลเข้มอยู่ภายในขวด ยื่นให้ลูกชาย

สนรับมา และกลั้นใจดื่มรวดเดียวจนหมด รสชาติไม่ได้แย่อย่างที่คิด แต่ก็ไม่อร่อย เมื่อดื่มเสร็จ ก็ยื่นขวดคืนให้มารดา

“รู้สึกยังไงบ้างลูก” มณีถามลูกชาย เพราะเห็นลูกไม่ได้มีอาการอะไร อย่างที่ดาวเขียนบอก สงสัยยาคงไม่ได้ผล

“ก็ไม่รู้สึกอะไรนะครับ” สนบอกมารดาไป แต่ไม่นาน เขาก็รู้สึกว่า ร่างกายเกิดอาการร้อนแปลก ๆ ไม่นาน สนก็เริ่มกระสับกระส่าย เพราะเหงื่อเริ่มออก

“แม่! ทำไมสนร้อนแบบนี้ เปิดแอร์อีกได้ไหม อึก ๆ อะ โอ๊ย ๆ โอ๊ย ๆ” สนร้องออกมาด้วยความเจ็บปวด เพราะร่างกายตนตอนนี้ ปวดร้าวไปหมดแล้ว ร่างของชายหนุ่มดิ้นไปดิ้นมา

“เร็วแม่สาย! ไปเรียกคนมาจับไว้” มณีเมื่อเห็นว่า ลูกชายเริ่มออกอาการ ก็ให้แม่บ้านไปเรียกคนที่เตรียมไว้มา

สายรีบวิ่งไปบอกคนงานผู้ชาย ที่อยู่หน้าห้อง ให้มาช่วยกันจับตัวคุณชายของบ้านไว้

คนงานชายสี่คน เข้ามาจับแขนจับขา ไม่ให้คุณชายของบ้าน ขยับตัวมากไป อย่างระมัดระวัง

“อึก! โอ๊ย! แม่ช่วยสนด้วย โอ๊ย! ทรมาน ปล่อยมาจับทำไม? อ่า อึก โอ๊ย ร้อน ปวดไปหมด ช่วยด้วย แม่!” สนร้องครวญครางอย่างทรมาน เพราะความเจ็บปวดที่ได้รับ

“อดทนนะลูก ยากำลังออกฤทธิ์ อดทนนะ แม่อยู่ตรงนี้ไม่ทิ้งลูกแน่นอน”

มณียืนมองอาการเจ็บปวดของลูกชาย ด้วยน้ำตาคลอ หวังเพียงว่า การรักษานี้จะได้ผล

สนทรมานจากอาการเจ็บปวด อยู่เกือบครึ่งชั่วโมง อาการก็ค่อย ๆ เบาบางลง แล้วในตอนนี้ ร่างกายของสน ยังมีเมือกสีดำค่อย ๆ ซึมออกมาตามรูขุมขนเรื่อย ๆ กลิ่นของมันเหม็นเน่าเป็นอย่างมาก แต่แปลกที่สนรู้สึกว่า ร่างกายเขาเบาสบายขึ้นมาก จากนั้นสนก็หลับใหลไปด้วยความอ่อนล้า

เมื่อทุกคนในห้องเห็นว่า มีเมือกสีดำออกจากร่างของคนบนเตียงก็ตกใจ มณีที่ตั้งสติได้ก่อนใคร ก็บอกให้ทำความสะอาดร่างกาย ของลูกชายเธอทันที และรีบเก็บแผ่นพลาสติกออกจากเตียง นำไปเผาทำลาย

เมื่อเวลาผ่านไป ถึงเวลาใช้น้ำมันนวด เธอก็ให้พยาบาล และแม่บ้านเข้ามานวดให้ลูกชาย เธอเน้นย้ำ ให้นวดตรงที่ร่างกายลูกของเธอไม่มีความรู้สึก

เมื่อนวดไปสักพัก สนก็เริ่มรู้สึกตัว เพราะมีอาการร้อน และรู้สึกว่า เจ็บแปลบ ๆ ไปทั่วร่างกาย ใช่ ทั่วร่างกาย สนไม่ได้คิดไปเอง แต่ชายหนุ่มก็ทนได้ เพราะอาการไม่ได้เจ็บ เท่ากับตอนดื่มยาสมุนไพรนั่น

ไม่นาน จากที่ร้อนและเจ็บ สนก็รู้สึกว่า ตรงส่วนที่นวดน้ำมันนั้น เริ่มรู้สึกเย็นสบาย

_ _ _ _ _