ตอนที่5 ผูกมัด

807 Words
ตอนที่5 ผูกมัด "เห็นค่าความรักของผู้หญิงคนนี้บ้างไม่ได้เลยเหรอคะ ฉันเป็นคนที่แต่งงานกับพี่นะเป็นเจ้าสาวของพี่เป็นภรรยาของพี่เพราะฉะนั้นพี่ต้องเป็นของฉันได้ยินไหมว่าพี่เป็นของฉัน!"คนฟังชะงักนิ่งไปทันทีเขาไม่เคยคิดว่านารีรัตน์จะกล้าทำอะไรแบบนี้ อภิพงศ์รู้สึกสับสนในความรู้สึกตนเองในยามนี้ไม่น้อย เสียงสะอื้นไห้ของคนข้างหลังทำเอาเขายิ่งรู้สึกผิด  "พี่ขอโทษนะแต่เรื่องของเรามันไม่ควรเป็นแบบนี้ เธออยากได้อะไรบนโลกนี้พี่ให้ได้หมดแลกกับการที่เธอจะแกล้งทำเหมือนเรายังเป็นสามีภรรยาต่อหน้าคนอื่น สัก5-6เดือนเราค่อยบอกทุกคนเรื่องหย่าของเรา" "สิ่งที่นาอยากได้พี่กายให้นาไม่ได้หรอกค่ะเพราะถ้าให้ได้นาคงไม่เจ็บแบบนี้ ดูสินาทำสิ่งที่น่าสมเพชขนาดนี้พี่ยังไม่สงสารนาเลยสักนิด ในเมื่อเราหย่ากันแล้วก็ไม่มีเหตุผลอะไรที่ต้องโกหกทุกคน"นารีรัตน์พูดพร้อมค่อยๆ ปล่อยแขนออกจากร่างกายชายหนุ่มหญิงสาวหยิบเสื้อตนมาสวมใส่ เธออยากด่าตนเองนักที่คิดทำอะไรที่น่าสมเพชไปมากขนาดนี้ "หมายความว่าไง?"ชายหนุ่มหันหน้ากลับมาถามพร้อมสีหน้าอดที่จะสงสัยไม่ได้ "ความจริงไงคะ นาจะบอกทุกคนเรื่องที่เราหย่ากันแล้ว นาคงทนแสร้งแสดงไม่ได้อยากที่พี่ต้องการ"ในยามนี้ใบหน้าสวยมองมายังชายหนุ่มเชิดหน้าเล็กน้อย ในเมื่อเธอต้องเสียใจแล้วจะทนต่อไปทำไมกันพังก็พังไปเลยสิเจ็บครั้งนี้ครั้งเดียวต่อไปเธอไม่ขอรักผู้ชายคนนี้อีกแล้ว  "เธอกำลังบีบพี่อยู่นะ รู้ใช่ไหมที่พี่รับปากแต่งงานเพราะอะไรถ้าเธอพูดเรื่องหย่าออกไปทุกอย่างที่พี่ทำก็เสียเปล่าสิ!" "นาไม่เคยบีบพี่เลยสักนิดนาแค่ทำในสิ่งที่พี่ต้องการไงค่ะ พี่มีคนที่พี่รักก็ไปแต่งงานกับผู้หญิงคนนั้นสิในเมื่อผู้หญิงคนที่ยื่นตรงหน้านี้พี่ไม่เคยต้องการ หรือเห็นแก่ผลประโยชน์มากกว่าความรักที่พี่มีให้กับผู้หญิงคนนั้นจนต้องให้นาแสดงต่อหน้าทุกคน"ใบหน้าคมสันขบกรามแน่นเขาไม่คิดว่านารีรัตน์จะเอาเรื่องธุรกิจของเขามาเดิมพันเช่นนี้  "พี่รักแฟนพี่มากนาไม่ต้องห่วง แต่เรื่องนี้มันสำคัญกับพี่มากนาเข้าใจไหม?" "นาไม่เข้าใจอะไรทั้งนั้นแหละค่ะ ถ้าธุรกิจสำคัญกับพี่มากขนาดนั้นพี่ก็ไม่น่ามาขอหย่ากับนาเลยนะคะ"ในเมื่อเธอไม่ได้เขาจะผิดไหมที่เธอคิดจะไม่ปล่อยเขาไปให้ใครเหมือนกัน  "ที่พูดมาทั้งหมดคืออยากเป็นภรรยาพี่อยู่งั้นเหรอ? นาทนอยู่กับคนที่เขาไม่มีวันรักนาได้เหรอ!"เสียงกลืนน้ำลายลงคอฮึกใหญ่เมื่อสิ่งที่ชายหนุ่มเอ่ยปากออกมามันยังคงตรอกย้ำเธอได้เป็นอย่างดี "มันคือธุรกิจไม่ใช่เหรอคะ?"แววตาแน่วแน่ส่งผ่านไปยังชายหนุ่มมาจุดนี้แล้วเธอไม่สนใจอะไรอีกเพราะต่อให้แสนดีขนาดไหนเขาก็ไม่เคยรักแล้วเธอจะทำไปเพื่ออะไร ในเมื่อผู้หญิงคนนั้นกล้ามาแย่งของๆ เธอ เธอก็จะทำให้รู้ว่าใครกันแน่ที่ต้องเจ็บปวด  "หึ! ฉันคงมองผู้หญิงอย่างเธอผิดไปเยอะเลยนะ ไม่คิดว่าเธอจะกล้าเอาชีวิตที่เหลือของตัวเองมาผูกมัดฉันไว้แบบนี้" "ก็ในเมื่อทุกคนต่างได้ผลประโยชน์ของแต่ละคนฉันเองก็ต้องได้เหมือนกัน"ในตอนนี้ทั้งเธอและเขาต่างปรับเปลี่ยนสรรพนามเวลาคุยกันได้อย่างชัดเจน ไม่มีคำว่าพี่กายน้องนาอีกต่อไปแล้วสินะ "ได้ในเมื่อเธอกล้าฉันก็ไม่เห็นมีอะไรต้องกลัวแต่จำเอาไว้นะนา สิ่งที่เธอเลือกในวันนี้มันไม่ได้สวยหรูอยากที่เธอคิด"ชายหนุ่มเดินไปหยิบซองเอกสารขึ้นมาก่อนจะหันมาสบตาของคนตัวเล็ก เขาฉีกเอกสารนั้นทิ้งไม่เป็นท่าสายตาดุดันจ้องมองนารีรัตน์อย่างไม่พอใจมากนัก ท่าทางเปลี่ยนไปของชายหนุ่มทำเอาหญิงสาวแปลกไปไม่น้อย  "อย่าหาว่าฉันใจร้ายกับเธอนะ!" #ขอบคุณที่เข้ามาอ่านนะคะ คืนนี้ไรท์จะอัพเจ้าสาวชั่วคราวต่อฝากรอติดตามด้วยนะคะ 
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD