หยางดึงร่างของดาวเข้ามากอดทันที ทุกอย่างเขาทำไปด้วยความรู้สึกที่เป็นห่วงดาวมาก เขายอมรับว่า ห่วงคนตรงหน้า จนหัวใจบีบรัดไปหมด เขาไม่เคยเป็นแบบนี้มาก่อน แต่เขาก็เลือกที่จะทำตามสัญชาตญาณของตัวเอง
ดาวก็กอดตอบหยางเช่นกัน ทำไมนะ ผู้ชายคนนี้ถึงทำให้เขาสบายใจ และรู้สึกปลอดภัยได้ขนาดนี้
ดาวให้หยางกับศักดิ์พักที่บ้านของเขา เพราะที่รีสอร์ตตอนนี้ ห้องพักเต็มหมดแล้ว
“คุณพักที่ห้องนี้นะครับ” ดาวชี้ไปที่ห้อง ที่อยู่ข้างห้องนอนของเขา
“ส่วนคุณศักดิ์ พักที่ห้องนี้ครับ” ดาวชี้ไปที่ห้องถัดไป ข้างห้องของหยาง
“ขอบใจเธอมาก แล้วนี่เธอได้นอนบ้างหรือยัง?” หยางมองหน้าของดาว ที่ดูอิดโรยอย่างเห็นได้ชัด
“ผมนอนไม่หลับหรอกครับ ยังมีเรื่องที่ต้องไปจัดการอีกมากเลย”
“งั้นวันนี้ถ้าเธอไปไหน เดี๋ยวฉันไปด้วย ฉันจะเป็นผู้ช่วยเธอเอง”
หยางไม่ห้ามดาว เพราะเขาเข้าใจว่า คนเราเมื่อมีเรื่องให้คิดมาก ก็ต้องจัดการให้เสร็จก่อน ถึง
