ผมแค่ต้องการใช้ชีวิตที่สงบในไร่ของผม

บทที่ 16 ปรับตำแหน่ง (2/2)

เมื่อเดือนสิงหาคมมาถึง ไร่เคียงดาวก็เปิดให้นักท่องเที่ยวจองรีสอร์ตแห่งใหม่ และลานกางเต็นท์แห่งที่สอง เพื่อให้นักท่องเที่ยวได้มาพักผ่อน และสัมผัสกับธรรมชาติอย่างใกล้ชิด

ไม่นาน คิวจองที่พักและลานกางเต็นท์ก็เต็ม ยาวไปจนถึงเดือนตุลาคมเลย

เมื่อถึงวัน นักท่องเที่ยวต่างก็พากันทยอยเดินทางมาที่ไร่ และเข้าพักตามห้อง ที่พวกเขาได้ทำการจองไว้แล้ว

“ที่นี่สวยมากเลย บรรยากาศก็ดี ห้องพักก็สะอาด น่ามาพักผ่อนมาก” นักท่องเที่ยวสาวพูดถึงห้องพัก กับสามีของเธอ

“ใช่คุณ ผมรู้สึกว่า อากาศที่นี่บริสุทธิ์มาก หายใจได้เต็มปอดเลย” นักท่องเที่ยวชายพูด แล้วก็ออกไปยืนริมระเบียง ชมความงามของน้ำในลำธาร ที่ไหลไปตามกระแส

“โซนนี้เพิ่งเปิดให้เข้าพัก ในเพจบอกว่า มีน้ำตกด้วย เดินไปไม่ไกลก็น่าจะเห็น เราเดินไปดูกันไหมคุณ? ขอฉันเปลี่ยนชุดก่อนนะ” นักท่องเที่ยวสาวเดินกลับเข้าไปในห้อง เพื่อเปลี่ยนชุดไว้สำหรับลงเล่นน้ำตก

สองสามีภรรยา พากันเดินไปที่น้ำตก ซึ่งอยู่ไม่ไกลมากนัก เมื่อมาถึง พวกเขาก็ต้องอึ้งกับความสวยของน้ำตกแห่งนี้ เพราะดาวได้ให้คนงาน มาปรับปรุงน้ำตกให้สวยงามมากขึ้น

“คุณ น้ำตกสวยมากเลยค่ะ ว้าว! คุ้มจริง ๆ ที่เดินทางมาที่นี่” นักท่องเที่ยวสาวพูดขึ้น ด้วยความประทับใจ

“มา เดี๋ยวผมถ่ายรูปให้คุณ เอาไปอวดลูก ๆ ที่บ้านดีกว่า ที่ไม่ยอมมากับพวกเรา” นักท่องเที่ยวหนุ่มบอกภรรยา ให้เดินไปหามุมถ่ายรูปกัน

ซ่า ๆ ซ่า ๆ

เสียงน้ำตกดังอย่างต่อเนื่อง ฤดูนี้เป็นปลายหน้าฝน จึงมีน้ำให้เล่นตลอด นักท่องเที่ยวต่างพากันลงเล่นน้ำ ทั้งเด็กและผู้ใหญ่ ทางไร่มีบริการเสื้อชูชีพให้กับนักท่องเที่ยวด้วย เพื่อป้องกันอันตราย โดยเฉพาะเด็กเล็ก

นักท่องเที่ยว 1 : น้ำใสมากเลย เห็นตัวปลาที่แหวกว่ายด้วย

นักท่องเที่ยว 2 : น้ำตกสวยจัง เห็นแล้วหายเหนื่อยเลย

นักท่องเที่ยว 3 : ถ่ายรูปให้ฉันหน่อย ฉันจะเอาไปอวดเพื่อน ๆ

นักท่องเที่ยว 4 : น้ำเย็นมาก ดับร้อนได้ดีเลย

นักท่องเที่ยว 5 : น้ำเป็นสีฟ้า เกิดจากอะไร? นายรู้ไหม?

นักท่องเที่ยว 6 : เกิดจากน้ำที่ไหลมาจากเขาหินปูน มีสารละลายของแคลเซียมคาร์บอเนต เมื่อแสงส่องมากระทบน้ำ จะทำให้สะท้อนเป็นสีฟ้า หรือสีเขียวมรกต

นักท่องเที่ยว 5 : แล้วแบบนี้ปลอดภัยไหม?

