บทที่ 12 ผักหมดห้าง (1/2)

1330 Words

รถบรรทุกห้องเย็นชุดที่สอง เดินทางมาถึงไร่เคียงดาว ในตอนเช้าของวันต่อมา ดาวก็จัดการให้ทุกคนทานอาหารเช้า เหมือนคนขับรถบรรทุกชุดแรกทันที พนักงานขับรถ ต่างพากันประทับใจ และคิดว่า การเดินทางมาที่นี่ ก็ไม่ได้แย่เท่าไหร่ เมื่อพนักงานทานอาหารเสร็จ ก็มาช่วยจัดเรียงผักชนิดต่าง ๆ ขึ้นรถบรรทุกทันที ถ้าคันไหนจัดเรียงเต็มคันแล้ว ก็เริ่มเดินทางกลับเมืองหลวง โดยที่ดาวก็ให้ผักและผลไม้จากไร่ไปทานฟรี ๆ คนละสองกระบุง เมื่อรถบรรทุกคันสุดท้ายออกไปแล้ว แต่ผักก็ยังเหลืออยู่อีกมาก ดาวจึงส่งข้อความหาหยาง ให้ส่งรถมารับผักอีกในวันพรุ่งนี้ ดาวคิดว่า อีกสองรอบ ผักก็น่าจะหมด หลังจากนั้น เขาก็จะได้ทำการปลูกผักต่อ ส่วนไร่ฝั่ง 120 ไร่ ดาวก็เริ่มทำการสั่งต้นพันธุ์ผลไม้ไปแล้ว ไร่นี้ดาวจะปลูกผลไม้ตามที่เคยคุยกับหยาง ส่วนเงินที่ดาวได้รับ หลังจากส่งผักรอบแรกนั้น ก็สมน้ำสมเนื้ออยู่พอควร ถ้าเป็นแบบนี้ไปเรื่อย ๆ ดาวก็ว่า จะหาซื้อที่เพิ่มอีกเหมือนกัน ห้างสรรพสินค้าเอสทีพี (STP) วันที่สอง พนักงานก็ทำอาหารจากผักของไร่เคียงดาว ให้ลูกค้าชิมอีก ตอนนี้เริ่มมีคนสนใจผักเหล่านี้มากขึ้น เพราะคนที่ซื้อไปเมื่อวาน ก็กลับมาซื้อใหม่อีก “เมื่อวานฉันเอาผักไปทำอาหารให้ลูก จากเด็กที่ไม่ชอบกินผัก ก็กินอย่างเอร็ดอร่อยเลย แต่พอเช้านี้ ฉันใช้ผักจากแถวบ้าน ลูกกับบอกว่า อาหารไม่อร่อย ไม่เหมือนเมื่อวาน ฉันเลยร้อนใจ ต้องเดินทางมาซื้อผักที่ห้างนี้อีกครั้งค่ะ” ลูกค้าบอกกับพนักงานขาย “ผักนี่วิเศษมากเลยนะคะ ทำให้ลูกของฉันกินผักได้” ลูกค้าสาวยังพูดต่ออีก “งั้นลูกค้า ซื้อไปตุนไว้มากหน่อยก็ดีนะคะ เพราะผักอาจไม่ได้มีตลอดค่ะ” พนักงานแอบกระซิบบอกลูกค้าสาว “พูดจริงเหรอ งั้นต้องซื้อไปเยอะหน่อยแล้ว” จากนั้นลูกค้าสาว ก็จัดการซื้อผักไปจนเต็มรถเข็นเลย ส่วนลูกค้าคนอื่น ๆ ที่ได้ลิ้มลองอาหารที่พนักงานให้ชิม ก็เข้ามาเลือกซื้อผัก เพื่อนำกลับไปทำอาหารอีกหลายราย ศูนย์กระจายสินค้าบริษัทเอสทีพี (STP) รถบรรทุกที่ไปรับผักที่ไร่เคียงดาวรอบสอง