ผมแค่ต้องการใช้ชีวิตที่สงบในไร่ของผม

บทที่ 17 ทุเรียนและใบชาพร้อมเก็บ (1/2)

ที่ไร่เคียงดาว ยังคงมีนักท่องเที่ยว หลั่งไหลเข้ามาเที่ยวชมไม่ขาดสาย ทำให้สองข้างทาง บริเวณหมู่บ้านภูวา ก่อนที่จะถึงทางขึ้นมาที่ไร่เคียงดาว มีชาวบ้านมาตั้งโต๊ะขายน้ำ ขายอาหาร และของป่าต่าง ๆ มากมาย เพื่อให้นักท่องเที่ยวได้แวะซื้อ เพื่อเป็นรายได้เล็ก ๆ น้อย ๆ ดีกว่าอยู่บ้านเฉย ๆ

“คุณดาวครับ ตอนนี้ทุเรียนพร้อมเก็บแล้วครับ บางลูกสุกคาปลิงแล้วก็มี” มิ่งเข้ามารายงานเรื่องทุเรียนให้ดาวรับรู้

“จริงเหรอ? งั้นมิ่งพาผมไปดูหน่อยครับ”

“ได้ครับ” มิ่งรีบพาดาวไปที่ไร่ทุเรียน

เมื่อดาวมาถึงที่ไร่ มองดูต้นทุเรียนแต่ละต้น ที่มีลูกดกเต็มไปหมด แต่ละลูก ก็มีขนาดใหญ่ไม่ต่ำกว่า 7-8 กิโลกรัม

ดาวเดินดูไปเรื่อย ๆ ก็พบว่า ถึงเวลาเก็บขายแล้ว บางกิ่งแทบรับน้ำหนักลูกทุเรียนไม่ได้ ต้องหาไม้มาค้ำไว้

ดาวเลือกทุเรียนมาสามลูก แล้วก็พามิ่งกลับมาที่ศาลาบรรจุผลผลิตของไร่ แล้วจัดการผ่าทุเรียนทันที มิ่งก็เข้ามาช่วยดาวผ่า คนอื่น ๆ ก็เข้ามามุงดู

เมื่อผ่าได้แล้ว ก็เจอกับเนื้อทุเรียนสีเหลืองทอง พูใหญ่และหอมกลิ่นทุเรียนมาก

ดาวจัดการกินทุเรียนทันที สัมผัสและรสชาติที่ได้ มันช่างอร่อยและละมุนมาก ท่าทางเคลิบเคลิ้มของดาว ทำให้เหล่าคนงานที่มุงดู ต่างพากันกลืนน้ำลายไปตาม ๆ กัน

“อร่อยมาก ไม่เคยกินทุเรียนที่อร่อยขนาดนี้เลย” ดาวพูดชมรสชาติทุเรียน และเห็นว่ามีคนงาน มองมาที่ทุเรียนอย่างตาละห้อย

“ทุกคนเข้ามาชิมได้ครับ”

เมื่อคนที่มุงดูได้รับอนุญาต ก็พากันเข้ามาหยิบไปคนละพู จากนั้นก็ได้ยินเสียงว่า

อร่อย! อร่อย! อร่อย! เต็มไปหมด

“มิ่ง เก็บทุเรียนไปขายที่ร้านค้าของเราได้เลย คิดราคาโลละ 400 เธียร์นะ เพราะทุเรียนของเราคุณภาพดี และอร่อยมากจริง ๆ ส่วนพ่อค้าเดี๋ยวผมให้เจ ติดต่อครับ”

“ครับ ผมจะไปจัดการทันทีเลย” จากนั้นมิ่งก็พาคนงานไปเก็บทุเรียน มากองไว้ที่ศาลาบรรจุผลผลิต และบางส่วนก็นำไปขายที่ร้านค้า

วันต่อมา ดาวมารอรถบรรทุก ที่จะมารับผักไปที่เมืองหลวงแต่เช้า เพราะเขาจะฝากทุเรียน ไปให้หยางที่เมืองหลวงด้วย คู่ค้ารายใหญ่ต้องเอาใจเสียหน่อย

Nubdao : ผมฝากทุเรียนไปกับรถบรรทุก ของลุงสมหมายนะครับ

Nubdao : ทุเรียนอร่อยมาก

Nubdao : หวังว่าคุณจะชอบ

Akira : ฉันจะรอชิม

Akira : ขอบใจเธอมาก

การพูดคุยจบเพียงเท่านั้น ก็ไม่มีพิมพ์ข้อความอะไรต่อ

“คุณดาวคะ ชาจะให้เริ่มเก็บวันไหนดีคะ?” น้อยเข้ามาบอกดาว ถึงกำหนดการเก็บชา

ดาวกดเปิดโทรศัพท์ ดูข้างขึ้นข้างแรมทันที

“คืนนี้เป็นคืนพระจันทร์เต็มดวง เราจะเก็บชาขาวพันธุ์‍น้ำ‍ค้าง‍พิ‍สุทธิ์ก่อน เราจะเริ่มเก็บตอนสองทุ่ม ไปจนถึงตีสี่ บอก‍คนงานให้เตรียมตัวไว้นะครับ ผมจะให้คนงานที่อื่นมาช่วยอีก พี่‍น้อยดูไฟฉายให้ด้วยนะครับ ว่าพอกันไหม”

“ได้ค่ะคุณดาว” จากนั้นน้อยก็รีบไปจัดการทันที เพราะนี่ก็ใกล้สามโมงเย็นแล้ว

ดาวโทรหา เจ มิ่ง เมือง และเบียร์ ให้หาคนงานที่‍ต้องการทำงานในคืนนี้ เพื่อมาทำการเก็บชา หากใครต้องการมาทำ ก็ให้มาหาเขา ที่ศาลาบรรจุผลผลิตทันที

เมื่อคนงานรู้ ก็มีคนที่อยากมาหลายคน แต่บางคนก็เหนื่อยกับงานในตอนกลางวันแล้ว จึงไม่ได้มา

คนงานประมาณสี่สิบคน เดินทางมาหาดาวที่ศาลาบรรจุผลผลิต ดาวเห็นจำนวนคนเป็นที่น่าพอใจ ก็เริ่มทำการอธิบาย

“ขอบคุณทุกคนที่มานะครับ คืนนี้ฝั่งไร่ชา จะมีการเก็บชาเป็นครั้งแรก ซึ่งชาสายพันธุ์นี้ ต้องเก็บคืนพระจันทร์เต็มดวงเท่านั้น จึงต้องขอความช่วยเหลือจากทุกคนที่นี่ครับ” เมื่อดาวพูดจบ ก็มีเสียงคนงานพูดขึ้นเซ็งแซ่

คนงาน 1 : เพิ่งเคยได้ยินว่า ต้องเก็บคืนพระจันทร์เต็มดวง

คนงาน 2 : ผมพร้อมช่วยครับ

คนงาน 3 : เอ็งอย่ากลายร่างล่ะ ไอ้วัน

คนงาน 4 : ไอ้เวร! กูไม่ใช่หมาป่า

คนงาน 5 : ฮ่า ฮ่า

“เอาล่ะครับทุกคน เราจะเริ่มเก็บชากันตอนสองทุ่ม ไปจนถึงตีสี่นะครับ ใครมีไฟฉาย ไฟคาดหัวที่บ้าน นำมาด้วยนะครับ ผมกลัวของที่ไร่จะไม่พอกับทุกคน แล้วพรุ่งนี้ตอนกลางวันทุกคนก็ไม่ต้องมาทำงานนะครับ ให้มาอีกทีเช้าวันถัดไป ค่าแรงคืนนี้ผมจะให้คนละ 470 เธียร์ ผมจะให้พี่น้อย มาสอนวิธีเก็บยอดชานะครับ เมื่อเก็บเสร็จแล้ว ผมจะทำการตรวจสอบคุณภาพด้วย ใครเก็บผิด ไม่มีคุณภาพ ผมจะหักค่าแรงคนที่ไม่ตั้งใจนะครับ หรือถ้าใครคิดว่างานนี้ยากเกินไป ก็สามารถถอนตัวตอนนี้ได้ครับ” เมื่อดาวพูดจบก็ไม่มีใครลุกไปสักคน

