ผมแค่ต้องการใช้ชีวิตที่สงบในไร่ของผม

บทที่ 15 สำรวจที่ดิน (1/2)

ดาว ลุงโชค เจ และคนงานอีกห้าคน เดินทางไปสำรวจที่ดิน ที่ซื้อมาจากตาศรี ในสองวันต่อมา ทั้งแปดคนใช้เส้นทางจากลานนับดาว เดินขึ้นมาอีกประมาณ 200 เมตร ก็เจอกับเขตที่ดิน ที่ได้ซื้อต่อจากตาศรี

“รกมากเลยครับ ต้นไม้ก็ดูจะเยอะมาก ดูท่าตาศรีแกคงปล่อยไว้ ไม่ได้มาถางหญ้า หรือตัดต้นไม้เลย” เจพูดขึ้น

“ใช่ครับ ตาศรีบอกว่า แกปล่อยไว้เฉย ๆ ดูท่าเราคงต้องจ้างคนงาน มาจัดการหญ้าและต้นไม้พวกนี้แล้วล่ะครับ” ดาวพูดถึงความกังวล เพราะคิดว่า การปรับพื้นที่ไม่ง่ายเลย ไม่เหมือนที่ผ่านมา

“ลุงว่า เราเข้าไปสำรวจกันเถอะ มาเดี๋ยวลุงนำทางเอง” ลุงโชคใช้มีดถางหญ้า ค่อย ๆ ฟันวัชพืช จนเกิดเป็นทางเดินเข้าไป

“เดินระวัง ๆ ด้วยนะทุกคน” ลุงโชคพูดเตือนอีกครั้ง

จากนั้น ดาว เจ และคนงานอีกห้าคน ก็เดินตามทางที่ลุงโชคสร้างขึ้นมา ทุกคนต่างก็ช่วยกันฟันต้นหญ้า และต้นไม้เล็ก ๆ ที่อยู่ตามข้างทาง ทำให้ทางเดินใหญ่ขึ้น

เมื่อเดินเข้ามาประมาณ 50 เมตร ก็เจอเข้ากับต้นไม้สูงที่มีลำต้นขนาดใหญ่ ขนาดกลาง และขนาดเล็กมากมาย ปะปนกันไป

“ต้นไม้เยอะมากเลย” ลุงโชคพูดออกมา

“ถ้าเราตัดต้นไม้ ต้องไปขออนุญาตจากใครไหมครับ?” ดาวถาม เพราะที่โลกเก่า เขาเคยอ่านข่าวเจอว่า จะมีต้นไม้ที่เป็นไม้สงวน ห้ามตัด หากตัดต้องขออนุญาตจากทางรัฐก่อน

“ลุงก็ไม่รู้เหมือนกัน คงต้องถามผู้รู้แล้วล่ะ” ลุงโชคตอบด้วยความจนใจ เพราะเขาไม่รู้เรื่องพวกนี้เลย

ดาวอยากรู้เร็ว ๆ จึงโทรหาสน ที่มีอาชีพเป็นนายตำรวจ ซึ่งน่าจะพอรู้เรื่องนี้อยู่บ้าง รอสายไม่นาน สนก็รับโทรศัพท์

[ฮัลโหลครับ น้องดาว]

“ฮัลโหลครับพี่สน ผมโทรมารบกวนพี่ไหมครับ?”

[ไม่รบกวนครับ ดาวมีอะไร?]

“คือผมมาสำรวจที่ดินที่ซื้อเพิ่มครับ แล้วมันมีต้นไม้อยู่เยอะเต็มไปหมด ผมอยากถามว่า หากผมตัดต้นไม้พวกนี้ ต้องขออนุญาตไหมครับ?”

[อ้าว! ซื้อที่เพิ่มแล้วเหรอ ดีใจด้วยนะ ส่วนการตัดต้นไม้ หากว่าเราตัดในที่ของเรา ซึ่งมีโฉนดอยู่ ก็ไม่เป็นอะไร แต่ถ้าไปตัดในที่คนอื่น หรือที่ดินของหลวง อันนี้โทษร้ายแรงมาก แต่พี่ขอถามเพื่อนแป๊บหนึ่งนะ]

“ครับ” ดาวถือสายรออยู่พักหนึ่ง

[พี่ได้ข้อมูลมาแล้วนะ ถามจากเพื่อนที่เป็นทนาย ตามที่พี่บอกเลย ดาวสามารถตัดได้ หากที่ตรงนั้นเป็นชื่อของดาว และต้องมีโฉนดที่ดินระบุชัดเจน]

เมื่อดาวได้คำตอบยืนยัน ก็รู้สึกโล่งใจ ที่กฎหมายที่นี่ ไม่เหมือนที่โลกเก่าของเขา

“ขอบคุณพี่สนมากครับ งั้นผมไม่รบกวนแล้วครับ ขอบคุณครับ”

[โอเคครับ มีอะไรก็โทรหาพี่ได้ตลอด]

แล้วทั้งสองก็จบการสนทนาเพียงเท่านั้น

“ผมโทรถามพี่สนแล้ว สามารถตัดต้นไม้ได้เลยครับ ถ้าอยู่ในพื้นที่ที่มีโฉนดเป็นชื่อของผม” ดาวบอกกับทุกคน

