“นายครับ คุณดาวมาขอพบครับ” บอดี้การ์ดหนุ่มรายงานกับผู้เป็นนาย
“ให้เขาเข้ามา” หยางก็อยากรู้เหมือนกันว่า เด็กหนุ่มจะทำการรักษาเขายังไง?
“ครับนาย”
เมื่อดาวได้รับอนุญาตให้เข้ามา บอดี้การ์ดก็พาดาว ไปหานายของตนทันที
“สวัสดีครับคุณ วันนี้ผมมียามาให้ทดลองใช้ก่อนครับ” ดาวยกตะกร้า ที่ใส่ขวดน้ำยาสมุนไพรขึ้นมาให้ดู
บอดี้การ์ดคนหนึ่ง เดินเข้าไปรับตะกร้านั้น เพื่อมาตรวจสอบ
“นายครับ ในตะกร้ามีแต่ขวดยาครับ น่าจะไม่มี อย.” เมื่อบอดี้การ์ดตรวจสอบขวดยาแล้ว จึงรายงานให้ผู้เป็นนายทราบ
“ผมเป็นคนทำยาพวกนี้เองครับ ไม่มี อย. หรอก” ดาวอธิบาย
“อะไรนะ! ทำเอง แล้วคุณยังกล้าเอายานี้ มาให้นายของผมกินเนี่ยนะ” ศักดิ์ บอดี้การ์ดที่คอยรับใช้หยาง พูดขึ้นด้วยความไม่พอใจ
“ฟังผมก่อนนะครับ ยาของผมถึงแม้จะไม่มี อย. แต่ว่าคุณภาพดีมากนะครับ ผมอยากให้ทดลองใช้ก่อน ไม่ได้ให้เชื่อเลย”
“แล้วยาของนายใช้ยังไงล่ะ?” หยางที่เงียบมานานพูดขึ้น
“นายครับ แต่ว่า..” ศักดิ์คิดที่จะโต้แย้ง แต่หยางยกมือห้ามไว้
ดาวใช้พลังตรวจสอบ อาการป่วยของชายคนนี้แล้ว ในตอนที่เจอกัน ทำให้ดาวรู้ว่า ชายคนนี้มีอาการเจ็บป่วยตรงไหนบ้าง
“คุณมีอาการมองไม่เห็น น่าจะเกิดจากการที่ศีรษะกระทบกระเทือนอย่างหนัก ตอนกลางคืน คุณน่าจะมีอาการปวดที่ศีรษะ และดวงตาทั้งสองข้างอย่างรุนแรง นั่นจึงทำให้คุณนอนไม่ค่อยหลับ อารมณ์ขึ้น ๆ ลง ๆ เวลาที่มีอาการปวด คุณจะควบคุมตัวเองไม่ค่อยได้ อาจเกิดการทำลายข้าวของ คุณจึงต้องกินยาที่หมอให้มาประจำ เพื่อทุเลาอาการ แต่ยิ่งกินก็เหมือนยิ่งแย่ เพราะต้องเพิ่มปริมาณยาขึ้นเรื่อย ๆ เพราะยาที่กินเริ่มจะไม่เห็นผลเท่าไหร่ ที่ผมวิเคราะห์มาถูกไหมครับ?”
ทุกคนที่ได้ฟังถึงกับอึ้ง เพราะสิ่งที่ดาวพูดมานั้น ถูกทุกอย่าง
“นายรู้ถึงอาการของฉันได้ยังไง?” หยางเริ่มสงสัยคนตรงหน้า
“ผมทำยารักษาได้ ผมก็ต้องวิเคราะห์โรคที่จะรักษาได้สิครับ อย่าสงสัยผมเลย ผมก็แค่เด็กชาวไร่ชาวเขาคนหนึ่งเท่านั้น ผมรู้สึกถูกชะตากับคุณ ก็เลยอยากรักษาให้ ก็แค่นั้น” ดาวยืนพูดด้วยท่าทีสบาย ๆ เพราะคิดว่า คนตรงหน้าคงไม่ทำอะไร เจ้าของไร่อย่างเขาหรอก
“ได้ ถ้านายรู้ดีขนาดนั้น ฉันก็จะลองให้นายรักษาดู” หยางเองก็อยากจะรู้เหมือนกันว่า เด็กหนุ่มจะเก่งจริง เหมือนปากพูดหรือเปล่า
“นายครับ ผมว่ามันไม่ค่อยน่าเชื่อถือนะครับ” ศักดิ์พูดแย้งอีกครั้ง กลัวเด็กหนุ่ม จะทำให้อาการของเจ้านายตัวเอง ทรุดลงกว่าเดิม
“ไม่เป็นไรหรอกศักดิ์ ให้เด็กมันลองหน่อย” หยางบอกกับลูกน้อง
“งั้นเรามาเริ่มกันเลยไหมครับ?” ดาวพูดขึ้น จะได้รีบกลับไปพักผ่อนเสียที
“ได้สิ”
“ผมอยากให้คุณไปนอนตรงโซฟาหน่อยครับ หรือในห้องนอนก็ได้”
“งั้นก็ไปที่ห้องนอน”
ศักดิ์เมื่อเห็นผู้เป็นนายบอกว่า จะไปรักษาที่ห้องนอน ก็รีบเข้ามาพยุงเจ้านายตัวเองทันที
เมื่อหยางนอนลงบนเตียงภายในห้องนอน ดาวก็รีบทำการรักษาทันที แต่นี่เป็นเพียงการรักษาเบื้องต้นเท่านั้น