“โอเคครับ เดี๋ยวผมให้พี่น้อยมาสอนนะครับ”

น้อยเดินเข้ามา พร้อมกับตัวอย่างของยอดชาที่เก็บแล้ว และยังไม่เก็บ น้อยจึงสาธิตวิธีการเก็บ จนทุกคนเข้าใจ

กลางคืนมาเยือน พระจันทร์ดวงโต ลอยเด่นอยู่เหนือท้องฟ้าสีดำ เสียงลมพัดหวีดหวิวมาเป็นระยะ อากาศก็เริ่มเย็นขึ้นเรื่อย ๆ

สาเหตุที่ชาพันธุ์น้ำค้างพิสุทธิ์ ต้องเก็บตอนคืนพระจันทร์เต็มดวงนั้น เพราะจะได้ให้ใบชาอาบแสงจันทร์ และตากน้ำค้างไปด้วย ประสิทธิภาพของชาจะดีมาก ชานี้ช่วยเรื่องล้างสารพิษ บำรุงธาตุ ปรับสมดุลร่างกาย ยิ่งรดด้วยน้ำวารีทิพย์ ยิ่งทำให้สรรพคุณในตัวชา เพิ่มขึ้นอีกหลายเท่า รสชาติบางเบา ฝาดนิด ๆ หวานติดปลายลิ้น

คนงานเริ่มเก็บชาขาว พันธุ์น้ำค้างพิสุทธิ์ทันที ดาวเดินดูความเรียบร้อย และตรวจสอบคุณภาพอยู่แถวนั้น จนเวลาเกือบสี่ทุ่ม ดาวจึงบอกกับน้อยว่า ขอตัวไปพักผ่อนก่อน

ตอนตีสี่ ดาวก็ตื่นมาดูการเก็บชา เมื่อดูแล้วเห็นว่า ใบชาได้รับการเก็บที่เหมาะสมก็พอใจ จึงให้ทุกคนกลับไปพักผ่อน

สองวันต่อมา ดาวให้น้อยพาคนงาน เก็บชาพันธุ์หอมหมื่นลี้ ที่ต้องเก็บก่อนพระอาทิตย์ขึ้น เริ่มเก็บตอนตีสามถึงตีสี่

ชาพันธุ์หอมหมื่นลี้ต้องเก็บเวลานี้ เพราะเป็นช่วงที่จะได้ประสิทธิภาพมากที่สุด ชาชนิดนี้ช่วยเรื่องความสวยความงาม บำรุงผิวพรรณ ลดสิว ปรับฮอร์โมนให้สมดุล ชามีกลิ่นหอมที่เป็นเอกลักษณ์ หอมกว่าชาชนิดอื่น ๆ เวลาสูดดมทำให้ผ่อนคลายได้ด้วย

แล้วหลังจากพระอาทิตย์ขึ้น ก็เก็บชาพันธุ์เตชะไปจนถึงเที่ยง ชาชนิดนี้ช่วยเรื่องทำให้ร่างกาย กระปรี้กระเปร่า เวลาทำงานไม่ง่วง อารมณ์ดี คลายเครียด

คนงานเก็บชา วนอยู่แบบนี้ไปเรื่อย ๆ ชาเก็บมาก็ให้คนงานนำไปผ่านกระบวนการต่าง ๆ แล้วก็นำมาบรรจุไว้เตรียมขายที่ร้านค้าของไร่

ดาวได้ให้คนงานชงชาดื่ม ทุกคนต่างก็บอกว่า ชามีกลิ่นหอมที่เป็นเอกลักษณ์ ดื่มแล้วรู้สึกดี รู้สึกมีพลังงานเพิ่มขึ้น กระปรี้กระเปร่า