ร่างอ้วนท้วนเปิดประตูออกมา ก่อนจะวิ่งตุบตับตรงมาหา ธีมขยับดึงเนคไทให้เรียบร้อย เตรียมพร้อมที่จะส่งยิ้มยื่นไมตรีให้แม่บ้านประจำบ้านหลังนี้ ทว่าประโยคที่ได้ยินแทนการตอบรับกลับทำให้รอยยิ้มที่กำลังจะเปิดพลันต้องหุบลงตามเดิม
“คุณหนูบอกว่าวันนี้ไม่รับแขกค่ะ”
“ไปบอกเค้าใหม่ว่า...พี่ธีมมาหา มีธุระจะคุยด้วย”
“เอ่อ...แต่ว่า—“
“ช่วยทำตามที่ผมบอกก็พอ”
“ค่ะๆ”
แม้น้ำเสียงทุ้มน่าฟังนั้นจะพูดด้วยน้ำเสียงปกติ ทว่าดวงตาคู่ดุกลับเป็นประกายวาววับ จนป้าจันทร์ต้องรีบถอยกรูดกลับไปบอกกอหญ้าอย่างรวดเร็ว ร่างตุ้ยนุ้ยวิ่งกระหืดกระหอบขึ้นมายังห้องนอนของหญิงสาว แต่เพียงแค่ยกมือขึ้นยังไม่ทันได้เคาะ ประตูห้องก็เปิดออกพร้อมๆ กับที่ร่างเพรียว อรชรก้าวออกมาราวกับรออยู่แล้ว
“คุณคาเรนคะ ผู้ชายคนที่หล่อๆ ขับรถหรูๆ ตาดุๆ คนนั้นเค้าไม่ยอมกลับค่ะ เค้าให้ป้ามาบอกคุณคาเรนว่า พี่ธีมมาหา มีธุระจะคุยด้วยค่ะ”
ป้าจันทร์บอกเล่าท
