ตอนที่ 5 คุณสนมาเยี่ยม (2/2)
1462 Words
เมื่อเอกสารครบถ้วน การซื้อขายก็เริ่มขึ้น ดาวรับรถกลับบ้านทั้งสองคัน เพราะที่ร้านมีรถที่ดาวต้องการอยู่พอดี
ดาวขับรถกระบะคันสีดำกลับ ส่วนเจขับรถกระบะคันสีบรอนซ์เงิน ลุงโชคขับรถตัวเองกลับ
เมื่อมาถึงไร่ คนงานก็พากันออกมามุงดูรถใหม่ทันที บางคนก็จดเลขทะเบียนรถไว้ เพื่อไปซื้อโชคลุ้นรางวัล
ลูกสุนัขทั้งสี่ เมื่อเห็นว่ามีคนเยอะ ก็ออกมาวิ่งเล่นรอบ ๆ เหล่าคนงาน
“เดี๋ยวตอนเย็นผมเลี้ยงหมูกระทะนะครับ เชิญทุกคนเลย ลุงโชคชวนป้าพร มาด้วยนะครับ”
“ได้สิ งั้นตอนเย็น เดี๋ยวลุงพาป้ามานะ”
“ได้ครับ”
“เจ โทรสั่งหมูกระทะมาด้วยนะ สั่งมากินให้พอจำนวนคน ผักเก็บเอาในไร่ได้ ส่วนเครื่องดื่มพอประมาณ เดี๋ยวเมาทำงานไม่ไหว”
เมื่อได้ยินเจ้าของไร่บอกว่า จะเลี้ยงหมูกระทะและเครื่องดื่ม คนงานก็ร้องเฮ ออกมาด้วยความดีใจ เพราะส่วนมากที่ไปรับจ้างทำงานที่อื่น เจ้านายไม่ค่อยเลี้ยงอะไรแบบนี้เลย แถมบางคน ยังพูดจากดขี่ก็มี
แต่พอมาทำงานกับดาว ชายหนุ่มอาจเป็นคนไม่ค่อยพูดเยอะ แต่มีน้ำใจ ไม่พูดกดขี่คนงานอย่างพวกเขา ผักผลไม้ก็ให้เก็บนำไปกินที่บ้านได้ ค่าแรงก็สูง พวกคนงานต่างดีใจมาก ๆ ที่ได้ทำงานที่ไร่นี้
ตอนเย็น หลังจากคนงานเก็บผักเตรียมส่งเรียบร้อยแล้ว ต่างคนต่างก็พากันจุดเตาถ่าน เพื่อกินหมูกระทะกัน เสียงพูดคุยสนุกสนานเฮฮา เจเปิดเพลงจังหวะสนุก ทำให้คนงานบางคนลุงขึ้นเต้น ส่วนเรื่องเสียงนั้น ไม่ต้องกลัวรบกวนบ้านอื่น เพราะไร่เคียงดาว อยู่ไกลหมู่บ้านพอสมควร เสียงไม่รบกวนแน่นอน
ดาวดื่มไปนิดหน่อย ไม่เมาอะไรมากมาย แต่เห็นบางคนเมาเยอะ ดาวก็บอกให้นอนที่นี่ได้ หรือไปนอนที่ห้องพักคนงานก็ได้
ดาวแหงนหน้ามองท้องฟ้า ที่มีดวงดาราส่องแสงระยิบระยับไปทั่วผืนฟ้าสีดำ คิด ๆ ไปแล้ว ดาวก็มาอยู่ในร่างนี้หลายเดือน ผ่านเหตุการณ์ต่าง ๆ มามากมาย ดาวเพียงหวังใช้ชีวิตที่เงียบสงบอยู่กับธรรมชาติ พบเจอผู้คนนิสัยดี แบบนี้ตลอดไป แค่นี้ดาวก็มีความสุขแล้ว
สี่เดือนต่อมา