นักท่องเที่ยว 6 : ปลอดภัยสิ เพราะน้ำตกที่อื่น ก็มีน้ำสีฟ้าแบบนี้อยู่หลายที่ กรมการท่องเที่ยว ก็ออกมารับรองแล้วว่าปลอดภัย

และอีกหลายคำพูด ที่นักท่องเที่ยว พูดถึงน้ำตกแห่งนี้

ดาวขี่มอเตอร์ไซค์ไปตามถนนลาดยาง เพื่อตรวจตราดูความเรียบร้อยภายในไร่ที่เปิดใหม่ เขาเพิ่งไปซื้อมอเตอร์ไซค์มาหนึ่งคัน เอาไว้ใช้ส่วนตัว เขาเลือกเป็นสีส้มชาเย็น แล้วก็ซื้ออีกสองคัน ไว้ให้คนในไร่ใช้ เขาซื้อเป็นสีแดง

นอกจากนี้ ชายหนุ่มยังซื้อรถกระบะ เพิ่มอีกสองคัน รถรางอีกสองคัน เพื่อเพิ่มความสะดวก ในการทำงานมากขึ้น ไม่ต้องรอคิวขึ้นรถนาน

ดาวขับดูไปตามทางเรื่อย ๆ จนมาหยุดอยู่ที่น้ำตกดวงดาว ตรงนี้เป็นจุดขายของไร่ที่เปิดใหม่เลยก็ว่าได้ ดาวมองดูนักท่องเที่ยว ที่เล่นน้ำกันอย่างสนุกสนาน ก็ยกโทรศัพท์ขึ้นมาถ่ายรูป เพื่อนำไปโพสต์ในเพจของไร่เคียงดาว

หลังจากที่เจ สอนงานเบียร์และน้อย จนเป็นงานแล้ว เจก็กลับมาช่วยงานดาวมากขึ้น ทำให้ดาวมีเวลาว่างมากขึ้น เพราะให้คนอื่นทำงานแทนแล้ว หากว่าไร่เป็นระบบ และเรียบร้อยมากกว่านี้อีกหน่อย ดาวก็คงวางใจ และคงไปเรียนต่อมหาวิทยาลัย ได้อย่างหายห่วง

ตกเย็น ดาวได้เรียกประชุมผู้จัดการ และรองผู้จัดการ ทุกคนมาตามเวลาที่นัดไว้ คือตอนสามทุ่ม ดาวจึงเริ่มเข้าสู่การประชุมทันที

“วันนี้เปิดไร่ใหม่ ฝั่งพี่เบียร์เป็นยังไงบ้างครับ? รีสอร์ตกับลานกางเต็นท์ ติดปัญหาอะไรไหมครับ?”

“แรก ๆ ก็วุ่นวายกันหน่อยครับ เพราะแขกเข้าห้องพักเกือบจะพร้อมกันหมด แต่ผมก็บอกกับแขกที่เข้าพักแล้วว่า ให้เข้าพักตามคิวที่มาถึงก่อน ส่วนลานกางเต็นท์ ก็มีปัญหาเรื่องการที่แขกเอาเต็นท์มากางเองครับ บางคนกางเต็นท์กินพื้นที่คนข้าง ๆ ทำให้เกิดความไม่พอใจกัน ผมจึงได้บอกกับคนที่กางเต็นท์เกินพื้นที่ว่า หากอยากใช้พื้นที่เพิ่ม ให้ซื้อที่กางเต็นท์เพิ่มอีกหลัง ไม่อย่างนั้น ก็ต้องเก็บส่วนที่กางเกินออก เขาจึงตกลงซื้อที่กางเต็นท์เพิ่มครับ เรื่องเลยจบลงด้วยดี”

“ดีมากครับ แก้ไขปัญหาเฉพาะหน้าได้ดี” ดาวพูดชมเบียร์

“แล้วพี่น้อยล่ะครับ ที่ไร่ชาและไร่ลูกท้อเป็นอย่างไรบ้าง?” ดาวหันไปถามสุภาพสตรี เพียงหนึ่งเดียวในที่นี้

