บทที่ 5 คุณสนมาเยี่ยม (1/2)
1642 Words
เช้านี้ ดาวทำการเก็บสมุนไพร ในสวนที่เขาล้อมไว้ สมุนไพรเริ่มทยอยโตเต็มที่ ดาวจึงต้องนำมาแปรสภาพ เพื่อให้เก็บได้นาน โดยนำมาเข้าเครื่องอบแห้ง เพื่อเตรียมไว้รอปรุงยา
ดาวยังคิดที่จะทำยาดมสมุนไพร ที่ดมแล้วหอมสดชื่น จมูกโล่ง เพราะตั้งแต่ที่ดาวได้ลองดมยาดมของที่นี่ ก็ติดใจทันที ที่โลกเก่าของเขาไม่มีแบบนี้
“คุณดาวครับ อยู่ไหมครับ?”
ดาวได้ยินเสียงคนเรียก ก็เดินออกไปหน้าบ้าน เป็นมิ่งนั่นเอง
“มีอะไรพี่มิ่ง?”
“คุณดาวอยากเลี้ยงหมาไหมครับ? ที่วัดมีแม่หมาออกลูก เผื่อคุณดาวอยากได้มาเฝ้าไร่” มิ่งลองถามดู เพราะที่วัดมีสุนัขเยอะ กลัวหลวงพ่อเลี้ยงไม่ไหว
“มีกี่ตัวครับ?” ดาวคิดว่า เลี้ยงสุนัขไว้เฝ้าไร่ก็ดี เผื่อเกิดอะไร หรือมีใครมา มันก็จะเห่าบอกให้รู้ก่อน
“มีสี่ตัวครับ”
“อืม งั้นก็เอาทั้งสี่ตัวเลย ฝากพี่มิ่งจัดการด้วยนะ ขอบใจที่มาบอกครับ”
“ได้ครับ ถ้ามันหย่านม ผมจะพามาที่ไร่ครับ”
จากนั้นมิ่งก็กลับไปทำงานต่อ
ตอนนี้ผลไม้ในไร่ เริ่มที่จะออกดอกแล้ว คนอื่นต่างพากันบอกว่า ผลไม้พวกนี้โตเร็ว แต่ดาวคิดว่า ยังช้าไปด้วยซ้ำ อาจเป็นเพราะสภาพอากาศ และพลังปราณจากธรรมชาติ ที่แทบไม่มีเลย ไม่เหมือนที่โลกเก่าของเขา
ทุกสัปดาห์ ดาวจะไปเทน้ำวารีทิพย์ จากในมิติจิตของเขา ใส่ในสระน้ำและบ่อเลี้ยงปลา แล้วใช้เครื่องสูบน้ำ นำน้ำขึ้นมารดผักผลไม้ เพราะหากทิ้งไว้นาน ก็อาจจะมีการเจือจางได้
ในตอนสายของวัน มีรถยนต์คันหนึ่งที่คุ้นตา แล่นเข้ามาในไร่เคียงดาว และจอดลงที่หน้าบ้านของดาว
ชายหนุ่มได้ยินเสียงรถ จึงเดินออกมาดู เห็นเป็นรถของคุณมณี
คนขับรถเปิดประตูออกมาพร้อมแม่บ้าน ที่ด้านหลังมีคุณมณี และคนที่ทำให้เขาแปลกใจเล็กน้อย คือคุณสน ที่ก้าวลงมายืนข้างคุณมณี
ชายหนุ่มมีรูปร่างที่สมส่วนมากขึ้น ไม่ผอมแห้งเหมือนเมื่อก่อน หน้าตาหล่อเหล่าดูอิ่มเอิบ และที่สำคัญ ชายหนุ่มสามารถเดินได้อย่างคล่องแคล่ว คงทำกายภาพอย่างตั้งใจ ดาวรู้สึกภูมิใจ ที่ได้ช่วยให้คนคนหนึ่งกลับมาใช้ชีวิตได้ตามปกติ
“สวัสดีครับ” ดาวยกมือไหว้ทุกคน และเชิญให้ไปนั่งที่ศาลาข้างบ้าน
“ขอโทษที่มารบกวนนะหนูดาว พอดีตาสน อยากมาขอบคุณหนู และอยากมาชมไร่ด้วย”
“ไม่รบกวนเลยครับ ไร่เคียงดาวยินดีต้อนรับทุกคนครับ” ดาวนำน้ำดื่มมาให้แขก แล้วก็นั่งพูดคุยด้วย
“ไร่ของดาวอากาศสดชื่นมากเลย พี่มาแล้วรู้สึกผ่อนคลาย ต้นไม้ก็เขียวขจี” สนบอกไปตามความรู้สึกของตัวเอง
“อาจเป็นเพราะมีต้นไม้เยอะครับ เลยร่มรื่น แล้วนี่คุณสน หายดีแล้วใช่ไหมครับ?” ดาวถามถึงอาการของชายหนุ่ม
“พี่หายดีแล้ว เดินได้คล่องเลย พี่ต้องขอบคุณดาวมาก พี่คิดว่าดาวเป็นหมอเทวดาใช่ไหม? เก่งขนาดนี้ หมออื่นสู้ไม่ได้เลย”
“ไม่ขนาดนั้นหรอกครับ ก็แค่ผมใช้สมุนไพร ที่รักษาอาการตรงกับโรคที่เป็น บวกกับกำลังใจของผู้ป่วย คุณสนเลยหายไวครับ” ดาวพูดถ่อมตัว
