ฉันไม่ได้รักเธอ not!!

บทที่ 4คนที่แวนรัก

สองอาทิตย์ผ่านไป ไวเหมือนโกหก

สองอาทิตย์ผ่านไปแล้ว ฉันยังนั่งอยู่หน้าห้องทำงานของพี่แวน ไม่มีความเคลื่อนไหวใดๆ เกิดขึ้น พี่แวนยังทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น ฉันได้กลายเป็นอากาศสำหรับเขาไปแล้ว

ฉันไม่ค่อยได้พูดกับเขาเลยตั้งวันนั้น คุยมากสุดก็แค่เรื่องงานที่เขาคุยกับฉัน แค่นั้น เห้อเบื่อจังเลย

ฉันชงกาแฟไปให้พี่แวนที่กว่า เผื่อพี่แวนคอแห้งจะได้ดื่มกาแฟ

ฉันกำลังชงกาแฟเตรียมเพื่อเอาไปให้พี่แวน เขาชอบหวานนิดขมหน่อยหึๆๆ ฉันถามคุณน้ามาหมดแล้ว

ฉันเคาะห้องพี่แวนสองที

ก็อกๆ

"เข้ามา" พี่แวนเงยหน้ามองฉันแวบนึงแล้วก็ก้มลงไปทำงานต่อ

"มีธุระอะไร"

"เห็นคุณน้าบอกว่า เมื่อเช้าพี่แวนออกมายังไม่ได้ทานข้าวเช้า น้องนายเลยทำกาแฟมาให้พี่แวนดื่มค่ะ" ฉันจีบปากจีบคอพูด

"เอามาวางไว้ตรงนี้" ฉันยิ้มหน้าบาน เขารับกาแฟของฉัน ดีใจจัง แต่ดีใจได้ไม่นาน

"เดี๋ยวฉันให้ไนท์กินแล้วกันนะ อีกสักพักไนท์ก็มาแล้ว" เขาพูดยิ้มๆ ให้ฉัน

"ไนท์จะมาเหรอคะ"

"ใช่ ถ้าไนท์มาแล้ว ให้เขามาที่ห้องฉันได้เลย"

"ยัยไนท์มาทำไมคะ" ฉันถามเขา

"ไม่ใช่เรื่องของเลขาอย่างเธอที่ต้องรู้" เขาตอกกลับฉันหน้าหงาย

"ว่าฉันกับคนรักจะทำอะไรกัน"

"ออกไปได้แล้ว" เธอก้มหัว ให้ผม แล้วก็ออกจากห้องไปดูเธอเหมือนจะซึมไปเลย

ผมพยายามจะยั่วโมโหเธอ ให้เธอทนผมไม่ได้ ผมจะแสดงความรักของผมกับไนท์ให้เธอเห็น อยากรู้ว่าจะอกแตกตายถึงเพียงไหน เอาให้ทนกับผมไม่ได้เลยคอยดู หึจะทนผมได้สักกี่น้ำ

ผมกับไนท์รักกันมาตั้งนานผมจะไม่ยอมให้เธอมาแยกความรักของผมกับไนท์เป็นอันขาด ผมจะทำให้เธอทนไม่ไหวแล้วปล่อยมือจากผมไปเอง เวลาผมเห็นเธอเศร้าตอนผมไม่สนใจบ้าง ไปไหนมาไหนกับไนท์บ้าง ซื้อของขวัญวันเกิดให้แค่ไนท์คนเดียวบ้าง พอผมเห็นเป็นอย่างนั้นผมรู้สึกสะใจ ที่เห็นยัยนั้นหน้าหงิกหน้างอ มันทำให้ผมรู้สึกดีใจขึ้น มันเหมือนเห็นว่าผมชนะเธอ หน้าตาเธอตลกชะมัดเวลาโกรธหรืองอลเวลาผมไม่สนใจ ผมชอบจังตั้งแต่เธอมาทำงานที่นี่ผมก็แกล้งเธอให้งอลตลอด หึๆ แล้วไงละ คนที่ผมสนใจคือไนท์คนเดียว

