Saatlerce ağlayan Nathalie’i yatıştırmak, Reynaldo için hiç kolay olmamıştı. Öğrendiği o kadar iki yüzlülükten sonra aksini düşünemezdi tabii ki. Bulundukları anda başka bir şeyi daha fark etti. Her durumda dimdik ayakta duran güçlü kadını, söz konusu annesi olduğunda, küçük bir kız çocuğuna dönüşüyordu. Camila, Nathalie’nin zayıf yanıydı. En hassas olduğu konuydu.
Gece yarısı göğsünde uyuyan genç kadın yerinde kıpırdanırken, gözlerini açmadan kafasına takılan soruyu sordu. “Reina’nın parfüm formülünü sana getirmem için beni kullanmaya çalışması, sence mantıklı mı?”
Reynaldo bu sorunun cevabını düşünürken, Nathali doğrularak yatağın içinde oturdu. “Soledad, annemin cenazesinden sonra benimle konuştuğunda, açık açık geldiğim yere geri dönüp hayatıma kaldığı yerden devam etmemi söylemişti.
