“กอหญ้าเค้าจะไปแจ้งความวันนี้ เรื่องที่กริชทำร้ายร่าง กายและโปะยาสลบเพื่อที่จะพาเธอไปกระทำอนาจาร ในเมื่อคุณแม่ยืนยันว่าไม่ได้มีส่วนเกี่ยวข้องอะไร ผมก็โล่งอกเพราะจะได้ลากคอคนที่มันสมรู้ร่วมคิดเข้าคุกให้หมด!”
“อย่านะ!!!”
ร่างผอมบางลุกพรวดขึ้น ใบหน้าที่แต่งแต้มยามซีดเผือดดูน่ากลัว ร่างสูงค่อยๆ ลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ข่มให้ร่างเล็กของผู้เป็นมารดาดูตัวเล็กลงไปถนัด ดวงตาที่มองสบมาเย็นยะเยือกจนคนถูกมองรู้สึกหนาวไปถึงขั้วหัวใจ
“ผมขอถามอีกครั้ง...คุณแม่จะหยุดเรื่องทุกอย่างไว้เพียง แค่นี้ได้มั้ยครับ อย่าไปยุ่งกับเธออีกเป็นครั้งที่สามไม่เช่นนั้น...ผมคงต้องได้เนรคุณด้วยการจับแม่ตัวเองส่งเข้าคุก!”
ร่างสูงโปร่งเดินผ่านไปอย่างไม่ต้องการคำตอบ คุณประไพศรีได้แต่ยืนค้างด้วยดวงตาเบิกโพลง ก่อนจะทิ้งตัวลงนั่งบนเก้าอี้อย่างหมดแรง
ธีม รู้ทุกอย่าง...ทั้งๆ ที่เธอคิดว่าวางหมากได้ถูกต้องแล้วแท้ๆ แต่แผนการทุกอย่าง