“ดีเลยหลาน จะได้ตัดแบบสบายใจ” ลุงโชครู้สึกผ่อนคลายมากขึ้น

จากนั้นทุกคนก็เดินสำรวจไปต่อเรื่อย ๆ จนมาเจอกับลำธาร ที่น่าจะเป็นสายเดียวกัน กับน้ำตกที่รีสอร์ต

“มีลำธารด้วย เราลองเดินไปตามลำธารไหมครับ? เผื่อเจอน้ำตก” เจพูดขึ้นอย่างตื่นเต้น

“โอเคครับ ไปกัน” ดาวตกลง

ทั้งหมดเดินทางประมาณครึ่งชั่วโมง ก็เจอเข้ากับน้ำตกขนาดใหญ่ ที่มีชั้นลดหลั่นกันลงมา สวยงามมาก ด้านล่างมีแอ่งน้ำขนาดใหญ่ น้ำมีสีฟ้าอมเขียว ทุกคนต่างมองดูด้วยความประหลาดใจ

“สวยมากเลยครับ ผมไม่เคยเห็นน้ำตกสวยขนาดนี้เลย” เบียร์ คนงานที่ตามมาพูดขึ้น

“ใช่ สวยจริง ๆ พวกผมขอไปเดินดูใกล้ ๆ นะครับ” คนงานขออนุญาตดาว

“ได้ครับ ผมก็อยากดูเหมือนกัน” ดาวมุ่งหน้าไปที่น้ำตก

ซ่า ๆ ซ่า ๆ เสียงน้ำตกดังอย่างต่อเนื่อง ทำให้บรรยากาศในป่า ไม่ได้ดูน่าวังเวงอีกต่อไป ทุกคนต่างใช้น้ำล้างเนื้อล้างตัวกัน เพราะบางคนเกิดอาการคันคาย

ดาวใช้โทรศัพท์ถ่ายรูปน้ำตกไว้ ที่นี่จะต้องเป็นที่เที่ยว ที่คนอยากมาอีกที่แน่ ๆ มิน่าล่ะ ตาศรีถึงขายที่ดิน ในราคาที่แพงกว่าคนทั่วไป เพราะมีทั้งน้ำตก มีทั้งป่าไม้ ที่มีมูลค่ามากเช่นนี้

ดาวเดินสำรวจไปทางทิศตะวันตก ก็เจอเข้ากับเนินเขาสูง คนทั้งหมดตกลงที่จะหาทางขึ้นไป เมื่อขึ้นมาได้ ก็พากันชมความงดงามของธรรมชาติ อย่างอิ่มเอมใจ เพราะด้านบนนี้ สามารถมองเห็นวิวได้ทั่วเลย มองเห็นไร่เคียงดาว มองเห็นหมู่บ้านภูวา และสามารถมองเห็นอีกหลาย ๆ หมู่บ้าน ที่อยู่ข้างเคียง

“ผมว่าที่นี่ เหมาะที่จะทำลานกางเต็นท์อีกที่นะครับ” ดาวบอกกับลุงโชคและคนอื่น ๆ

“อือ ลุงก็ว่าเหมาะนะ แถมวิวก็สวยมาก” ลุงโชคก็เห็นด้วย

“งั้นผมคงต้องจ้างคนมาตัดต้นไม้พวกนี้ เพื่อทำไร่ผักผลไม้ก่อน แล้วก็สร้างถนนต่อจากไร่ เข้ามาในที่ดินตรงนี้” ดาวบอกเกี่ยวกับสิ่งที่คิดให้ลุงโชคฟัง

“อือ มีอะไรให้ลุงช่วยก็บอกนะ”

“งั้นลุงพอรู้จัก คนที่มีเครื่องมือสำหรับตัดต้นไม้ไหมครับ?”

“รู้ เดี๋ยวลุงติดต่อให้ ว่าแต่หลานจะเอาไม้ที่ตัดพวกนี้ไปทำอะไรต่อ?”

“ผมก็คิดว่า น่าจะเอาไปทำรีสอร์ต แล้วถ้ามีคนงานของเรา คนไหนอยากสร้างบ้าน ผมก็จะขายให้ในราคาถูกครับ”

“ดี ๆ หลาน ไว้ลุงจะมาช่วยดูพวกเขาตัดต้นไม้ให้”

จากนั้นทั้งแปดคน ก็เดินทางกลับไร่ ซึ่งเวลาก็ปาไปเกือบสี่โมงเย็นแล้ว

สามวันต่อมา

คนงานจากบริษัทของเสี่ยวิโรจน์ ที่ลุงโชคได้ไปติดต่อไว้ ก็ได้เดินทางมาถึงไร่เคียงดาว พร้อมกับเครื่องมือตัดต้นไม้ที่ครบครัน

ลุงโชคพาคนงานบริษัทเสี่ยวิโรจน์ เดินทางไปตัดต้นไม้ทันที

ส่วนเรื่องถางหญ้า และกำจัดต้นไม้ต้นเล็ก ๆ ดาวให้เจ ประกาศหาคนงานในหมู่บ้านภูวา และหมู่บ้านใกล้เคียง ได้คนงานมาเกือบหนึ่งร้อยคน ดาวต้องการปรับพื้นที่ให้เสร็จโดยเร็ว เพราะเขายังมีเรื่องที่ต้องทำอีกมาก