เดินทางมาถึงช่วงสายของวัน พนักงานต่างรีบเข้าไปคัดแยกผักเหล่านั้นทันที วันนี้มีผักเพิ่มมาอีกหลายชนิด แต่พนักงานก็ต้องรีบจัดการผักเหล่านั้นให้เร็ว เพราะต้องเร่งนำไปวางขายโดยเร็วที่สุด พนักงานชาย ที่สมหมายเคยให้แอปเปิลกับส้มไป มาคอยดักคนขับรถที่สนิทกันไว้ “ลุงทด ฉันขอซื้อผลไม้จากลุงได้ไหม” พนักงานชายเอ่ยถาม ขอซื้อผลไม้จากลุงทด เพราะของที่ส่งมาขายจากที่ไร่ ไม่มีผลไม้เลย เมื่อวานหลังจากที่ชายหนุ่มนำผลไม้ ไปให้มารดาที่ป่วยอยู่ทาน เมื่อกินแล้วมารดาบอกว่า เหมือนมีกำลังวังชาขึ้น ร่างกายสดชื่น อาการปวดเนื้อปวดตัวก็เหมือนทุเลาลงด้วย “ซื้ออะไร เอาไปเลยพีช ลุงได้มาฟรี” ทดพูดกับพีช หรือพนักงานชาย ที่เข้ามาขอซื้อผลไม้จากเขา “ไม่เอาหรอกลุง ผมเกรงใจ” “เอาไปเถอะ ข้าอยู่คนเดียวกินไม่เยอะหรอก อะ มาเอาไป” ทดยื่นแอปเปิล ฝรั่ง แล้วก็กล้วยหนึ่งหวีให้กับพีช เพราะชายชรารู้ว่า ครอบครัวของพีชอยู่กันสองแม่ลูก มีฐานะลำบาก อะไรที่พอช่วยได้ ก็ช่วย ๆ กันไป “ขอบคุณครับลุง ผมไม่รู้จะพูดยังไงดี” พีชพูดอย่างตื้นตัน “เฮ้ย! อย่ามาขี้แยน่า เป็นลูกผู้ชายต้องอดทนและสู้เข้าไว้” ทดเดินไปตบหลังพีชเบา ๆ เป็นเชิงให้กำลังใจ “ข้าไปล่ะ” แล้วชายชราก็เดินทางกลับไปพักผ่อน ห้างสรรพสินค้าเอสทีพี (STP) วันที่สาม พนักงานก็ยังคงทำอาหารให้ลูกค้าชิมเหมือนเดิม เพิ่มเติมคือ มีลูกค้าให้ความสนใจมากขึ้นหลายเท่ากว่าวันแรก ๆ “ทางนี้เลย ทางนี้เลย ผักของไร่นี้แหละ” หญิงสาวคนหนึ่งแต่งตัวคลายแม่บ้าน ชี้ไปที่สติกเกอร์ของไร่เคียงดาว ที่ติดอยู่บนถุงผัก “พวกแกเลือกซื้อแต่ผักที่มีสติกเกอร์ของไร่นี้นะ จำไว้” หญิงสาวที่แต่งตัวคลายแม่บ้าน บอกกับหญิงสาวสองคน ที่แต่งตัวด้วยชุดเหมือนกัน “ได้จ้ะ/ ได้จ้ะ” จากนั้นทั้งสามคน ก็นำรถเข็นมาคนละคัน และจัดการเลือกซื้อผักจนเต็มรถเข็นทั้งสามคัน พนักงานขายเมื่อเห็นเช่นนั้น ก็ตกใจ จึงเดินเข้าไปสอบถามถึงสาเหตุ ที่เลือกซื้อผักเยอะขนาดนี้ “ลูกค้าท่านนี้ ซื้อผักเยอะมาก ทางเราอยากทราบว่า เพราะผักจากไร่นี้ทำอาหารอร่อยใช่ไหมคะ” พนักงานถามลูกค้า “ไม่ใช่แค่อร่อยนะคะ ขนาดคนป่วยที่นอนติดเตียง กินแล้วยังมีแรงขยับตัวเลยค่ะ” ลูกค้าบอกกับพนักงาน เพราะตั้งแต่ที่เธอซื้อผักจากไร่นี้ ไปทำอาหารให้คุณท่านของบ้านทาน ถึงแม้ว่าจะราคาแพงไปหน่อย แต่เธอเห็นว่ามันมีสีสันน่าทานดี เมื่อคุณท่านของบ้านได้ทาน ก็ถึงกับเอ่ยปากชมว่าอร่อย กินแล้วรู้สึกมีแรง คุณท่านกินอาหารจนหมดถ้วย แล้วก็พยายามขยับนิ้วดู ก็ขยับได้ คุณนายดีใจมาก เพราะตั้งแต่ที่สามีของเธอป่วยเป็นอัมพาตนอนติดเตียง เธอก็แทบหมดหวังแล้วกับการรักษา หมอต่างก็พากันบอกว่า ร่างกายตั้งแต่คอลงไปของคุณท่านนั้น ไม่สามารถขยับได้แล้ว แต่พอคุณท่านได้กินอาหารที่ทำจากผักของไร่นี้ ก็สามารถขยับนิ้วได้ คุณนายจึงให้เธอมาทำการซื้อผักไปตุนไว้ เมื่อพนักงานได้ฟังการบอกเล่าของลูกค้า ก็ต่างพากันคิดว่า นี่มันผักวิเศษอันใดกัน ‘ไม่ได้การ ถึงเงินไม่ออก ก็ต้องซื้อไปทำอาหารกินบ้างแล้ว’ ตอนนี้ผักของห้างสรรพสินค้าเอสทีพี (STP) ทั้งสามสาขา เริ่มจะหมดลงแล้ว ไม่น่าเชื่อว่า แม้จะขายในราคาที่สูงกว่าผักทั่วไปเกือบหนึ่งเท่า ก็สามารถขายออกได้ “ผักหมดแล้วเหรอครับ?” ลูกค้าหนุ่มถามกับพนักงานขาย “ยังมีอยู่นะคะ ที่โซนนู้นค่ะ” พนักงานชี้ไปที่โซนขายผัก ที่ยังมีอยู่เต็มชั้นวาง “ไม่ใช่ครับ ผมต้องการผักจากไร่เคียงดาว เมื่อวานยังเหลืออยู่เยอะเลย” ลูกค้าหนุ่มพูดด้วยสีหน้าผิดหวัง “เอ่อ ต้องขอโทษลูกค้าด้วยนะคะ ตอนนี้ผักของไร่เคียงดาว หมดแล้วค่ะ ลูกค้าซื้อผักจากเจ้าอื่นไปก่อนไหมคะ?” พนักงานแนะนำลูกค้าหนุ่ม “ไม่เอาหรอกครับ ซื้อไปลูกผมก็ไม่กิน แกกินแต่ผักจากไร่นี้ แกกินได้เยอะมาก วันนี้เลิกงานก็เลยกะว่า จะมาซื้อไปอีก แต่ผักก็หมดซะก่อน” “พรุ่งนี้ลูกค้ามาดูแต่เช้าไหมคะ เผื่อผักอาจมาวางขาย” “ได้ครับ ผมจะรีบมา” ลูกค้าหนุ่มเดินคอตกกลับไป และก็มีเหตุการณ์แบบนี้ เกิดขึ้นกับห้างสรรพสินค้าอีกสองสาขา บางคนก็ถึงขั้นว่า จะขอวางเงินเพื่อจองผักไว้เลยก็มี แต่ทางพนักงานก็ปฏิเสธไป

Free reading for new users

Scan code to download app

App Store Google Play

Facebookexpand_more