“ไม่เห็นต้องถ่อมตัวเลย เก่งขนาดนี้ ถ้ามีคนรู้ ต้องมีคนอยากมาให้ดาวรักษามากมายแน่นอน”
“ผมไม่อยากมีชื่อเสียงมากหรอกครับคุณสน ผมอยากใช้ชีวิตที่แสนสงบที่นี่ อยู่ท่ามกลางธรรมชาติ ส่วนเรื่องการรักษา หากมีเหตุให้รักษา ผมก็พร้อม แต่ตอนนี้ผมยังเด็กมาก กลัวว่าจะมีคนคิดไม่ดีครับ”
“ที่หนูดาวพูดมาก็ถูก อายุเท่านี้จะไปสู้ใครได้ ถ้าหากมีคนมารังแก บอกป้าได้เลยนะ ป้าจะช่วยหนูอย่างเต็มที่แน่นอน” มณีพูดขึ้น
“ขอบคุณ คุณมณีครับ” ดาวยกมือไหว้ขอบคุณ
“หนูดาวอย่าเรียกคุณเลย เรียกว่าป้าจะดีกว่า ป้าน่ะถูกชะตากับหนูตั้งแต่แรกเห็นเลยนะ”
“เอ่อ จะดีเหรอครับ? ผมกลัวว่า...”
“ดีสิจ๊ะ ใครจะคิดอะไรก็ช่างเขา”
“ใช่ดาว แล้วก็เรียกพี่ว่า พี่สนดีกว่านะ พี่ถือว่าดาวเป็นผู้มีพระคุณของพี่เลย”
“เอ่อ ได้ครับ คุณป้ากับพี่สน แบบนี้ใช่ไหมครับ?”
ผู้ใหญ่ทั้งสอง ต่างก็ยิ้มเอ็นดูให้คนอายุน้อยกว่า
“ได้สิจ๊ะหนูดาว ป้าเอ็นดูหนู เหมือนลูกเหมือนหลาน มีอะไรให้ช่วยบอกป้ากับพี่สนได้เลย อย่าได้เกรงใจ”
“ขอบคุณ คุณป้ากับพี่สนที่เอ็นดูผมครับ” ดาวยกมือไหว้อีกครั้ง
ดาวพาทั้งสองเดินดูไร่ของเขา เมื่อไปถึงแปลงผัก ที่มีคนงานกำลังทำการเก็บผักเตรียมส่ง ทุกคนต่างตื่นตาตื่นใจ เพราะตอนนี้สวนผักขยายออกไปอีกหลายสิบไร่
“สวนผักหนูขยายไปอีกไกลเลย ตอนที่ป้ามา ยังไม่ถึงตรงนั้นเลย”
“ใช่ครับ ตอนนี้ตลาดต้องการผักที่ไร่เรามาก ผมก็เลยทำการขยายแปลงปลูกผักเพิ่ม ส่วนไร่อีกที่ก็ปลูกนะครับ แต่คงต้องขับรถออกไปสักหน่อย”
“ดาวเก่งจังเลยนะ สามารถทำได้ขนาดนี้” สนชื่นชมเด็กหนุ่มอย่างจริงใจ
“เดี๋ยวผมพาทุกคนไปที่ไร่แตงโมกับเมลอนนะครับ ตอนนี้ใกล้เก็บผลผลิตได้แล้ว คุณป้ากับพี่สนเก็บกลับได้เลยนะครับ”
“จะดีเหรอหนู ของซื้อของขาย เอาเป็นว่า ป้าจ่ายเงินดีกว่า ห้ามปฏิเสธนะ” มณีรีบพูดดักคอเด็กหนุ่มไว้
“อย่างนั้นก็ได้ครับ งั้นตามผมมาเลยครับ” ดาวพากลุ่มของมณี เดินไปตามทางที่เชื่อมไปยังไร่แตงโมและเมลอน
เมื่อมาถึงทุกคนต่างพากันตาลุกวาว ไร่แตงโมและเมลอนเกือบ 10 ไร่ แต่ละลูกก็โต ๆ ทั้งนั้น ลูกหนึ่งน่าจะหนักประมาณเกือบ 10 กิโลกรัมได้
“ลูกโต ๆ น่ากินทั้งนั้นเลยหนูดาว”
“รสชาติก็หวาน อร่อยด้วยนะครับ” ดาวพูดเสริม
“แม่สายกับพ่อไม้ ช่วยกันเก็บแตงโมกับเมลอนไปด้วยนะ ฉันจะเอาไปฝากญาติ ๆ เสียหน่อย”
“ได้ค่ะ/ ได้ครับ” แม่บ้านและคนขับรถขานรับ
หลังจากที่มณีได้แตงโมและเมลอน ตามที่ต้องการแล้ว ก็จ่ายเงินให้ดาว แล้วก็พากันกลับ ส่วนสนนั้นบอกกับดาวว่า ขอมาเที่ยวที่ไร่บ่อย ๆ ได้ไหม? เพราะเขาชอบบรรยากาศที่นี่ ดาวก็อนุญาตทันที
ตอนเย็น ดาวคุยงานกับเจ เพราะแตงโมกับเมลอนที่ปลูก สามารถส่งขายได้แล้ว
“เจ พ่อค้าแม่ค้าที่เคยติดต่อมา ขอซื้อผลผลิตจากเรา ลองถามเขาดูนะว่า รับแตงโมกับเมลอนไปขายไหม ส่วนป้าติ๋ม ก็ลองถามแกดูว่า รับเพิ่มด้วยไหม?”