บ้านของไนท์

วันนี้ฉันทำขนมจะเอาให้พี่แวน มีของเยอะแยะไปหมด ว่าจะเอาไปให้พี่นายด้วย วันนี้ฉันไม่ได้ทำงานรู้สึกว่างๆ เลยทำขนมไปให้พี่แวน ฉันกับพี่แวนคบกันได้จะสองปีกว่าแล้ว ตอนแรกก็ตื่นเต้นฉันคิดว่าฉันรักเขาแต่นานไปความรู้สึกฉันมันบอกว่า มันเหมือนพี่ชายกับน้องสาวมากกว่า ฉันไม่ได้คิดกับเขาเหมือนคนรักอีกแล้ว วันที่เขาสารภาพรักกับฉัน ฉันดีใจและตื่นเต้นมาก แต่ฉันลืมคิดถึงข้อๆ หนึ่งไป พี่สาวฉันชอบพี่แวน การที่ฉันตกลงคบกับพี่แวนมันทำให้พี่สาวฉันเสียใจมาก มันเป็นวันที่ฉันเห็นพี่สาวฉันร้องไห้อย่างหนัก เขาโกรธฉันมาก หนึ่งปีที่เราไม่ได้คุยกัน เราพึ่งจะมาคุยกันเมื่อไม่กี่ปีนี้เอง เรื่องทุกๆ อย่างเกิดขึ้นอย่างไว มันทำให้ฉันรู้ว่าพี่สาวฉันรักพี่แวนขนาดไหน วันเกิดพี่แวนพี่นายลงมือทำเค้กให้พี่นาย แต่เขากลับบอกพี่นายว่าไม่ชอบกินอะไรหวานๆ ทำให้พี่นายหน้าเสียไปเลย วันเกิดฉันก็ให้ของขวัญฉันคนเดียว ฉันเสียใจแทนพี่นายนะ เพราะว่าตอนแรกฉันคิดว่าฉันกับพี่แวนมันคือความรัก แต่ผลสุดท้ายมันไม่ใช่ ฉันคิดว่าฉันจะหลีกทางให้พี่นายสักที ยื้อไว้ก็เสียเวลาเปล่าๆ แค่ฉันหาเวลาบอกพี่แวนไม่ได้เพราะเราไม่ค่อยมีเวลาได้เจอกัน เอาล่ะ ฉันจะเริ่มคุยกับพี่แวนให้เคลียร์เรื่องของเราสองคนให้รู้เรื่อง และฉันจะเริ่มช่วยพี่นายทันที

บริษัทพี่แวน

ฉันมาถึงบริษัทของพี่แวนแล้ว กำลังจะขึ้นเอาขนมที่ฉันทำเสร็จหมาดๆ ไปให้พี่แวน ฉันโทรบอกเขาไว้ก่อนหน้านี้แล้ว

พอมาถึงก็เห็นพี่นายนั่งทำงานอยู่ หน้าห้องพี่แวน

" พี่นายคะ พี่แวนอยู่ในห้องใช่ไหมคะ"

"เธอมาหาพี่แวนทำอะไร" ฉันหันไปเห็นยัยไนท์มาพอดี เลยถามว่าเธอมาทำอะไร

"เออ ไนท์ทำขนมมาให้พี่แวนค่ะ"

"เธอก็รู้ว่าฉันคิดยังไงกับพี่แวน แต่เธอก็ยังมาวอแวกับเขา"

"คือ ไนท์ไม่ได้วอแวกับพี่แวนนะคะ แต่ว่าตอนนี้ไนท์คือคนรักของพี่แวน ไนท์ก็ต้องทำหน้าที่ของไนท์"

"เธอจะย้ำฉันเพื่ออะไร แต่ถึงยังไงเธอก็เป็นได้แค่คนรักของเขา ยังไงก็สู้ที่เป็นตัวจริงไม่ได้อยู่ดี"ฉันมีน้ำโหขึ้นมา แล้วก็เย้ยหยันเธอไป

"ไนท์รู้ค่ะ ไนท์รู้ว่าพี่คิดยังไงกับพี่แวน ไนท์จะจบเรื่องนี้ให้เร็วที่สุด จะไม่ให้ใครเสียใจกับเรื่องนี้เด็ดขาด"ฉันพูดความมั่นใจ ฉันจะพยายามช่วยพี่นายให้ได้มากที่สุด

"พี่นายวางใจได้เลยนะคะ ไนท์ไม่ได้คิดยังไงกับพี่แวนแล้ว" พอไนท์พูดจบ เสียงพี่แวนก็ออกมาพอดี

"อ้าวไนท์ มาแล้วหรอเข้ามาหาพี่ที่ห้องสิ" พอพี่แวนเห็นไนท์ปุ๊ป ก็เรียกให้ไนท์เข้าไปเลย

"ค่ะ พี่แวน"

"ฉันบอกเธอแล้วใช่ไหมว่าไนท์มา ให้เธอเข้ามาเลย" พี่แวนถามฉันทันที

"น้องนายกำลังจะบอกค่ะ แต่พี่แวนออกมาก่อน"

" เอาเถอะถึงยังไงไนท์ก็มาแล้ว ฉันไม่อยากเสียเวลาคุยกับเธอ" พอพูดจบเขาก็เข้าห้องไปทันที

"เห้อฉันทำอะไรก็ผิดไปหมดเลยสินะ" ฉันทำหน้างอแล้วก้มลงไปทำงานต่อ