ดาวเทน้ำมันสมุนไพรในขวดแก้วลงบนฝ่ามือ แล้วก็เริ่มทำการนวดที่บริเวณขมับของคนป่วยทันที น้ำมันนี้ จะทำให้ไม่ปวดหัวตอนกลางคืน ทำให้นอนหลับสบาย
ต่อมา ดาวก็ใช้สมุนไพร ที่ตำจนละเอียดไว้แล้ว มาพอกที่เปลือกตาทั้งสองข้างของคนป่วย สมุนไพรนี้ จะช่วยให้รู้สึกเย็นสบาย ลดอาการปวดตา
หยางรู้สึกตัวในตอนสายของอีกวัน เขาตื่นมาด้วยความกระปรี้กระเปร่า สดชื่นกว่าทุกวัน เมื่อคืนเขาหลับไปตอนไหนก็ไม่รู้ ไม่มีอาการปวด และสะดุ้งตื่นกลางดึก เหมือนคืนที่ผ่าน ๆ มา
‘หรือยาของเด็กนั่นจะดีจริง’
หยางเรียกศักดิ์เข้ามาถามว่า เมื่อวานเขาหลับไปตอนไหน
“นายหลับไปตอนที่คุณดาวพอกสมุนไพร ที่เปลือกตาของนายครับ แล้วคุณดาวก็ขอตัวกลับทันที คุณดาวบอกว่า หากยาได้ผลดี แล้วนายอยากรักษาต่อ ก็ให้โทรไปหาได้เลยครับ คุณดาวให้เบอร์ผมมาแล้ว”
หยางนิ่งคิดอยู่พักหนึ่ง กำลังตัดสินใจว่า จะให้เด็กหนุ่มรักษาเขาดีหรือไม่ ทั้ง ๆ ที่หมอฝีมือดี ต่างก็พากันบอกว่า อาการของเขาไม่สามารถรักษาได้แล้ว แต่ยาของเด็กหนุ่ม ก็ทำให้เขานอนหลับสนิทจริง ๆ
‘แต่ถ้าไม่เสี่ยงก็คงไม่รู้ เขาไม่มีอะไรจะเสียอยู่แล้ว ถ้าเด็กนั่นตุกติก ก็แค่กำจัดทิ้งซะ’
หยางให้ศักดิ์โทรหาดาว เรื่องที่เขาจะทำการรักษาต่อ ดาวบอกว่าต้องเตรียมยารักษา อาจใช้เวลาสามวัน
เมื่อถึงกำหนด ดาวก็เดินทางมาที่เรือนซากุระในตอนสาย ๆ
“ขั้นตอนการรักษา อาจทำให้คุณเจ็บมาก ผมแนะนำว่า ต้องหาเชือกมารัดแขนและขาไว้ หรือไม่ก็ต้องหาคนมาจับไว้” ดาวอธิบาย ถึงอาการระหว่างการรักษา
“เจ็บขนาดนั้นเลยเหรอ?” หยางถามเด็กหนุ่ม
“ครับ เจ็บมาก แต่ผมอยากให้คุณอดทน นี่คือทางเดียวที่จะรักษาอาการของคุณ”
“ได้ฉันพร้อมแล้ว รักษาเถอะ”
“เอานี่รองเตียงก่อนครับ” ดาวหยิบแผ่นพลาสติก ออกมาจากกระเป๋าผ้า
บอดี้การ์ดแม้จะสงสัยว่า เอาแผ่นพลาสติกรองเตียงทำไม แต่ก็ยอมทำตามอย่างว่าง่าย เพราะนายของเขาเลือก ที่จะทำการรักษากับเด็กหนุ่มคนนี้แล้ว
ดาวยื่นขวดแก้ว ที่บรรจุยาสมุนไพรผสมน้ำวารีทิพย์ ให้กับบอดี้การ์ด ที่น่าจะเป็นคนสนิทของชายหนุ่ม
“เอาน้ำในขวดนี้ให้เขาดื่มครับ สักพักเขาจะมีอาการเจ็บทั่วตัว ให้จับตัวเขาไว้ด้วยครับ”
ศักดิ์รับเอาขวดแก้ว ที่บรรจุน้ำสีขาวใสมาจากดาว เขาทำการเปิดขวด ก่อนเดินเอาไปใส่ในมือเจ้านาย
หยางยกขวดแก้วขึ้นดื่มทันทีเขารอสักพัก ก็ยังไม่เห็นว่า จะเกิดอาการอะไรขึ้น แต่ไม่นานอาการแสบร้อน ปวดร้าวไปทั้งร่าง ก็เริ่มสำแดงอาการ หยางดิ้นทุรนทุราย ด้วยความเจ็บปวดทรมาน เหล่าบอดี้การ์ดต้องใช้แรงอย่างมาก ในการจับแขนและขาของเจ้านายไว้
“โอ๊ย ๆ อึก โอ๊ย ๆ เจ็บอะไรอย่างนี้ โอ๊ย ๆ อึก โอ๊ย ๆ” หยางร้องออกมาด้วยความเจ็บปวด ร่างกายเขาเหมือนมันจะแตกออกเป็นเสี่ยง ๆ
ไม่นานเมือกสีดำ ก็ค่อย ๆ ซึมออกมา จากร่างของชายหนุ่ม อย่างต่อเนื่อง จนเหล่าบอดี้การ์ดพากันตกใจ