ดาวส่งกล้วยขายให้ป้าติ๋มเป็นเจ้าประจำ ส่วนผลไม้ชนิดอื่นนั้น ดาวอยากกระจายรายได้ ให้พ่อค้าแม่ค้าคนอื่นด้วย
“ได้ครับคุณดาว”
“หาเจ้าที่น่าไว้ใจหน่อยนะ ลองถามป้าสาก็ได้เผื่อแกรู้จัก”
“ได้ครับ” เจจดทุกอย่างลงในสมุดจด ดาวเห็นก็พอใจ เพราะการทำงานของเจ ถือว่าถูกใจดาวมาก ๆ
สองเดือนต่อมา
เมื่อลูกสุนัขหย่านมแม่แล้ว มิ่งกับเมือง ก็พาลูกสุนัขมาให้ดาวที่ไร่ ดาวมองดูลูกสุนัขทั้งสี่ตัว ที่มีสีและลายต่างกัน
“ตัวนี้สีดำสนิทเลย ชื่อมังคุดนะ” ดาวไล่ตั้งชื่อให้ลูกสุนัขทีละตัว
“ตัวนี้สีขาว ชื่อสาลี่”
“ตัวนี้สีน้ำตาล ชื่อมะม่วง”
“ส่วนตัวนี้ ตัวสีขาวมีลายจุดด้วย ชื่อแตงโมละกัน”
ดาวตั้งชื่อให้ลูกสุนัขเสร็จสรรพ แล้วก็ยังสั่งปลอกคอในแอปพลิเคชันชอปปิง พร้อมป้ายชื่อมาให้ทั้งสี่ตัวด้วย
ดาวคิดว่า เมื่อลูกสุนัขโตกว่านี้ เขาจะเลี้ยงไว้ที่ไร่นี้สองตัว และนำไปไว้ที่ไร่ ที่ซื้อใหม่สองตัว ให้คอยช่วยเฝ้าไร่
ดาวคิดว่า จะซื้อรถกระบะสักสองคัน เพื่อนำมาใช้งานในไร่ เพราะตอนนี้ ก็มีรถของลุงโชค และรถชาวบ้านที่เขาเช่ามาใช้ ดาวคิดว่า เขาคงต้องมีรถเป็นของตัวเองบ้าง เพราะเผื่อเจ้าของรถเกิดอยากใช้รถ ตอนนั้นเขาคงลำบาก
ดาวตัดสินใจโทรหาลุงโชค เพื่อให้แกพาไปซื้อรถ ลุงโชคน่าจะรู้จักร้านขายรถในตัวจังหวัดดี
เมื่อนัดวันไปซื้อรถได้แล้ว ดาวพาเจไปด้วย เพื่อให้ช่วยขับรถกลับ
ลุงโชคพามาร้านที่แกเคยมาออกรถ ดาวเดินดูรถกระบะที่ราคาไม่แพงมาก เหมาะสำหรับใช้งานในไร่ ลุงโชคก็มาช่วยดาวเลือก
เมื่อตัดสินใจได้ ดาวก็บอกกับพนักงานขายว่า ต้องการซื้อรถยี่ห้อที่ต้องการสองคัน สีดำกับสีบรอนซ์เงิน เมื่อพนักงานได้ฟัง ก็รีบกุลีกุจอทำเอกสารต่าง ๆ ให้โดยเร็ว เพราะนาน ๆ จะมีลูกค้าซื้อทีเดียวพร้อมกันสองคัน แถมซื้อสดด้วย แล้วพนักงานขาย ก็ยังจะได้ค่าคอมมิสชันเพิ่มอีก
- Writer
