“หนึ่ง สอง สาม สี่...สิบเอ็ด...สี่สิบห้า สี่สิบหก...เจ็ดสิบสอง...แปดสิบเก้า...เก้าสิบเก้า หนึ่งร้อย” ดาวนับครบหนึ่งร้อยดวง ก็เห็นดาวตกลงมา เขารีบขอพรทันที
‘ขอให้ผมได้ใช้ชีวิตที่สงบสุข อย่าได้มีอุปสรรคใด ๆ เลยครับ’
“หนึ่ง สอง สาม สี่ ห้า...สามสิบห้า สามสิบหก...หกสิบหก หกสิบเจ็ด...เก้าสิบเก้า หนึ่งร้อย” หยางก็นับครบหนึ่งดวงเช่นกัน และก็มีดาวตกปรากฏให้เห็น เขาขอพรในใจทันที
‘ขอให้ความรักที่ผมตามหา สมหวังด้วยเถอะครับ ไม่ว่าเขาคนนั้นจะเป็นใคร ผมจะรักและถนอมเขาให้ดีที่สุด เท่าที่ผมจะทำได้’
ทั้งสองหันมามองหน้ากัน หลังจากที่ขอพรในใจเสร็จแล้ว
แม้เรื่องที่ขอไป จะเป็นจริงหรือไม่ก็ตาม แต่มันก็สร้างความสบายใจ ให้พวกเขาอย่างน่าประหลาด
“ดาวที่นี่สวยมาก เสียดายฉันไม่ได้เอากล้องดี ๆ มาถ่ายพวกมันไว้” หยางบ่นออกมาอย่างเสียดาย
“ครั้งหน้าก็เอามาด้วยสิครับ”
“อือ ครั้งหน้าฉันจะเอามาด้วย” หยางตอบรับ
“เออ!
