"Otur bakalım şuraya.” diyerek beni yatağa bırakan Cihan arkasını döndüğünde odadan çıkacak korkusuyla ayaklanmak istedim. Ne yazık ki yapamadım. Kapıya doğru yürüyordu.
"Nereye? Hani koleksiyon gösterecektin aşkım" diye resmen mart kedileri gibi ciyakladım.
Yatakta oturuyordum ama arkasından ayaklanmak için ölüyordum. Cihan kapıya ulaştığında paniklesem de kapıyı kapatıp geri bana döndüğünde gülümsedim.
Gizliydi galiba koleksiyon, bir tek bana gösterekcekti. Başka kızlara da göstermiş olabileceğini düşününce yüzüm asıldı.
"Neden sustun, yüzün de asılmış.”
"Hiç. Hep olduğu gibi yüzüm.” dediğimde yaklaştı birkaç adımda. Çenemi tutup yüzünün hizasına kaldırdı.
"Üzüldün mü? Bir dakika önce bir şeyin yoktu.” dediğinde zoraki gülümsedim.
"Koleksiyonu başkasına da gösterdin mi?" dediğim