เช้านี้ ลุงโชคมาที่ไร่ของดาว พาตาหวันมาด้วย
“สวัสดีครับลุงโชค สวัสดีครับตาหวัน” ดาวยกมือไหว้ชายชราทั้งสอง
“หวัดดีหลาน วันนี้ลุงพาตาหวันมาคุยธุระด้วยน่ะ เรื่องแกจะขายไร่ของแกทั้งหมดเลย”
“ขายทั้งหมดเลยเหรอครับ! แล้วตาหวันจะไปอยู่ไหน” ดาวหันไปถามตาหวัน ที่นั่งอยู่ตรงข้ามเขา
“พวกลูก ๆ มันอยากแบ่งสมบัติกันน่ะ ตาเบื่อที่ต้องคอยฟังเรื่องนี้ ก็เลยว่า จะขายเอาเงินไปแบ่งให้ลูก ๆ ตาจะแบ่งที่ให้ก็ไม่เอา เพราะแต่ละคน ก็ทำงานในเมือง ไม่คิดที่จะกลับมาทำไร่ทำสวนหรอก ส่วนตาจะย้ายไปอยู่กับลูกสาวคนโตน่ะ ตาเห็นว่าเอ็งทำไร่ได้ดี ตาเลยนึกถึง ถ้าไร่ที่ตารักไปอยู่ในมือเอ็ง ตาก็สบายใจ” ชายชรารู้สึกเศร้าใจเป็นอย่างมาก ที่ต้องขายสมบัติชิ้นสุดท้ายในชีวิตไป
“ตาหวันมีที่ดินอยู่กี่ไร่เหรอครับ?” ดาวถามเพราะต้องคำนวณ ดูราคาที่ดิน กับเงินในกระเป๋าตอนนี้
“มีอยู่ 110 ไร่ ตาขายให้เอ็งหมดเลย ขายไร่ละ 20,000 เธียร์ เหมือนเดิม”
เมื่อดาวได้ฟังก็ตกใจ ที่มีพื้นที่เยอะขนาดนั้น ดาวเปิดโทรศัพท์แล้วเข้าแอปพลิเคชันธนาคาร เพื่อเช็กเงินที่มี ดาวรู้สึกปวดใจเป็นอย่างมาก หลังจากที่ซื้อรถกระบะสองคันนั้นแล้ว ดาวก็เริ่มเก็บเงินใหม่ และมันก็คงต้องไปกับการซื้อที่ทั้ง 110 ไร่ นี้แน่นอน โอกาสดี ๆ แบบนี้ไม่ได้มีบ่อย
“ตกลงครับตาหวัน ผมจะซื้อไร่ต่อจากตาทั้งหมดเลย”
“ตกลง ๆ ตาได้ขายให้เอ็ง ตาก็สบายใจ ฝากเอ็งดูแลต่อด้วยนะ” ตาหวันพูดด้วยเสียงที่สั่น ๆ น้ำตารื้นที่หางตา แต่ก็ทำเป็นปัดออก
“ตาหวันไม่ต้องห่วงนะ ผมจะดูแลไร่ของตาให้ดีที่สุด”
ตาหวันหยักหน้าซ้ำ ๆ อย่างพอใจ
เมื่อดาวโอนที่ดินเรียบร้อย ก็ให้คนงานประจำ และคนงานชั่วคราวมาทำการตัดต้นไม้ และปรับหน้าดินให้หมดทั้งไร่
“คุณดาวมาดูนี่สิครับ!”
ในระหว่างที่ดาวคุมคนงานอยู่ เจก็มาเรียกให้เขาไปดูอะไรสักอย่าง ชายหนุ่มจึงเดินตามไปดู
เมื่อไปถึง ดาวก็เห็นว่า มีน้ำตกสายหนึ่งไหลผ่าน ระหว่างไร่ที่เพิ่งซื้อ
“มีน้ำตกในไร่ด้วยครับคุณดาว จะให้ผมจัดการยังไงดีครับ?”
“ปล่อยไว้ก่อน อย่าเพิ่งทำอะไร ผมมีความคิดดี ๆ แล้ว เดี๋ยวผมจะบอกกับเจอีกทีตอนเย็นนะ”
“ได้ครับคุณดาว”
ดาวไม่นึกว่า จะมีน้ำตกในไร่ที่ซื้อต่อจากตาหวัน น้ำตกไหลออกมาเป็นลำธาร ระยะทางยาวไปจนถึงสะพาน ที่สุดเขตแดนติดถนนที่ใช้สัญจร แล้วลำธารนี้ก็ยาวไปอีกไกล ซึ่งดาวก็ไม่รู้ว่า มันจะไปจบที่ไหน
ตอนเย็น ดาวกับเจนั่งคุยงานกัน ที่ศาลาข้างบ้านเหมือนอย่างเคย
“เจ ผมมีความคิดว่าจะสร้างรีสอร์ต สร้างใกล้ ๆ กับน้ำตก สร้างสักสิบหลังก่อน ส่วนบริเวณเนินด้านหน้าของไร่ ผมจะปลูกต้นชา เมื่อคนที่มาพักเปิดประตูออกมา ก็เจอเข้ากับวิวของต้นชา ที่เขียวขจีไปสุดลูกหูลูกตา” ดาวบอกเล่าถึงสิ่งที่อยู่ในหัวให้เจฟัง
“ผมว่าดีเลยครับ ขนาดผมฟัง ผมยังอยากมาพักเลย” เจเห็นด้วยกับความคิดของดาว
“ผมว่าจะปลูกต้นพญาเสือโคร่งรอบ ๆ ไร่ด้วย ตอนที่ดอกมันบานเต็มไร่ คงสวยมาก ๆ ส่วนน้ำตก ผมอยากให้ลอกขอบของน้ำตก ให้กว้างกว่านี้ แล้วก็ทำเป็นคันกั้นน้ำ เหมือนฝายชะลอน้ำ แต่ผมอยากให้ทำแบบธรรมชาติ ไม่ให้ดูจงใจเกินไป ตลอดทางของน้ำตก ผมก็จะปลูกต้นพญาเสือโคร่งเหมือนกัน”
“ได้ครับ”
“แล้วก็ ผมจะให้มิ่งกับเมือง มาเป็นผู้ช่วยเจนะ ผมจะเลื่อนให้เจ เป็นผู้จัดการไร่ ส่วนสองคนนั้น ก็เป็นผู้ช่วยผู้จัดการ เจต้องคอยสอนงานคนทั้งสอง แล้วก็คอยกระจายงานตามความรับผิดชอบ ของแต่ละคน ผมเขียนหน้าที่ความรับผิดชอบมาให้แล้ว เจลองศึกษาดู”
“เอ่อ คุณดาวครับ ตำแหน่งผมดูยิ่งใหญ่มากเลย ผมเขิน ๆ ยังไงก็ไม่รู้ แฮะ ๆ” เจบอกกับดาว เพราะเขารู้สึกประหม่า
“เจเป็นคนมีความสามารถนะ ผมถึงเลือกให้คุณทำหน้าที่นี้ อีกหน่อยไร่ของเรา ก็ต้องมีคนรู้จักมากขึ้น มีคนเข้ามาแวะพัก แวะเที่ยว เจต้องเตรียมตัวให้พร้อม อย่าทำให้ผมคิดว่า เลือกคนผิดนะครับ”
“ได้ครับ ผมจะไม่ทำให้คุณดาวผิดหวัง”
“นี่คือหน้าที่ของแต่ละคนนะ” ดาวหันจอโน้ตบุ๊กให้เจดูรายละเอียด พร้อมอธิบาย
“เจเป็นผู้จัดการไร่เคียงดาว ผมจะให้เงินเดือนเจ 25,000 เธียร์ ส่วนมิ่งกับเมือง ผมให้เป็นผู้ช่วยผู้จัดการ ให้เงินเดือนคนละ 20,000 เธียร์”
“ผมจะให้มิ่ง ดูไร่ฝั่งที่ปลูกผักและผลไม้ รวมถึงไร่แตงโมและเมลอนด้วย”
“ส่วนเมือง ให้ดูแลไร่เคียงดาวสองทั้งหมด ส่วนฝั่งที่จะทำไร่ชากับรีสอร์ต ผมอยากให้คุณช่วยดูแลไปก่อน ในอนาคต ผมจะเพิ่มตำแหน่งผู้ช่วยอีกคน” เจรีบจดรายละเอียดลงสมุดทันที
“ผมจะรับคนงานประจำเพิ่มอีกสิบคน ในอนาคตก็จะรับเพิ่มอีก ส่วนค่าแรงให้คงเดิมไว้ก่อน อ๋อ รับพนักงานทำบัญชีด้วย แม่ครัวอีกสองคน แล้วก็สอนงานมิ่งกับเมืองด้วย แบ่งคนงานให้พอดีกับจำนวนงานที่มี” ดาวค่อย ๆ อธิบายให้เจฟัง
“แล้วก็หลังจากที่เราได้พนักงานบัญชีมา ผมจะทำการจ่ายเงินเป็นรายเดือน แต่ถ้าใครมีปัญหาต้องใช้เงิน ก็มาเบิกล่วงหน้าได้ ผมจะมีพักร้อนให้ปีละสิบสองวัน”
แล้วดาวก็พูดคุยกับเจ อยู่นานจนเกือบห้าทุ่ม ต่างคนถึงแยกย้ายกันไปนอน
_ _ _ _ _
- Writer