“ส่วนของพี่นะคะ ไร่ชาพี่ว่าอีกไม่นาน ก็สามารถเก็บได้แล้วค่ะ ส่วนไร่ลูกท้อ พี่ได้รดน้ำตามเวลาที่คุณดาวกำหนด จนตอนนี้ ต้นลูกท้อก็เริ่มสูงขึ้นมากแล้วค่ะ ใบแตกเต็มเลย บางต้นเริ่มมีดอกออกบ้างแล้ว ทั้งที่ต้นยังไม่โตเต็มวัยเลยค่ะ หากเป็นแบบนี้ คาดว่าไม่นาน ไร่คงได้ผลผลิตลูกท้อชุดแรกแล้วค่ะ” น้อยพูดด้วยน้ำเสียงฉะฉาน

“โอ้! ดีมากเลยครับ ผมก็อยากกินลูกท้อซะแล้ว ส่วนเรื่องไร่ชา เดี๋ยวผมจะไปสอนพี่น้อย เกี่ยวกับขั้นตอนต่าง ๆ เองครับ”

ที่โลกเก่าของดาว ครอบครัวของเขาก็มีไร่ชา ทำให้เขาพอรู้เกี่ยวกับกรรมวิธีต่าง ๆ อยู่บ้าง พออยู่ที่โลกนี้ เขาก็ได้ทำการศึกษาเพิ่ม

“ได้ค่ะ” น้อยตอบรับทันที เพราะเธอจะได้มีความรู้เรื่องพวกนี้เพิ่มขึ้น

“พี่มิ่งล่ะครับ โซนที่ดูแลเป็นอย่างไรบ้าง?”

“ผลไม้ยังคงส่งให้ป้าติ๋ม กับพ่อค้าที่เข้ามารับที่ไร่ ส่วนผักก็ส่งให้ป้าสาตามจำนวนเดิม แต่แกบอกว่า ขอเพิ่มจำนวนขึ้นครับ แกบอกว่า ผักลงปุ๊บก็หมดแล้ว ไม่พอขาย เพราะคนถามหาเยอะมาก ส่วนแปลงผักที่ไร่เคียงดาวสาม พ่อค้าที่มารับซื้อ ก็จะขอเพิ่มจำนวนขึ้นครับ”

“พี่มิ่ง เพิ่มจำนวนให้ป้าสาได้เลยครับ หากผักไม่พอ ก็เอาผักที่ไร่เคียงดาวสอง ของฝั่งพี่เมืองไปเพิ่มได้ ส่วนพ่อค้าคนอื่น ให้คงจำนวนเดิมไว้ก่อนครับ” ดาวให้ป้าสาเพิ่มจำนวนผัก เพราะป้าแกคือคนที่รับซื้อผัก จากเขาตั้งแต่แรก

“โอเคครับ” มิ่งรับคำ

“พี่เมืองล่ะครับ เป็นอย่างไรบ้าง?”

“ผักผลไม้ส่งให้พ่อค้าที่มารับถึงไร่ ได้ตามจำนวนครับ ส่วนบ่อปลา ตอนนี้ปลาชุดใหม่ โตพอที่จะจับขายได้แล้วครับ โซนผลไม้ที่ปลูกขายให้เมืองหลวง ตอนนี้เริ่มออกลูกเต็มต้นแล้วครับ ไม่นานน่าจะขายได้แล้ว เดี๋ยวผมจะแจ้งอีกทีครับ”

“โอเคครับ เจติดต่อพ่อค้า ที่มารับซื้อปลากับเรารอบที่แล้วด้วยนะ เขายังจะรับซื้อปลาจากเราไหม ถ้าไม่ก็หาเจ้าอื่น”

“ได้ครับ” เจรับคำ แล้วจดทุกอย่างลงโน้ตแพดทันที

“แล้วผักฝั่งที่ส่งไปเมืองหลวง เรียบร้อยดีไหม?” ดาวถามเจ เพราะยังหาคนมาดูแลไร่ฝั่งนี้ไม่ได้ ดาวจึงให้เจดูแลไปก่อน

“ทุกอย่างเรียบร้อยดีครับ ผักจัดส่งได้ตามกำหนดแน่นอนครับ”

ดาวพูดคุยเรื่องอื่น ๆ อีกไม่มาก ดาวก็เลิกประชุม และให้ทุกคนแยกย้ายกันไปพักผ่อน

_ _ _ _ _